30.9.07

Προστατεύουν το Σύνταγμα ή εντελώς απροκάλυπτα και απροσχημάτιστα το εξευτελίζουν ;;

Τυχαία απόψε έπεσα πάνω στο blog dennis-bell.blogspot.com όπου δημοσιεύεται μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα άποψη, περί ορκωμοσίας βουλευτών και σεβασμού και προστασίας του Συντάγματος. Την αναδημοσιεύω.
----------
Σύμφωνα με το άρθρο 59 του ισχύοντος Συντάγματος της Ελλαδας:
1. Οι βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο:
«Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου».
2. Αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι βουλευτές δίνουν τον ίδιο όρκο σύμφωνα με τον τύπο της δικής τους θρησκείας ή του δικού τους δόγματος.
3. Βουλευτές που ανακηρύσσονται όταν η Βουλή απουσιάζει δίνουν τον όρκο στο Τμήμα της που λειτουργεί.

Οι βουλευτές του ΚΚΕ (εκτός της Λ. Κανέλλη) δεν ορκίστηκαν συνεπώς κατέλυσαν το Σύνταγμα. Θα μου πείτε οι πρώτοι είναι ή οι τελευταίοι...

Το ερώτημά μου είναι το εξής: Πως εγώ ο απλός πολίτης θα απαιτήσω να μου επιστραφούν τα χρήματα της φορολογίας τα οποία προορίζονται ως αποζημίωση των συγκεκριμένων βουλευτών αφού σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος
Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
----------
Υ.Γ. Πραγματικά θα με ενδιέφερε μια απάντηση, έχω ήδη πάρει θέση για όλα αυτά τα μικρομίζερα και κακόμοιρα που προσβάλουν (αν μη τι άλλο...) την νοημοσύνη μας...

Ευτυχώς για την Ελλάδα υπάρχει και μια νέα γενιά που έχει μάθει να δουλεύει και όχι να τρώει από τα έτοιμα...

Είναι Κυριακή μεσημέρι, λίγο πριν πιάσω τις κυριακάτικες εφημερίδες αποφασίζω να «ξεμπερδεύω» με τα φύλλα του Σαββάτου. Έχει μείνει το ένθετο της Οικονομίας από τον κόσμο του Επενδυτή, το Σαββατοκύριακο η οικονομία ξεκουράζεται οπότε πάντα το διαβάζω μαζί με τα άλλα από Δευτέρα. Αυτή τη φορά όμως...

Βασικό θέμα τα «αραβικά κεφάλαια που πολιορκούν την Ελλάδα» (δεν είναι καινούργιο θέμα, με τους Άραβες του Κόλπου η φιλία μας ήταν ανέκαθεν εγκάρδια), άλλα θέματα ενδιαφέροντος το πως ο Μελισσανίδης έγινε μεγάλος και τρανός “ο Έλληνας πετρελαιάς των επτά θαλασσών από τις γειτονιές της Νίκαιας στα σαλόνια της Wall” (με μόνη διαφορά ότι εκεί δεν υπάρχουν παραθυράκια για αφορολόγητο ή ειδικής φορολογίας πετρέλαιο και οι μηχανισμοί ελέγχου λειτουργούν και χωρίς λιπαντικό λάδι, είναι άλλης τεχνολογίας....), και μετά ΧΑ και ιδιωτικοποιήσεις (χεστήκαμε, σιγά την ελεύθερη αγορά όταν κουμάντο κάνουν οι τράπεζες, τα funds και το δημόσιο...), Σ.Δ.Ι.Τ. (να βολέψουμε τους διακομματικούς χορηγούς), Δ’ Κ.Π.Σ. (οι κουτόφραγκοι που έλεγε κάποιος αλήστου μνήμης), κ.λπ., κ.λπ. ανούσια.

Το συγκεκριμένο ένθετο έχει καθιερώσει εδώ και καιρό μια τελευταία σελίδα διαφορετική, οι “ιστορίες της τελευταίας σελίδας” φιλοξενούν ανθρώπους που ξεχωρίζουν από το σορό, οπότε τούμπα την εφημερίδα να δούμε αν θα διαβάσουμε κάτι ή θα πάει στο καλάθ.... ε, για στάσου... ποιος είναι αυτός ο πιτσιρικάς με τον μεγαλεπήβολο τίτλο «ο λέων του ΟΠΕ στον λάκκο με τις επενδύσεις»...
Αυτή την εβδομάδα η ιστορία της τελευταίας σελίδας θα μπορούσε άνετα αν είναι πρωτοσέλιδο. Το πρόσωπο της ήταν ο κ. Παναγιώτης Δρόσος, τέως διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών και νυν γενικός γραμματέας Επενδύσεων και Ανάπτυξης του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών. Το προσόν του: «δουλεύει», έμαθε να δουλεύει, απέδειξε ότι με τη σκληρή δουλειά έρχεται η προκοπή...

Δεν ήξερε από εξαγωγές, σύμφωνα με το δημοσίευμα, το έβαλε στόχο και πείσμα όμως και πέτυχε. Η ημέρα του στον Ο.Π.Ε. ξεκίναγε το χάραμα και – παρέα με τον κρύο καφέ – κράταγε ως αργά το βράδυ. Δεν σταματούσε ούτε τα Σαββατοκύριακα, γεγονός που δυσκόλεψε αφάνταστα ακόμα και τους στενούς του συνεργάτες. Σκεφτείτε μόνο ότι στην προ-Δρόσου εποχή, ο Ο.Π.Ε. ήταν μια κλασσική δημόσια υπηρεσία, αδιάφορη, κομματικοποιημένη, δυσκίνητη, χωρίς στόχους και οράματα, χωρίς ενδιαφέροντα. Σαν τη γυναίκα μετά τα 60, όλοι ξέρουν που είναι, κανείς όμως δεν θέλει να πάει...

Όση κολακεία και να περιέχει το δημοσίευμα, η πραγματικότητα δεν κρύβεται: η δουλειά αναδεικνύει τους ικανούς. Και – στη συγκεκριμένη περίπτωση – το αποτέλεσμα ήταν εμφανές. Οι ελληνικές εξαγωγές έπαψαν να είναι ένα σύντομο ανέκδοτο (γνωρίζω, λόγω της δουλειάς μου ταξιδεύω στην Ευρώπη και τις γύρω χώρες), ο Ο.Π.Ε. άρχισε πάλι να είναι συνομιλητής και υποστηρικτής των ελληνικών εταιρειών που ανοίγουν τα φτερά τους πέρα από τα σύνορα.

Τέλειωσα το διάβασμα και είπα: επιτέλους ένας Έλληνας που δουλεύει, που δε φοράει κομματικά γυαλιά, που ενδιαφέρεται και πονάει τον τόπο του, που θέλει να τον δει να προοδεύει. Μετά αναρωτήθηκα, μήπως για τους παραπάνω λόγους δεν είναι τόσο γνωστός και προβεβλημένος από τα ΜΜΕ; Μάλλον, έτσι κι αλλιώς δε θα έφερνε νούμερα, δεν μπορεί να φέρει νούμερα κανείς αν δεν ασχοληθεί με τα μικρομίζερα της καθημερινότητας μας. Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο κ. Δρόσος πέτυχε να φέρει στην Ελλάδα κάτι διαφορετικό. Και δεν είναι ούτε καν 40 χρονών... Μπράβο του, και εις ανώτερα.

24 σημάδια για να καταλάβεις πως μεγάλωσες...

Το έλαβα στο e-mail μου από μια φίλη αρκετά νεώτερη μου, τη Ναταλία. Δεν με προβλημάτισε ιδιαίτερα αν θα το δημοσιεύσω, έτσι κι αλλιώς καλό είναι να αυτοσαρκάζεσαι που και πού...
1. Βγαίνεις με όποιον απλά στο προτείνει, αντί με όποιον σου αρέσει...
2. Αποκλείεται να κάνεις sex σε παιδικό κρεβάτι....
3. Το ψυγείο περιέχει περισσότερο φαγητό από μπύρα.....
4. Έξι η ώρα το πρωί είναι η ώρα που ξυπνάς και όχι η ώρα που πας για ύπνο...
5. Ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι στο super market ...
6. Παρακολουθείς τ ον καιρό στις ειδήσεις...
7. Οι φίλοι παντρεύονται και παίρνουν διαζύγιο αντί να τα φτιάχνουν και να χωρίζουν....
8. Οι διακοπές σου από 130 μέρες γίνονται 14...
9. Με τζιν και πουλόβερ δεν θεωρείσαι πια καλοντυμένος/η......
10. Είσαι αυτός που τηλεφωνάει στην αστυνομία να σταματήσει τα παλιόπαιδα που κάνουν πάρτυ...
11. Δεν βαριέσαι πια τόσο πολύ τις οικογενειακές συγκεντρώσεις, μάλιστα βρίσκεις μέχρι και ενδιαφέροντα μερικά πράγματα που λέει η θεία Πίτσα...
12. Ήξερες αλλά δεν θυμάσαι πιά τι ώρα κλείνει το everest (της γειτονιάς σου βέβαια...)
13. Ταΐζεις το σκύλο σου ισορροπημένη σκυλοτροφή αντί για Mc Donalds...
14. Πονάει η πλάτη σου όταν κοιμάσαι στον καναπέ...
15. Δεν κοιμάσαι πια από τις 5 το απόγευμα μέχρι τις 10 το βράδυ...
16. Δείπνο και σινεμά είναι ολόκληρο το ραντεβού αντί για την αρχή του...
17. Πέντε σουβλάκια στις τρείς το πρωί σου χαλάνε το στομάχι αντί να στο φτιάχνουν...
18. Πηγαίνεις στο φαρμακείο για αντιοξειδωτικά αντί για προφυλακτικά και τεστ εγκυμοσύνης...
19. Ένα μπουκάλι κρασί των 3 ευρώ δεν είναι πια καλό πράγμα....
20. Τρως πρωινό...... το πρωί!
21. Η φράση " Δεν θα ξαναπιώ τόσο!" αντικαθίσταται από τη φράση "Δεν μπορώ πια να πιώ όπως έπινα!"
22. Το 90% του χρόνου που ξοδεύεις μπροστά στον υπολογιστή είναι για δουλειά...
23. Δεν ξεκινάς να πίνεις από το σπίτι για να κάνεις οικονομία στο μπαρ - όπως έκανες παλιά...
και, finally,
24. Διάβασες αυτή τη λίστα δουλεύοντας και ελπίζοντας ότι σύντομα θα βρεις χρόνο να το στείλεις στους φίλους σου που έχουν μεγαλώσει επίσης...

Υ.Γ. φαντάσου τώρα να θελήσεις να το στείλεις για πλάκα σε κάποιον και να διαπιστώσεις από τις αντιδράσεις του μετά ότι τα περισσότερα από αυτά που δεν κάνει μεγάλος, δεν τα έχει κάνει ούτε μικρός... Είναι αυτό που λέμε «γέρασες πριν της ώρας σου»; Είναι το «γεννήθηκες μεγάλος»; Το δοκίμασα κάπου και ακόμα περιμένω απάντηση...

Τα καλά (;;) ενός αυτοκινητοδρόμου ή η επόμενη μέρα για Άγ. Κωνσταντίνο και Καμ. Βούρλα

Την Παρασκευή πριν τις εκλογές διάβασα και εγώ όπως και όλοι σε ένα σύντομο δελτίο τύπου του Υ.Πε.Χω.Δε. ότι δίνεται στην κυκλοφορία το τμήμα του αυτοκινητοδρόμου που αποτελεί παράκαμψη του Αγ. Κωνσταντίνου και των Καμμένων Βούρλων. Το δελτίο τύπου μάλιστα έκανε λόγο για κάποιες μικρές ελλείψεις στο ένα ρεύμα κυκλοφορίας κ.λπ.

Χάρηκα, όπως χαρήκαμε όλοι, «τέρμα οι ουρές, τα μποτιλιαρίσματα και η ταλαιπωρία» είπα. Θα νοσταλγήσω τα Σάββατα που, για να πάω για ψώνια από το Λογγό στον Άγιο Κωνσταντίνο έπρεπε να ξεκινήσω χάραμα για να μην «ξεχάσω το όνομα μου» σε μια ουρά πέντε και πλέον χιλιομέτρων που σχηματιζόταν από τις 10:00 και μετά...

Αυτό το Σαββατοκύριακο έτσι κι αλλιώς θα πήγαινα στο Λογγό, ξεκίνησα λοιπόν αποφασισμένος να δω το νέο έργο και να το χαρώ... Προσέξτε τώρα τι είδαν τα μάτια μου, τι άκουσαν τ’ αυτιά μου...

Ο αυτοκινητόδρομος «δείχνει» έτοιμος. Οι προσβάσεις (είσοδοι – έξοδοι) είναι απλά επιστημονική φαντασία. ΘΑ γίνουν, ΘΑ τελειώσουν, ΘΑ είναι τέλειες κ.λπ. ΘΑ, ΘΑ, ΘΑ,... Ρώτησα διάφορους πολίτες και επαγγελματίες, κάθε ένας είχε και ένα διαφορετικό χρονοδιάγραμμα, επίσημη ενημέρωση πουθενά, επίσης Σάββατο και Κυριακή (οι εκλογές πέρασαν) τα εργοτάξια αναπαύονταν, δεν υπάρχει πλέον βιασύνη, το έργο παρελήφθη, στις λεπτομέρειες θα κολλήσουμε...
Συγγνώμη κ. Σουφλιά, αλλά η λέξη εξαπάτηση ποια άλλη έννοια έχει;;

Ελλιπής σηματοδότηση, ακόμα ελλιπέστερη οργάνωση (π.χ. φωτισμός) των όποιων παρακάμψεων, το βράδυ της Παρασκευής επιστρέφοντας από Άγιο Κωνσταντίνο και ψάχνοντας να βρω από που θα πάω για Λογγό κατέληξα να κάνω την διαδρομή ως την Αρκίτσα και πίσω. Την άλλη μέρα ανακάλυψα μια πινακίδα ακριβώς εκεί που έπρεπε να στρίψω για να ακολουθήσω έναν περιμετρικό χωματόδρομο, σημαδεμένο στα δεξιά του με τις συνήθεις στην Ελλάδα κοντές μπετόβεργες και τον απαραίτητο κόμπο με την δέκα πόντων μήκους κόκκινη ταινία (οικονομία αδέρφια, μην ξοδευτούμε για τους επαρχιώτες, ξέρουν το δρόμο έτσι κι αλλιώς)...
Συγγνώμη κ. Σουφλιά, αλλά η λέξη αδιαφορία ποια άλλη έννοια έχει;;

Το πρωί της Κυριακής, αφού είχα κάνει πρώτα το σχετικό φροντιστήριο από τους ντόπιους, έκανα και παραπάνω έρευνα. Πως, αν είσαι στον Άγιο Κωνσταντίνο ή τον Λογγό θα πάς για Λαμία; Πως; Well, παίρνεις τον δρόμο για τα Καμμένα Βούρλα, βγαίνεις στην παράκαμψη για Καινούργιο και από εκεί μπαίνεις στον δρόμο για Λαμία. Τι είπατε, θα πάμε από τον καινούργιο δρόμο, ας γελάσω δυνατά και μεγαλόφωνα μπας κι ακούσουν και οι κουφοί (τουλάχιστον ο ένας συγκεκριμένος !!)... Στον κόμβο του Λογγού υπάρχει μόνο έξοδος προς Άγιο Κωνσταντίνο (και στις δύο κατευθύνσεις) και έξοδος προς Αθήνα, τα υπόλοιπα στο μέλλον... Ο κόμβος του Λεβέντη, αγνοείται, ο κόμβος των Καμμένων Βούρλων «υπό κατασκευή»...
Συγγνώμη κ. Σουφλιά, αλλά η λέξη προχειρότητα ποια άλλη έννοια έχει;;

Κατά τα λοιπά, οι πρώτες επιδράσεις του νέου έργου στην τοπική κοινωνία είναι εμφανείς. Σάββατο πρωί στον Λεβέντη, τα πάντα έρημα, ακόμα και οι ντόπιοι μικροπωλητές με τα φορτηγάκια που πουλάνε στο πάρκινγκ καρύδια, γλυκά του κουταλιού, κ.λπ. πήραν ρεπό...

Αργότερα έμαθα ότι με εξαίρεση τους λίγους απολύτως απαραίτητους όλοι οι υπόλοιποι υπάλληλοι της εταιρείας Λεβέντη βγήκαν σε υποχρεωτική άδεια και – όσοι δεν παραμείνουν – θα αποζημιωθούν. Συνολικά στην περιοχή μιλάνε για 80 άτομα που μένουν άμεσα χωρίς δουλειά, όσοι όμως έχουν όρεξη και ανάγκη για δουλειά θα απορροφηθούν στο γεωργικό τομέα, αρκετοί έχουν ήδη οικογενειακές περιουσίες, οπότε το πρόβλημα μειώνεται...

Στα Καμμένα Βούρλα, αισθητά μειωμένη κίνηση σε σύγκριση με την ίδια εποχή πέρυσι αλλά και ένα καλό: τα σωστά μαγαζιά, αυτά που σέβονται τον εαυτό τους και τους πελάτες τους, είχαν συγκεντρώσει αυτό τον λιγοστό κόσμο. «Θα κλείσουν μαγαζιά», μου έλεγε ένας φίλος, «ναι», του απάντησα, «θα κλείσουν αυτά τα φτηνιάρικα και σε τιμή και σε ποιότητα που δούλευαν μόνο με τους περαστικούς, όποιος σεβάστηκε τόσα χρόνια (με όποιο κόστος !!) τους πελάτες του θα ανταμοιφθεί».

Αυτά τα λίγα, θα είμαι πάλι στην περιοχή σε 15 – 20 μέρες και τα ξαναλέμε...

28.9.07

Του γηπέδου: «Ε, δεν πληρώνουν και όλοι ...»

Επίκαιρο μιας και αύριο είναι πάλι Σάββατο, τουτέστιν θα έχουμε πάλι ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα, ήτοι γήπεδα....
Μία γριά περπατάει στο πεζοδρόμιο σέρνοντας δυό σακκούλες σκουπιδιών, μιά σε κάθε χέρι. Μιά απ'αυτές έχει μιά τρύπα χαμηλά και κάθε λίγο ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ βγαίνει και παρασέρνεται σιγά-σιγά από το ελαφρό αεράκι.
Ένας αστυφύλακας (κλασσικός τύπος “put the kot down...”) το προσέχει και πηγαίνει προς το μέρος της γριάς λέγοντας...
«Γιαγιά, σου έπεσε ένα χαρτονόμισμα απο τη σακκούλα»
Η γριά σταματάει και λέει...
«Φτου σου, ήταν τρύπια. Ας τρέξω προς τα πίσω μήπως μπορέσω να μαζέψω μερικά.»
Ο αστυφύλακας (ο “put the kot down...” που λέγαμε) λέει...
«Εεεεπ, που πας; Που βρήκες τόσα λεφτά; Δεν πιστεύω να τα έκλεψες;»
«Όχι, όχι να σου εξηγήσω. Το σπίτι μου και ο κήπος μου είναι ακριβώς δίπλα από το πάρκινγκ του γηπέδου και όταν έχει αγώνα, έρχονται πολλοί και κατουράνε τα λουλούδια μου. Έτσι και εγώ πηγαίνω πίσω από τα λουλούδια με το ψαλίδι του κλαδέματος και όταν κάποιος τη βγάζει γιά κατούρημα του λέω: ή δίνεις 20 ευρώ ή στην έκοψα!»
«Χα, χα πολύ έξυπνο γιαγιά», λέει το όργανο της τάξης, «...πολύ καλά τους κάνεις. Άντε να πας στο καλό...Α! και τι έχεις στην άλλη σακκούλα;»
Τότε λέει η γριά:
«Ε, δεν πληρώνουν και όλοι ...»

27.9.07

Τα κόμματα ευχαριστούν τους ψηφοφόρους τους...

Χθες έγιναν και οι ορκωμοσίες των νέων βουλευτών μας, τους είδα στην τηλεόραση ήταν όλοι μέσα στην τρελή χαρά...

Οι της Νέας Δημοκρατίας που είναι πάλι κυβερνών κόμμα, οι του ΠΑΣΟΚ που είναι ακόμα ένα κόμμα αντί για πολλά κομμάτια, οι του ΣΥΡΙΖΑ που δεν τους έκαναν παρατήρηση που δεν φόρεσαν γραβάτες, οι του ΛΑΟΣ που μπήκαν και κανείς δεν τους πέταξε απόξω (πως λέει θέλει η πουτάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει...), οι του ΚΚΕ γενικώς γιατί αποδίδει η επαναστατική γυμναστική.
Σχόλιο σφήνα: αλήθεια, αφού ο καθείς θέλει να ορκίζεται με τον δικό του τρόπο, την άλλη φορά να κανονίσουμε να πάει συνεργείο υπαλλήλων πόρτα-πόρτα στα γραφεία τους για ατομική ορκωμοσία, ας έχουν και κάμερα μαζί για να καταγραφεί το σκηνικό, καταντούν γελοίοι οι πάσης Ελλάδος μικροκακόμοιροι με τις πάσης φύσεως μικρομιζέριες τους, τουλάχιστον ας μην τις αναπαράγει η τηλεόραση...

Μετά τη λήξη της ορκωμοσίας κυκλοφόρησαν και οι σχετικές ευχαριστήριες αφίσες των κοινοβουλευτικών παρατάξεων προς τους ψηφοφόρους τους, έτσι έφτασαν και στο δικό μου e-mail και από εκεί ... τσούπ !! στο blog μου.

Γυναίκες και πολιτική...

Όπως λέμε στα μαθηματικά «Γυναίκα ≠ πολιτικής», δηλαδή καμμιά σχέση αυτά τα δύο. Έτσι τουλάχιστον ισχυριζόταν ο αρθρογράφος της εφημερίδας «Νέα Ημέρα» του 1928.
Τώρα, όσο για το αν τα επιχειρήματα του έχουν ισχύ σήμερα, κωλύομαι να σας απαντήσω, περιστοιχίζομαι από γυναίκες (σπίτι, δουλειά) και ...δεν αντέχω την παντόφλα !! Διαβάστε το σχετικό δημοσίευμα και στείλτε τα σχόλια σας...

26.9.07

Σκόπια: ρεαλιστική πολιτική απαιτείται, όχι διπλωματικά φληναφήματα...

«Τα Σκόπια 53ος νομός της Ελλάδας» έγραφα τον Αύγουστο. Δεν ξέρω πόσο σωστή διπλωματικά είναι αυτή η πρόταση, σε τελική ανάλυση όμως οι διπλωμάτες μας είχαν το πάνω χέρι στην διαπραγμάτευση, είχαν την ευκαιρία να επιβάλλουν την άποψη τους και δεν πέτυχαν τίποτα. Προκλητικά ο κ. Μπόρις Τσεβρενκόφσκι, χλεύασε όλες τις προσπάθειες ετών από το βήμα του ΟΗΕ μιλώντας απροκάλυπτα για «Δημοκρατία της Μακεδονίας» υπό τα προστατευτικά βλέμματα του ομοεθνή του προέδρου της συνεδρίασης. Δημιούργησε τετελεσμένα...
Σε αντιπαράθεση εμείς πηγαίνουμε με τον σταυρό στο χέρι, με διπλωματικά φλήναφήματα που νομοτελειακά οδηγούν σε εθνική ήττα, ενώ χρειάζεται επιθετική και ρεαλιστική πολιτική:
- αναγνώριση της ανάγκης του σκοπιανού λαού να αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης οντότητας με αδιαμφισβήτητη την ελληνικότητα, της ελληνικής, μακεδονικής κοινότητας,
- κατάργηση των συνόρων και των πάσης φύσεως διαχωρισμών των δύο λαών με απλή ανακοίνωση του Προέδρου της Δημοκρατίας μας,
- αναγνώριση του κρατιδίου των σκοπίων ως αυτόνομης διοικητικής οντότητας της Ελλάδας (π.χ. περιφέρεια ή νομός) και προκήρυξη τοπικών εκλογών για την ανάδειξη τοπικών αυτοδιοικητικών οργάνων
- πρόσκληση των πολιτών της νέας περιοχής της Ελλάδος να αντικαταστήσουν τις σκοπιανές ταυτότητες και διαβατήρια με τα αντίστοιχα ελληνικά-ευρωπαϊκά
- μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πληθυσμών, διοικητικά, οικονομικά, νομικά,
- πρόσκληση στον στρατό των Σκοπίων για από κοινού διαχείριση των αναγκών φύλαξης των συνόρων με Αλβανία, Κόσοβο, Σερβία και Βουλγαρία και σαφές πρόγραμμα και χρονοδιάγραμμα ενοποίησης...
Σε κάθε περίπτωση είναι μια πολιτική που στηρίζεται στην απλή «ποδοσφαιρική» φιλοσοφία: θα βάλουμε περισσότερα γκολ απο όσα θα φάμε, αν ο τερματοφύλακας μας μάλιστα είναι καλός θα πιάσει και κάποια. Δεν νομίζετε ότι αξίζει τουλάχιστον να την σκεφτούμε...

Γιατί κάποιος που σέβεται τον εαυτό του δέν πρέπει να πλησιάζει ποτέ τις Ελληνίδες...

Το παρακάτω είναι πραγματικό και ανταλλάσσεται μεταξύ Ελληνίδων Γυναικών μέσω email.
"Τρόποι για να απορρίψεις ανεπιθύμητους άντρες!!"

-Αντρας: Κούκλα μου που ήσουν όλη τη ζωή μου;;;
-Γυναίκα: Κρυβόμουν από εσένα...

-Αντρας: Είμαι φωτογράφος. Ψάχνω για ένα πρόσωπο σαν και το δικό σου!
-Γυναίκα: Είμαι πλαστική χειρουργός. Ψάχνω για ένα πρόσωπο σαν και το δικό σου

-Αντρας: Καλησπέρα. Δεν είχαμε βγει ραντεβού μια φορά; Ή μήπως δύο;
-Γυναίκα: Μάλλον μία φορά. Δεν κάνω ποτέ το ίδιο λάθος δύο φορές

-Αντρας: Θα ήθελες να βρεθούμε αυτό το Σάββατο;
-Γυναίκα: Λυπάμαι. Θα έχω πονοκέφαλο αυτό το Σαββατοκύριακο

-Αντρας: Βλέποντας το πρόσωπό σου, πρέπει να γυρίζουν πολλά κεφάλια!!
-Γυναίκα: Και βλέποντας το δικό σου, πρέπει να γυρίζουν αρκετά στομάχια!

-Αντρας: Έλα, μην είσαι ντροπαλή, ζήτα μου να βγούμε!
-Γυναίκα: Βεβαίως, βγες έξω

-Αντρας: Πιστεύω ότι θα μπορούσα να σε κάνω πολύ ευτυχισμένη...
-Γυναίκα: Γιατί; Φεύγεις;

-Αντρας: Τι θα απαντούσες αν σου ζητούσα να με παντρευτείς;
-Γυναίκα: Τίποτα. Δεν μπορώ να μιλάω και να γελάω ταυτόχρονα.

-Αντρας: Μπορώ να έχω το ονοματάκι σου;
-Γυναίκα: Γιατί, δεν έχεις δικό σου;

-Αντρας: Θέλεις να πάμε να δούμε μια ταινία;
-Γυναίκα: Όχι, την έχω δει.

-Αντρας: Νομίζω ότι κάπου σε έχω ξαναδεί!
-Γυναίκα: Όντως. Γι' αυτό το λόγο δεν έχω ξαναπάει εκεί.

-Αντρας: Η θέση δίπλα σου είναι άδεια;
-Γυναίκα: Ναι, και θα είναι και η δικιά μου αν καθίσεις.

-Αντρας: Το κορμί σου είναι σαν ναός!
-Γυναίκα: Λυπάμαι, δεν έχω λειτουργία σήμερα.

-Αντρας: Αν μπορούσα να σε δω γυμνή, θα μπορούσα να πεθάνω ευτυχισμένος.
-Γυναίκα: Αν σε έβλεπα γυμνό, θα πέθαινα και εγώ.... από τα γέλια!

Και μετά παραπονιούνται γιατί οι άντρες πια δεν τους την πέφτουν...

Χρωστάω και «ένα» Βουκουρέστι...

Για να μην το ξεχάσω, σας χρωστάω και τα παραλειπόμενα μιας βδομάδας στο Βουκουρέστι.

Μόλις βρω λίγο χρόνο θα τα γράψω αναλυτικά και - όπου μπορώ - θα τα εικονογραφήσω. Κλασσικά εικονογραφημένα βέβαια, τα καλά κομμάτια τα «βούτηξαν» οι πιτσιρικάδες που είχα μαζί μου, οι «γριές» Ρουμάνες είναι άστα να πάνε, οπότε καταλαβαίνετε...

Το μόνο που μπορώ να πω από σήμερα κιόλας, είναι ότι το μποτιλιάρισμα του Βουκουρεστίου είναι χειρότερο από αυτό της προ-Ολυμπιακής Αθήνας: σαρανταπέντε λεπτά για πέντε χιλιόμετρα ξαναέκανα μόνο μια φορά στη ζωή μου, στην Κωνσταντινούπολη με έντονη χιονόπτωση και πάνω από μισό μέτρο χιόνι...

Sorry Vangelis, ο Θέμος έδωσε ρέστα πάλι,,,

Μα, φραπέ βρήκαν να πετάξουν στον Βενιζέλο, χάθηκε καμμιά τυρόπιτα, κανένα κρουασάν να πιάσει και τόπο...

25.9.07

Μ'αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι...

Η δασκάλα τον έχει πρήξει τον Τοτό. Ρωτάει, ας πούμε, τα παιδιά:
- Έστω ότι σε ένα κλαδί είναι πέντε πουλιά, και σκοτώσει ο κυνηγός τα τρία, πόσα πουλάκια θα μείνουν?
-Δυο κυρία, πετάγεται η Αννούλα....
- Μπράβο Αννούλα, της λέει η δασκάλα.
Πετάγεται ο ο Τοτός (που δεν χωνεύει την Αννούλα) «όχι κυρία», λεει, «αν σκοτώσει τα τρία τα άλλα δύο θα τρομάξουν με τη ντουφεκιά και θα φύγουν. Έτσι δεν θα μείνει κανένα.....»
- Όχι Τοτό, λέει η δασκάλα, έχει δίκιο η Αννούλα, αλλά μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι...
Κάθε μέρα τα ίδια, ώσπου μια μέρα ο Τοτός μπαίνει στην τάξη σκεφτικός...
- Τι έχεις Τοτό; τον ρωτάει η δασκάλα.
Σκέφτεται, σκέφτεται ο Τοτός, ξαφνικά λέει...
- Κυρία, τρεις γυναίκες κάθονται σε ένα παγκάκι και τρώνε παγωτό χωνάκι. Η μια το δαγκώνει, η άλλη το γλύφει και η τρίτη το βάζει όλο στο στόμα της. Πως θα βρούμε ποια είναι παντρεμένη;
- Ε... αυτή που το βάζει όλο στο στόμα της; λέει η δασκάλα.
- Βασικά, αυτή που φοράει βέρα είναι, απαντάει ο Τοτός, αλλά μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεστε, κυρία...

23.9.07

«Θρυλό»-πληκτη η Παιανία, γέμισε παράγκες...

Μεγάλη καταστροφή χτύπησε την Παιανία μια βδομάδα μόλις πριν τις εκλογές, καταστροφή που συνεχίστηκε και σήμερα...
Ισχυροί ανεμοστρόβιλοι με τα χαρακτηριστικά ονόματα Γκαλέτι, Λούα Λούα, Τζόλε προκαλούν «καταστροφές» στα τριφύλια που άφθονούν στην περιοχή και απειλούν με πείνα και δυστυχία το «ζωικό» κεφάλαιο που ζει στα μέρη αυτά...
Για να ανακουφίσει τον πόνο των πληγέντων, ο ντόπιος άρχοντας Τζίγγερ έδωσε τις σχετικές οδηγίες να στηθούν άμεσα όσες παράγκες απαιτούνται. Ήδη από την Κρήτη, ανακοινώθηκε ότι η πρώτη παράγκα είναι έτοιμη και παραδόθηκε στο Παγκρήτιο το βράδυ της Κυριακής στους πληγέντες.
Δηλώσεις συμπαράστασης υπήρξαν από το Καραϊσκάκη αν και δεν κατάφεραν να αναστρέψουν την «μανία» των τυφώνων που - αυτή το φορά - χτύπησαν έξι φορές...
Υ.Γ.1. αλήθεια για να πάρει φέτος πέναλτι ο Ολυμπιακός, πρέπει αντίπαλος αμυντικός να πάρει την μπάλα με τα χέρια, να την στήσει στη βούλα και να κάτσει πάνω να φωνάζει το διαιτητή να έρθει;
Υ.Γ.2. ο κανονισμός προβλέπει ότι όλοι οι παίκτες μιας ομάδας πρέπει να φοράνε το ίδιο χρώμα φανέλας, αυτόν εκεί τον φαλακρό κύριο στην Κρήτη γιατί τον αφήσανε να φοράει κόκκινη και δεν του δώσανε μια όμορφη πρασινούλα να είναι ασορτί και με τους υπολοίπους;
Υ.Γ.3. είδα την ευκαιρία του Μαντούκα και αρχικά νόμισα ότι ήταν slow motion για να ψάξουμε για κανένα πέναλτι. Μετά είπε ο σχολιαστής την αλήθεια, αργά αργά, βαριά βαριά...
Υ.Γ.4. είδα πολλές άσχημες και βρώμικες κλωτσιές ξυλοκόπων σε παίκτες μπαλαδόρους, παίκτες που τιμούν το ποδόσφαιρο μας με την παρουσία τους και ΔΕΝ είδα την ελάχιστη προστασία από τους διαιτητές και την επακόλουθη τιμωρία των ξυλοκόπων. Επιτέλους, δεν μπορεί οι μέτριοι και ατάλαντοι να επιβάλλονται στους υπολοίπους δια της βίας, αυτό δεν είναι πρόοδος, είναι οπισθοδρόμηση...

Επιτέλους λίγη μπαλίτσα να ξεπήξουμε...

Πρεμιέρα είχαμε αυτή την εβδομάδα στις ευρωπαϊκές συμμετοχές των ομάδων μας, πρεμιέρα επιτυχημένη για όλες τις ελληνικές ομάδες, εκτός από μία: τον Ολυμπιακό. Γιατί, σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία η ισοπαλία εντός έδρας με μια μικρομεσαία ιταλική ομάδα, η οποία είναι στο Champions League μόνο και μόνο γιατί οι μεγάλοι ιταλικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι πρόπερσι δεν σεβάστηκαν τους κανόνες και δίκαια υπέστησαν τις συνέπειες. Ναι, ο διαιτητής δεν βοήθησε και αδίκησε τον Ολυμπιακό, αυτό τουλάχιστον είναι το σχόλιο που διάβασα παντού στο internet, ο Ολυμπιακός όμως δεν μπορεί να παίζει σα «χεσμένος» επειδή οι απέναντι μιλάνε ιταλικά. Θέλω να πιστεύω ότι θα προκριθούμε στον επόμενο γύρο, θέλω να πιστεύω ότι θα παίξουμε πολύ καλύτερα και θα κάνουμε και απρόσμενα αποτελέσματα, τόσο η ομάδα όσο και ο προπονητής έχουν φέτος μια ποιότητα και μια φρεσκάδα που μπορεί να αφήσει το στίγμα της στην Ευρώπη...

Γίνονται ταξιτζήδες...

Ο Τοτός και ο μπαμπάς του πήραν ένα βράδυ ταξί να πάνε στη γιαγιά του Τοτού. Περνάνε από ένα μπουρδέλο με το κόκκινο φωτάκι, και ο Τοτός ρωτάει με περιέργεια τον μπαμπά του:

Τοτός: Μπαμπά τι μέρος είναι αυτό με το κόκκινο φως;
Μπαμπάς: Ααα, αυτό είναι ένα καλό μαγαζί.
Ταξιτζής: Μπουρδέλο, λέει ο ταξιτζής.

Τοτός: Τι υπάρχει μέσα σε αυτό το καλό μαγαζί;
Μπαμπάς: Υπάρχουν κάτι καλές κυρίες.
Ταξιτζής: Πουτάνες, λέει ο ταξιτζής.

Τοτός: Τι κάνουν οι καλές κυρίες μπαμπά;
Μπαμπάς: Εξυπηρετούν κάτι κύριους.
Ταξιτζής: Γαμιούνται, λέει ο ταξιτζής.

Τοτός: Κάνουν παιδάκια μπαμπά;
Μπαμπάς: Ναι.
Ταξιτζής: Μπάσταρδα, λέει ο ταξιτζής.

Τοτός: Και τι γίνονται αυτά τα παιδάκια μπαμπά όταν μεγαλώσουν;
Μπαμπάς: Ταξιτζήδες!!!


Σημείωση: πάσα ομοιότης με πρόσωπα ή πράγματα είναι παντελώς συμπτωματική, ακόμα και αυτά τα πτωχά παιδάκια είναι αδύνατον να πέσουν τόσο χαμηλά...

Πολιτικά αισθήματα...

Αισθάνομαι ιδιαίτερα χαρούμενος που η νέα Βουλή θα έχει ως μέλη της τον Κωστή Χατζηδάκη, τον Δημήτρη Σαμπαζιώτη, τον Μιχάλη Παπαδόπουλο, τον Άρη Σταθάκη, την Φωτεινή Πιπιλή, ανθρώπους για τους οποίους είχα κάποιο λόγο να γράψω μέσα από το blog μου στην προεκλογική περίοδο.

Αισθάνομαι διπλά χαρούμενος που ένας από αυτούς, ο Κωστής Χατζηδάκης, έχει ήδη στα χέρια του το χαρτοφυλάκιο του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών.

Αισθάνομαι ιδιαίτερα ευτυχής που η νέα Βουλή είναι ανανεωμένη σε σημαντικό βαθμό, που ανταμείφθηκαν η ικανότητα, οι φρέσκες ιδέες, η θέληση, η μόρφωση, η διάθεση προσφοράς και τιμωρήθηκαν τα παλιά μυαλά, η μη-άποψη, η μη-ενέργεια, οι χειροκροτητές, οι εαυτούληδες, οι άεργοι.

Αισθάνομαι καλά που η νέα κυβέρνηση ακολουθεί αυτή την τάση, ανταποκρίνεται σε αυτόν το νέο ρυθμό της κοινωνίας, ακόμα όμως υπάρχει δρόμος και χρειάζεται βαθύτερη τομή στον δημόσιο τομέα, υπάρχουν πολλά περισσότερα υπουργεία που μπορούν να αναδιαρθρωθούν και συγχωνευτούν, πρέπει να δοθεί έμφαση στην αποκέντρωση και στην αναδιάρθρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, να μειωθεί η κεντρική κυβέρνηση, να αξιοποιηθεί η περιφερειακή κυβέρνηση. Δεν θα με χάλαγε αντί για υφυπουργούς, να ανακοίνωνε ως παρελκόμενο της κυβέρνησης του ο πρωθυπουργός τους περιφερειάρχες υπουργούς...
π.χ. τι νόημα έχει να έχουμε και υπουργό Μακεδονίας Θράκης και περιφερειάρχες Μακεδονίας και Θράκης αφού τελικά κάνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα;

Αισθάνομαι όμορφα που οι νέοι υπουργοί έπιασαν κιόλας δουλειά, αισθάνομαι όμορφα επίσης που η αξιωματική αντιπολίτευση φαίνεται να καταλαβαίνει ότι χωρίς ουσιαστικές αλλαγές δεν πρόκειται να δει ξανά θεού πρόσωπο.

Αισθάνομαι παράξενα που οι δογματικοί της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς αύξησαν τη δύναμη τους οι μεν και απέκτησαν κοινοβουλευτική φωνή οι δε, αισθάνομαι περίεργα που η Βουλή θα έχει δύο «σοσιαλιστές» μουσουλμάνους βουλευτές που δηλώνουν Τούρκοι, ίσως είναι καιρός να κάνουμε Έλληνες όσους θέλουν να είναι Έλληνες και να παρακαλέσουμε όσους δεν θέλουν να είναι Έλληνες να μας δώσουν πίσω την ταυτότητα τους και - αν θέλουν - να τους δώσουμε μια πράσινη κάρτα για να εργάζονται ως μετανάστες υπήκοοι άλλης χώρας (αυτής που αγαπούν...), δεν είναι ντροπή...

Αισθάνομαι... Αισθάνομαι... και νοιώθω όμορφα που μπορώ και το δηλώνω...

Μια βδομάδα έλειψα...

...και μου κάνατε τη χώρα μπάχαλο...
Κάτσε ρε Κώστα, καλά δεν είμαστε με τη γερουσία, τι βάζεις τους πιτσιρικάδες να κάνουν κουμάντο, πρόσεχε καλά, υπάρχει περίπτωση να γίνουμε χώρα με τα κόλπα που κάνεις, θα χάσουμε την ελληνικότητα μας...

Ρε Βαγγέλη, τον χαζό κάνεις; Περιμένεις να σε καταλάβει το Paidi; Αφού μιλάτε άλλη γλώσσα (αυτός εν προκειμένω Ελληνικάνικα)... Κι αυτή σου η βιασύνη πιά... Τόση φασαρία... Ορίστε την ξύπνησες την Αννούλα και θα ζητάει και αυτή να βουτήξει κουτάλι στο γλυκό, θα τσαντιστεί μετά ο Θόδωρος και ξέρεις, «όταν παίρνει φόρα, φόρα κατηφόρα, κ.λπ.».

Γι' αυτό σας λέω, μπάχαλο μου κάνατε τη χώρα...

Υπολόγιζα σε μερικούς φίλους να σας κάνουν ζάφτι, έπεσα όμως έξω. Η Αλέκα «έκαψε πυράκια» πριν τις εκλογές και τώρα ακολουθεί αγρανάπαυση, ο Αλέκος ζωντανεύει τις Πέμπτες (έτσι μου είπε ο Αλέξης...) και να είναι και χειμώνας, ο Γιώργος έχει πεταχτεί μέχρι τις Βρυξέλλες να πληρώσει τους λογαριασμούς και να ξενοικιάσει το σπίτι και άφησε στο πόδι του τον Βαΐτση (τον σεξολόγο ντε...) να ξαναδώσει στους έλληνες το χαμένο οίστρο: «γαμάτε γιατί χανόμαστε...». Σε λάθος άλογα ποντάρισα, στον κουβάαααααα....

Κύριε Κάρολε, εσείς που είστε σοβαρός άνθρωπος και μας εκπροσωπείτε όλους, πρέπει να κάνετε κάτι άμεσα. Δεν μπορεί να γίνουμε χώρα έτσι ξαφνικά !! Δηλαδή, δεν θα έχουμε πλέον υπουργούς στα πάρτυ; Αν το λαδάκι του θείου του Μήτσου δεν θα περνάει πλέον πως θα κάνουμε τη δουλίτσα μας; Ποιός θα μας βοηθάει;

Μετά, τον είδατε το Κώστα, ακόμα δεν πήρε ψήφο εμπιστοσύνης και άρχισε τις βόλτες στα καμένα... Τι πράγματα είναι αυτά; Άσε χριστιανέ μου, θα βρουν την άκρη μόνοι τους οι άνθρωποι, τόσα χρόνια οι άλλοι πως τα κατάφερναν, νομίζεις ότι πήγαιναν στο πρόβλημα κάθε τρεις και λίγο, μόνο στις εκλογές ρίχνανε το χρήμα και βγάζανε και καμμιά φωτογραφία στα κοντέϊνερ.

Κάντε του παρατήρηση αμέσως, κύριε Κάρολε, χαλάει την πιάτσα !! Ώρα τώρα να τα δούν αυτά και οι υπουργοί και να αρχίσουν να κάνουν αυτά που υποσχέθηκαν προεκλογικά, θα γίνουμε μπάχαλο, δε θα ξέρουμε κατά πούθε να κάνουμε από την ντροπή...

Γι' αυτό σας λέω μια βδομάδα έλειψα και όλα άλλαξαν... Τώρα θα πρέπει να ξαναρχίσω από την αρχή, να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα...

Μια βδομάδα έλειψα και είναι σαν να είμαι χρόνια μακρυά από δω... Να καταλάβετε, χθες το βράδυ, ακόμα και η Ολυμπιακή ήταν στην ώρα της, και οι υπάλληλοι της νοιάστηκαν για το αν κάτι στο αεροπλάνο δεν ήταν εντάξει και μπορεί να μη ενοχλούσε στο ταξίδι μου...

Αχ Ελλάδα, μια βδομάδα έλειψα και βάλθηκες να γίνει Ευρώπη... Για να δούμε...

17.9.07

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Συνήθως τα ανέκδοτα με τον Τοτό, όλοι τα έχουμε ακούσει σε κάποια παραλλαγή τους. Σήμερα πήρα δύο που δεν τα είχα ξανακούσει...

...το πρώτο
Λέει μια μέρα η δασκάλα στους μαθητές της ότι θα έρθει ένας επιθεωρητής από το Υπουργείο να παρακολουθήσει το μάθημα. Συνεννοείται λοιπόν με τα κορίτσια της τάξης αν ο Τοτός πει καμιά βρισιά να αρχίσουν να τσιρίζουν και να βγουν από την αίθουσα (και καλά ότι παρεξηγήθηκαν και δεν έχουν συνηθίσει να ακούν βρισιές).
Έρχεται λοιπόν ο επιθεωρητής και στη διάρκεια του μαθήματος ο Τοτός κοιτάζει από το παράθυρο ένα κτίριο που χτίζεται δίπλα στο σχολείο γράφοντας κανονικά τον επιθεωρητή... Τελειώνει το μάθημα, όλα καλά, όμως λίγο πριν φύγουνε λέει ο επιθεωρητής στη δασκάλα οτι θέλει να μάθει τι ακριβώς κάνει ο Τοτός στο παράθυρο...
- Μα δεν είναι ανάγκη, του λέει η δασκάλα.
Ο επιθεωρητής όμως επιμένει... Πάει λοιπόν και τον ρωτάει:
- Τι κοιτάς παιδί μου τόση ώρα;
- Να, λέει ο Τοτός, κοιτάω εδώ απέναντι ένα μπουρδέλο που χτίζεται...
Αρχίζουν τα κορίτσια λοιπόν, όπως είχαν συμφωνήσει με την δασκάλα, να τσιρίζουν και βγαίνουν πανικόβλητα σαν τα κοτόπουλα έξω από την τάξη...
Οπότε γυρνάει ο Τοτός και λέει:
- ΕΕΕΕ, πείτε στις πουτάνες να έρθουν μέσα... Ακόμη στα θεμέλια είναι!!!...

...και το δεύτερο
O Τοτός είναι στο σαλόνι και παίζει με το τραινάκι του, η μαμά στην κουζίνα κάνει δουλειές. Τσαφ τσουφ το τραινάκι, κάνει μια διαρκή φασαρία. Σε κάποια στιγμή σταματάει και ακούγεται ο μικρός:
-"Όσοι παπάρες θέλουν να κατέβουν, να τσακιστούν γιατί αυτή η κωλοστάση είναι η τελευταία. Όσοι μαλάκες θέλουν να ανέβουν να το κάνουν γρήγορα για να αναχωρήσει καμιά ώρα η γαμημένη η αμαξοστοιχία."
Τα ακούει αυτά η μαμά, ζαλίζεται, τα παίρνει στο κρανιο, τρέχει στο σαλόνι, πιάνει τον Τοτό από το αυτί και του λέει:
-"Πήγαινε αμέσως στο δωμάτιο σου και κάτσε μέσα για δυο ώρες τιμωρία. Μετά θα βγεις και θα παίξεις μόνο αν μιλάς καλά!"
Πηγαίνει ο Τοτός στο δωμάτιο και μετά από κανά δίωρο επιστρέφει. Κάθεται και πάλι, και βάζει μπρος το τραινάκι. Τσαφ τσουφ,τσαφ τσουφ για λίγη ώρα σε κάποια στιγμή σταματάει.
-"Όσοι επιβάτες επιθυμούν να αποβιβαστούν παρακαλούνται να ελέγξουν ότι δεν ξέχασαν καμία από τις αποσκευές τους και ευχόμαστε να είχαν καλό και ξεκούραστο ταξίδι. Οι επιβάτες που επιθυμούν να επιβιβαστούν να τοποθετήσουν και να ασφαλίσουν τις αποσκευές τους πάνω από τη θέση τους, υπενθυμίζουμε ότι απαγορεύεται το κάπνισμα και τους ευχόμαστε ένα καλό ταξίδι."
Η μαμά ακούει περήφανη για τις παιδαγωγικές τις ικανότητες από την κουζίνα και χαμογελάει. Ο Τοτός συνεχίζει:
-"Α, και όσοι θέλουν να διαμαρτυρηθούν για τη δίωρη καθυστέρηση, να απευθυνθούν στην καριόλα στην κουζίνα!"

Αυτοδυναμία για να γίνουν οι αλλαγές που πρέπει...

16.9.07

Ο λαός αποφάσισε: αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία για αυτοδύναμη Ελλάδα...

Ώρα: 23:53 Τμήματα: 8.898 από 20.623 (43,15%)
Αποτελέσματα: Επικράτειας
43,57%
38,53%
7,36%
4,41%
3,41%
0,72%
ΛΟΙΠΑ 1,99%

Τα πρώτα αποτελέσματα είναι σαφή: η Ελλάδα έχει για την επόμενη τετραετία αυτοδύναμη κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, το χαμόγελο και η ελπίδα θα συνεχίσει να στολίζει τα πρόσωπα των Ελλήνων, η πρόοδος και η εξέλιξη θα συνεχίσουν για όλους και όχι μόνο για τους εκλεκτούς μιας ολιγομελούς νομενκλατούρας που λυμαινόταν τη χώρα ως και το 2004.

Δείχνουν κι άλλα τα αποτελέσματα: δίνουν σαφή εντολή να διορθωθούν ή να αλλάξουν τα κακώς κείμενα με κάθε πρόσφορο τρόπο (μην ξεχνάτε "οι γόρδιοι δεσμοί δεν λύνονται, κόβονται"), δίνουν σαφή εντολή να τιμηθούν και να αναδειχθούν οι περισσότερο ικανοί, να δοθούν ευκαιρίες και βοήθειες στους λιγότερο ικανούς αλλά και να συντριβούν, να απομονωθούν, να εξοβελιστούν άπαξ δια παντός όλοι αυτοί που επιβουλεύονται, που βυσσοδομούν, που καπηλεύονται πατώντας επί πτωμάτων για το ίδιον συμφέρον.

Διαβάστε τα τελευταία προεκλογικά κείμενα μου, ήμουν σαφής όταν έλεγα ότι δεν αμφέβαλα για την νίκη και το τελικό αποτέλεσμα. Δείτε, είναι προφανές, είμαστε πάνω από όλα περήφανος λαός, δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτό που καταδικάσαμε το 2004. Καταδικάσαμε τότε την «πολιτική» Λαλιώτη / Σημίτη και της παρέας τους, φαίνεται δεν ακουστήκαμε δυνατά, τώρα πια την καταδικάζουμε οριστικά στην επαναφορά της, ελπίζω να το καταλάβουν όσο είναι καιρός και να μπουν μόνοι τους στη ντουλάπα. Πραγματικά βαριέμαι ακόμα και να πιάσω το πόμολο, να ανοίξω την πόρτα και να τους κλωτσήσω μέσα...

Καταδικάσαμε ακόμα την μη-πολιτική, την στείρα αντίδραση των μικρών κομμάτων, από μια πρώτη «αριθμητική» μελέτη των αποτελεσμάτων είναι εμφανές ότι μπόρεσαν να συγκεντρώσουν μόνο ψήφους διαμαρτυρίας (νεολαίας το ΣΥΡΙΖΑ, γερουσίας το ΛΑ.Ο.Σ., πασόκων το ΚΚΕ). Είναι στο χέρι της Νέας Δημοκρατίας, του Κώστα Καραμανλή και όλων των στελεχών στις επόμενες εκλογές να μην βρούν ούτε μία από αυτές τις ψήφους, ειδικά τις ψήφους της νεολαίας που πονάνε περισσότερο...

Καταδικάσαμε τέλος, την αποτυχία συγκεκριμένων κυβερνητικών επιλογών της ΝΔ, αυτό αντικατοπτρίζεται στην μείωση ποσοστών και - βέβαια - στον καταποντισμό συγκεκριμένων πολιτικάντηδων τέως βουλευτών που, σε απλά ελληνικά, «τα έκαναν σκατά»...

Πετύχαμε όμως κάτι ουσιαστικό και σημαντικό: η Ελλάδα έχει την αυτοδύναμη κυβέρνηση που χρειάζεται για να συνεχίσει την πρόοδο της. Είναι διπλό το καλό, να είναι η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή η υπεύθυνη και αυτοδύναμη κυβέρνηση στην κρίσιμη αυτή καμπή. Τώρα χωράει μόνο μια ευχή σε όλους μας: από Δευτέρα καλή δουλειά !! Και μια προτροπή: οι καλοί δεν περισσεύουν και τους χρειάζεται η Ελλάδα, αγκαλιάστε τους, φέρτε τους κοντά στην Ελλάδα και τη Νέα Δημοκρατία, αν κάποιους πρέπει να διώξετε, διώξτε τους φελλούς, μη φοβάστε χέρι-χέρι επιπλέουν...

Υ.Γ. από τα αρνητικά των εκλογών είναι η είσοδος του ΛΑ.Ο.Σ. στη νέα Βουλή. Προσωπικός σχηματισμός που δημιουργήθηκε για να στεγάσει την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη για το γεγονός ότι ο κόσμος της Ν.Δ. δεν ήθελε ούτε να ακούσει τις ακροδεξιές κορώνες του επί παντός επιστητού, κατάφερε να αποκτήσει ειδικό βάρος και πολιτική φωνή γιατί οι ηγεσίες της αριστεράς είτε περιχαρακώθηκαν σε ιδεολογικές αγκυλώσεις και θέσφατα 75 χρόνων είτε αποφάσισαν να ανανεώσουν τον πολιτικό τους λόγο διοργανώνοντας τις Πέμπτες «καφτές βραδιές α-πολιτικού παραλογισμού» για να «ταράξουν» τα νερά.
Είναι η έλλειψη ουσίας, η στείρα άρνηση, η άθλια αντίδραση, η πολιτική για το θεαθείναι που επέτρεψαν σε άθλια φαντάσματα του παρελθόντος να ορθώσουν ανάστημα, να βρουν λόγο ύπαρξης, να διεκδικήσουν και να πετύχουν κοινοβουλευτική παρουσία.
Ευτυχώς προέκυψε αυτοδύναμη και υπεύθυνη κυβέρνηση, έτσι υπάρχει ελπίδα να μπουν μια και καλή τα ακροδεξιά γκρουπούσκουλα αλλά και οι ακροαριστεροί συνοδοιπόροι τους στο χρονοντούλαπο της ιστορίας !!!

Νέα Μέρα με Νέα Δημοκρατία για την Ελλάδα...



Καλημέρα !! Σήμερα ψηφίζουμε για να πάει η Ελλάδα μπροστά,
ψηφίζουμε Νέα Δημοκρατία.

Όλοι και όλες ΜΑΖΙ, αφήνουμε πίσω μιζέριες, γκρίνιες κακομοιριές και αποκλεισμούς, αγκαλιάζουμε και τους φίλους και τους αντιπάλους, κάθε Έλληνα και Ελληνίδα που θέλει να δει τη χώρα του να προοδεύει.

Η Ελλάδα του Αύριο μας θέλει όλους, με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή.

Η Ελλάδα του Αύριο μας θέλει δυνατούς, υπεύθυνους, έτοιμους και αποφασισμένους να γυρίσουμε σελίδα οριστικά και αμετάκλητα, να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, να φτιάξουμε το αύριο που θέλουμε να ζήσουμε και εμείς και οι γενιές που θα'ρθουν...

15.9.07

Μπράβο στην Εθνική ομάδα μπάσκετ, καλό τελικό !!

«η δικαίωση και η λύτρωση μαζί», αυτή είναι η λεζάντα που το in.gr έδωσε στην φωτό της Action Images από τον χθεσινοβραδινό αγώνα της εθνικής ομάδας μπάσκετ και την απίστευτη νίκη επί της εθνικής ομάδας της Σλοβενίας.

Δεν ξέρω τι φταίει, αν λείπουν παίκτες, αν κάποιοι άλλοι είναι «φορτωμένοι» από μια δύσκολη σεζόν, είναι γεγονός πάντως ότι το μπάσκετ που ως σήμερα παίζει η εθνική μας ομάδα σε αυτό το τουρνουά δεν είναι το καλύτερο, το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτοί οι παίκτες και αυτή η ομάδα έχουν παίξει πολύ καλύτερα και μπορούν να το επαναλάβουν ξανά και ξανά...

Το χειρότερο είπα; Ίσως εκεί να κρύβεται η ελπίδα για το Σαββατοκύριακο του θριάμβου: να ξυπνήσει η ψυχή του Έλληνα, να επιστρέψουν τα αντανακλαστικά του νικητή (όπως χθες στα υπέροχα τελευταία τρία λεπτά), να επικρατήσει της λογικής η άγνοια του κινδύνου, ρε παιδιά σε τελική ανάλυση «τι είχαμε, τι χάσαμε»...

Όχι τίποτε άλλο, αλλά την Κυριακή το βράδυ προτιμώ να ακούω την περιγραφή του Σκουντή από τον τελικό από το να ακούω τον Λαλιώτη να προσπαθεί να ανακαλύψει τους «γονείς» της ήττας...

Στις 16 Σεπτεμβρίου ψηφίζουμε ολοι μαζί ΕΛΛΑΔΑ, ψηφίζουμε όλοι μαζί ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ


Απλώνουμε τα χέρια σε κάθε πολίτη, να μη λείψει κανείς την Κυριακή από τη γιορτή της Δημοκρατίας.
Η συμμετοχή όλων είναι χρέος στην Ελλάδα. Είναι χρέος στο μέλλον των παιδιών μας. Είναι χρέος στη Δημοκρατία. Όλοι μαζί να οδηγήσουμε τη Χώρα μπροστά!
Προχωράμε όλοι μαζί στην τελική ευθεία των εκλογών με ενθουσιασμό, με αισιοδοξία, με χαμόγελο.
Όπως αρμόζει σε μια γιορτή, στη μεγάλη γιορτή της Δημοκρατίας.

Γιατί τιμούμε την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Γιατί μιλούμε τη γλώσσα της ευθύνης, του έργου.
Γιατί απευθυνόμαστε σε μια ώριμη κοινωνία ελεύθερων, ενεργών πολιτών.

Κάποιοι βλέπουν τις εκλογές ως αφορμή πόλωσης, οξύτητας, διχασμού.
Εμείς τις βλέπουμε ως ευκαιρία να αναδείξουμε αυτά που μας ενώνουν: Τις ελπίδες, τις ανησυχίες, το όραμα που μοιραζόμαστε για το μέλλον της Ελλάδας, των παιδιών μας.
Βλέπουμε τις εκλογές ως ευκαιρία για άμιλλα προσφοράς, για ανταγωνισμό ιδεών και προτάσεων που ωφελούν τη χώρα και τους πολίτες.

Στις εκλογές, στη γιορτή της Δημοκρατίας, προχωράμε με σιγουριά, με μετριοπάθεια, με χαμόγελο.

Όχι στη μιζέρια, όχι στις κορώνες, στις κραυγές, στο λαϊκισμό.

Εμείς καταθέτουμε την αλήθεια του έργου μας, την αλήθεια του προγράμματός μας στην κρίση των πολιτών.
Δίνουμε έμπρακτα το παράδειγμα για ένα νέο πολιτικό πολιτισμό.
Με αισιοδοξία ότι, τελικά, αυτό το παράδειγμα της υπεύθυνης, της ώριμης πολιτικής στάσης, θα το υιοθετήσουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του Τόπου.

Αυτό απαιτούν οι πολίτες, αυτό επιτάσσει το εθνικό συμφέρον.

Αποσπάσματα από την κεντρική προεκλογική ομιλία του πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή στην Αθήνα στις 14.09.2007.

Είναι μία από τις καλύτερες πολιτικές ομιλίες που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια. Μία ομιλία που ανέδειξε έναν ηγέτη σίγουρο, υπεύθυνο, απλό, καθημερινό, αποφασισμένο και ικανό: Τον κ. Κώστα Καραμανλή, σημερινό και αυριανό - με τη δική μας ψήφο στις 16 Σεπτεμβρίου - πρωθυπουργό της Ελλάδας.

14.9.07

Το αίσθημα της Νίκης ή «όλη η Ελλάδα θα 'ναι μπλέ»...

Σήμερα το πρωί ξύπνησα με μια παράξενη διάθεση. Αν και τελικά είχα κοιμηθεί αργά, ξύπνησα πιο νωρίς από ότι συνήθως. Υπό Κ.Σ. (όπως λέμε στη φυσική) αυτό σημαίνει «αλλαγή πλευρού» και «επιστροφή στην πρότερη κατάσταση», σήμερα τίποτε από αυτά δεν έγινε όπως είχε σχεδιαστεί...

Όχι μόνο αυτό, ένοιωθα να με πλημμυρίζει μια δύναμη, μια ευχάριστη διάθεση, μια άλλη κατάσταση, η αίσθηση της νίκης και της σιγουριάς. Συναισθήματα που όσο προχωρά η μέρα είναι όλο και πιο έντονα μέσα μου, συναισθήματα που δεν μπόρεσε να «ρίξει» ούτε ένας γερός (το εννοώ, ακουστήκαμε πίσω από τρεις κλειστές πόρτες !!) τσακωμός με μια βασική μου συνεργάτιδα στη δουλειά.

Συναισθήματα που με οδηγούν να κοιτάξω και να τραβήξω μπροστά, να αφήσω πίσω μου το μαύρο, να αρνηθώ την ισοπέδωση και την μη-πρόοδο των ικανών προς όφελος των ανικάνων, να χλευάσω τη μιζέρια και την κακομοιριά (όχι δεν με ενδιαφέρει να τα διορθώσω, τα προσπερνώ πλέον και φροντίζω να συντριβούν και να πάψουν να υπάρχουν), να γυρίσω το βλέμμα στο μέλλον, ένα μέλλον που έχει χώρο για όλους όσους θέλουν να προχωρήσουν, να παλέψουν και να το κατακτήσουν. Ένα μέλλον που δε χωράει πισωγυρίσματα, ένα μέλλον όπου οι περισσότερο ικανοί επιβιώνουν και οι λιγότερο ικανοί δεν στερούνται ευκαιριών...

Μηχανικά άνοιξα την τηλεόραση, οι πρωινές ενημερωτικές εκπομπές μετέδιδαν το κλίμα των τελευταίων προεκλογικών ημερών, άκουσα λίγο και ετοιμάστηκα να φύγω από το σπίτι. Είδα στο δρόμο την πόλη να κινείται, το ίδιο δυναμική και αγχωμένη όσο πριν από δύο μήνες, όσο πριν από ένα χρόνο, όσο χθες και προχθές.

«Λες και τίποτα δεν έχει αλλάξει», σκέφτηκα...

«Λες και τίποτα δεν θα αλλάξει», απάντησα στον εαυτό μου...

Εκεί άρχισα να βάζω σε τάξη τις σκέψεις μου. Ναι, τίποτα δεν έχει αλλάξει, Ναι, τίποτα δεν θα αλλάξει, κάτι που είναι σωστό και πετυχημένο δεν χρειάζεται να αλλάξει, χρειάζεται να βελτιωθεί και να συνεχίσει να υπάρχει !!

Άρχισα να παρατηρώ τα πρόσωπα των ανθρώπων στα πεζοδρόμια, στα διπλανά αυτοκίνητα, στα φανάρια, οι περισσότεροι «έδιναν» αυτόν τον δυναμισμό: να βελτιώσουμε αυτό που έχουμε χρειάζεται, όχι να το αλλάξουμε.

Είχα μόλις μάθει το αποτέλεσμα των εκλογών; Εκείνη τη στιγμή ούτε που πέρασε από τη σκέψη μου. Άρχισε να καθαρίζει αργότερα, όταν διάφορα μηνύματα, από διάφορους ανθρώπους (όχι απαραίτητα ομονοούντες !!) άρχισαν να συμπληρώνουν την εικόνα: ο κόσμος στην πλειοψηφία του έχει πάρει την απόφαση του, θέλει να συνεχίσει στο δρόμο της προόδου και της εξέλιξης στον οποίο άρχισε να βαδίζει τον Μάρτιο του 2004, έχει αποφασίσει οριστικά ότι η «πράσινη» χολή, η μαύρη άρνηση, οι εξυπνακισμοί, οι πολιτικαντισμοί ανήκουν οριστικά στο παρελθόν...

Οι εκλογές έχουν κριθεί, ίσως είχαν κριθεί εδώ και μέρες απλά έπρεπε να βγουν από το ντουλάπι τα φαντάσματα του πράσινου παρελθόντος μας για να παρακινηθεί ο κόσμος να εκδηλωθεί:
«Μαύρο στους Μαυρογιαλούρους»,
«ΨΗΦΟ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»,
«ψήφο προόδου και εμπιστοσύνης για να πάμε την Ελλάδα μπροστά».

Και ταυτόχρονα, δύναμη και θέληση αγώνα ως την τελευταία στιγμή, σπίτι - σπίτι, πόρτα - πόρτα, για να μη χαθεί ούτε μία ψήφος που θα μπορούσε να στερήσει την αυτοδύναμη κυβέρνηση από τη χώρα και να την παραδώσει βορά σε εκβιασμούς συμφερόντων και συμβιβασμούς ανεύθυνων αριστεροδεξιών γκρουπούσκουλων και των πρασίνων καθοδηγητών τους.

Αυτή τη φορά θα «ξηλώσουμε εμείς τα πεζοδρόμια» και θα το κάνουμε για να προστατέψουμε την πρόοδο και την εξέλιξη που κατακτήσαμε με κόπο, ιδρώτα και θυσίες και που οι «γνωστοί - άγνωστοι πρασινογιαλούροι» επιβουλεύονται...

Φωτεινή Πιπιλή (Α' Αθήνας): ένα σταυρό τον αξίζει (αν μη τι άλλο...)

Ψηφίζω στην Α’ Αθήνας. Ως προς το «ποιο κόμμα θα ψηφίσω την Κυριακή» δεν τίθεται ερώτημα, είναι «ηλίου φαεινότερο» ότι οι θέσεις και απόψεις που πρεσβεύω συμπίπτουν σε πολλά με τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας (και σε τελική ανάλυση ακόμα και αν είχε μία τύχη η πρόταση Παπανδρέου, η επάνοδος Λαλιώτη και Σημίτη την έκανε να ατυχήσει παντελώς).

Συζητούσα προ ημερών με κάποιο φίλο, περί υποψηφίων και για το που αξίζει να βάλει κανείς σταυρό προτίμησης. Για κάποιο λόγο που δεν έχω ξεκαθαρίσει στο μυαλό μου, η Φωτεινή Πιπιλή δεν «έπαιζε στα πλάνα μου» παρ’ όλες τις περί αντιθέτου παραινέσεις διαφόρων.

Θες ότι την έχω συνδέσει με τον Δήμο και όχι με μεγαλύτερα πράγματα, θες ότι κάποια από τα ραδιοφωνικά της «χρονικά» δεν με έβρισκαν σύμφωνο... ώσπου στο e-mail μου «σκάει» μήνυμα φίλου με ένα link και το σχόλιο «κάνε κλικ και διάβασε, να καταλάβεις γιατί αξίζει τουλάχιστον ένα σταυρό, ξέρει να γράφει και να μιλάει και λέει αυτά που πιστεύει»...

Το link οδηγούσε στο blog της κας Πιπιλή όπου αναδημοσίευε άρθρο της στην εφημερίδα «Αξία» πριν τις φονικές πυρκαγιές του Αυγούστου. Έγραφε μάλιστα η ίδια: «Διαβάστε τι έγραφα σε ανύποπτο χρόνο πριν από τις πυρκαγιές σε Ηλεία Αρκαδία και Εύβοια. Το έγραψα Πέμπτη 23 Αυγούστου, το έστειλα αμέσως στην εφημερίδα Αξία η οποία κυκλοφορησε το Σάββατο 25 Αυγούστου.Τραγική συγκυρία η καταστροφή άρχισε Παρασκευή πρωί».

Αναδημοσιεύω εδώ το άρθρο όπως το βρήκα στο blog της κας Πιπιλή
Τίτλος: Η συν-ευθύνη, η καλύτερη πυρόσβεση.

Η προεκλογική περίοδος, όπως ήταν φυσικό, απέστειλε στις καλένδες την όποια συζήτηση, τον όποιο σχεδιασμό μέτρων αναφορικά με τις καταστροφικές πυρκαγιές. Τα φυσικά επακόλουθα -οι πλημμύρες -θα δώσουν τη δυνατότητα στα κανάλια και τις εφημερίδες για ένα οικολογικό «διάλειμμα» Όπου θα ξαναδούμε αλλόφρονες πολίτες να χτυπιούνται για το άτιμο το κράτος που τους άφησε απροστάτευτους. Γνωστοί τηλεπαραθυράτοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης θα απαιτούν να παραιτηθεί ο αρμόδιος Υπουργός. Στελέχη του Κυβερνητικού κόμματος που θα ομιλούν περί ικανοποιητικής κινητοποίησης του κρατικού μηχανισμού και περί αδάμαστων καιρικών φαινομένων.

Στη διάρκεια της εθνικής τραγωδίας στη Πάρνηθα, στην Αιγιαλεία, στην Πεντέλη, στην Πολιτεία, κανείς δεν τόλμησε να πει τα αυτονόητα “Κυρίες και Κύριοι θα καιγόμαστε όσο κρυβόμαστε πίσω από την νοοτροπία ‘ότι για όλα φταίει το κράτος και ο Υπουργός” απεμπολώντας το δικαίωμα του πολίτη στη διοργάνωση της ίδιας του της καθημερινότητας.

Η αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας, πραγματοποιείται τα τελευταία 20 χρόνια με έναν επιφανειακό τρόπο, οι δε επιλογές των πολιτών στις Νομαρχιακές και Δημαρχιακές εκλογές δυστυχώς, δεν έχουν ,πάντα, ως κριτήριο την ικανότητα και την εμπειρία των επικεφαλής των ψηφοδελτίων. Όπως φάνηκε στις πυρκαγιές του καλοκαιριού, στις περισσότερες περιπτώσεις η αυτοδιοίκηση αποδείχθηκε απροετοίμαστη .

Το γελοίο στην ιστορία είναι ότι, δεν υπάρχει μικρός ή μεγάλος δήμος στην περιφέρεια, που να μην έχει προγραμματίσει από την αρχή κάθε νέου χρόνου, πολυδάπανες μουσικές εκδηλώσεις και πανηγύρια, πού να μην ξοδεύει χρήματα για αμφίβολης αισθητικής Χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις ,ενώ δίπλα στα δάση τους καπνίζουν οι ανεξέλεγκτες χωματερές τους.

Και ας κατέβουμε στο επίπεδο του πολίτη, του κτηνοτρόφου, του αγρότη, που ποτέ δεν παίρνουν στον βαθμό που τους αντιστοιχούν τα αυτονόητα μέτρα για την προστασία της ατομικής περιουσίας αλλά και των ζωντανών τους. Δεν μπορείς να έχεις 500 και 800 πρόβατα σε μαντρί κάτω από τα πεύκα σε απομακρυσμένη περιοχή και να τα αφήνεις απροστάτευτα χωρίς να παίρνεις τα αυτονόητα μέτρα: δεξαμενή νερού με πιεστικό και γεννήτρια με πετρέλαιο ή βενζίνη, απόλυτος καθαρισμός από ξερόχορτα και σκουπιδαριό πέριξ του μαντριού. Δεν μπορείς να έχεις μεγάλης ιπποδύναμης τζιπ για τις εκδρομές το σαββατοκύριακο και για τα τυχόν χιόνια στα Βόρεια Προάστια που μένεις και να μην έχεις συνδέσει το νερό της πισίνας σου με σωλήνες που θα βοηθήσουν εσένα τον ίδιο να προστατεύσεις πρώτος την περιουσία σου.

Έως πρότινος, λέγαμε ειρωνικά, σχολιάζοντας τον τρόπο που οδηγούν οι σύγχρονοι Έλληνες ότι, ο καθένας μας θέλει τον προσωπικό του τροχονόμο να τον βάζει σε τάξη και σειρά. Και τώρα είδαμε πως, ούτε λίγο ούτε πολύ, στην αγανάκτησή τους οι πληγέντες να απαιτούν « το προσωπικό τους» πυροσβεστικό αεροπλάνο. Όταν θα αλλάξει η αντίληψη ότι για όλα φταίει ο Υπουργός και θα αναλάβει ο καθένας σε ατομικό επίπεδο την ευθύνη του για την προστασία του περιβάλλοντος, θα κάνει και η χώρα μας ένα βήμα πιο μεγάλο για να πλησιάσει την ευρωπαϊκή την εικόνα.

Ευχαριστώ κα Πιπιλή, γιατί μου δείξατε ότι μετράτε. Κερδίσατε έναν σταυρό, δεν ξέρω πόσο πολύτιμος θα σας είναι, πάντως περιμένω να ακούσω τη φωνή σας το ίδιο καθάρια και δυνατή στη νέα Βουλή. Καλή εκλογή !!

13.9.07

Ο κυνηγός και ο λαγός...

Τα βρήκα "σετάκι", δίπλα στη φωτογραφία του υπέρλαμπρου θρύλου έγραφε "Μπαμ και μπούμ ο κυνηγός, φεύγει φεύγει ο λαγός"...

Έψαξα να βρω το λαγό, τζάμπα κόπος, είχε χαθεί στα τριφύλλια. Δεν πειράζει, του χρόνου πάλι...

Υ.Γ. Αφιερωμένο στο πρωτάθλημα που ξαναρχίζει από την άλλη βδομάδα και στα playboy «λαγουδάκια» της γνωστής λεωφόρου...

Πυρόπληκτοι...

Μου το σσστείλανε, τσαι μου άρεσε (από προφορά βελτιώνομαι)...
Σας το χαρίζω όπως μας το χάρισε ο Ανδρέας Λασηθι..., sorry, Πετρουλάκης...

Γιούργια Ελληναράδες, πιάστε μολύβια, ξαναγράφουμε ιστορία...

Έχετε ακούσει αυτό που λέει «τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πεντ' - έξι...»;;
Έτσι ένιωσα όταν διάβασα το περιβόητο θέμα με το βιβλίο της Ιστορίας της Γ' Λυκείου όπου ναζιστικός χάρτης από την εποχή του '33 συγκέντρωσε τα πυρά ενός εσμού πατριδοκάπηλων που δυστυχώς ακόμα παρεπιδημούν στη χώρα μας. Άρχισα να μυρίζομαι τι γίνεται όταν είδα πίσω από αυτούς να επισπεύδουν διάφοροι πράσινοι μαϊντανοί, έτοιμοι να ρίξουν τη χολή τους επί δικαίων και αδίκων...

Καλά είπε ο κος Θεόδωρος Πάγκαλος ότι θα πρέπει να είναι κανείς αγράμματος και ηλίθιος για να μην καταλαβαίνει ποιας περιόδου είναι ο εν λόγω χάρτης.

Καλά έκανε η κα Μαριέττα Γιαννάκου και μίλησε για πρωτοφανείς χυδαιότητες και αθλιότητες από πατριδοκάπηλους όλων των κομμάτων που δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα για προεκλογικούς σκοπούς.

Πολύ ορθά και επιστημονικά τοποθετήθηκε ο, εκ των συγγραφέων του βιβλίου, ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος: «Ο συγκεκριμένος χάρτης, για το Ολοκαύτωμα, απεικονίζει μια παράνομη, απ' άκρου εις άκρον, ναζιστική Ευρώπη, στο πλαίσιο της οποίας συντελέστηκε το συγκεκριμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και η οποία ουδέποτε αναγνωρίστηκε από την Ελλάδα ή τη διεθνή κοινότητα. Αποτελεί ολίσθημα η απόδοση οποιασδήποτε αποδεικτικής αξίας στον παρανοϊκό αυτό σχεδιασμό. Το βιβλίο είναι αυτονόητα, στο σύνολό του, σαφώς και αταλάντευτα τοποθετημένο υπέρ των ελληνικών απόψεων για την ιστορία της Μακεδονίας».

Μην τα εξευτελίζουμε όλα στο βωμό της ψηφοθηρίας !! Μην καταντήσουμε (γιατί περί κατάντιας πρόκειται) έμμισθα όργανα ανθελληνικής προπαγάνδας. Άκουσα π.χ. την κα Όλγα Τρέμη της οποίας η μοναδική πρεμούρα στο χθεσινοβραδινό δελτίο «ειδήσεων» του MEGA ήταν να ρωτήσει «κα Γιαννάκου, όταν μιλήσατε για πατριδοκάπηλους όλων των κομμάτων εννοείτε ότι υπάρχουν πατριδοκάπηλοι μέσα στη Νέα Δημοκρατία;;»

Δηλαδή, η κυρία από όλη τη βαβούρα, αυτό κράτησε ως ενδιαφέρον, αυτό την έκαιγε, είναι η αναγκαία δήλωση πίστης στις επιταγές των διαφόρων Γκαιμπελίσκων της Χαριλάου Τρικούπη. Εντάξει, λογικό είναι, καθείς λέει αυτά που το μυαλό του του λέει να πει...

Απλά να μην προσπαθεί να μας παραστήσει την ανεξάρτητη και υπερκομματική δημοσιογράφο, δυστυχώς εγώ πλέον θεωρώ ότι δεν είναι τίποτα από τα τρία παραπάνω, αλλά μάλλον εξυπηρετεί με τις ενέργειες και τα λεγόμενα της μια προπαγάνδα που γράφεται με πράσινα γράμματα σε μαύρο φόντο εδώ και κάποιες εβδομάδες στον τόπο μας...

Υ.Γ. Στην αρχική έκδοση αυτού του κειμένου είχα χρησιμοποιήσει και τον όρο «μίσθαρνο όργανο», ο οποίος απαλείφθηκε κατόπιν νομικής παραίνεσης και συμβουλής.

Πράσινες ...αυτοδύναμες «κωλοτούμπες»

Θυμηθείτε τι έγραφα πριν από μερικές μέρες στο κείμενο «Εγώ ψηφίζω ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, για να πάει η Ελλάδα μπροστά !!» όπου σχολίαζα την μετα βδελυγμίας απόρριψη από τα κόμματα της αντιπολίτευσης της αυτονόητης δήλωσης Καραμανλή ότι διεκδικεί αυτοδύναμη κυβέρνηση αλλιώς θα ξαναπάμε σε εκλογές καθώς δεν υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας.

Σκίζανε τα ρούχα τους οι πράσινοι προπαγανδιστές, ότι το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά μπορούν να βρουν έδαφος μετεκλογικής συνεργασίας κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. Μπούρδες και φληναφήματα για να γεμίζει ο τηλεοπτικός χρόνος και να κουνάει η κυριούλα πιο δυνατά το πλαστικό σημαιάκι κάτω από την εξέδρα...

Ούτε εβδομάδα δεν πέρασε από το «ντιμπέϊτ» και άρχισαν οι «κωλοτούμπες». Μπροστά ο αρχηγός, ο εκλεκτός του λαού Giorgos, προχθές Τρίτη στην Κοζάνη απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους της Αριστεράς, επιχείρησε να ενεργοποιήσει τα αντιδεξιά τους αντανακλαστικά ώστε να συστρατευθούν στις γραμμές του κόμματός του: «Δεν είμαστε το ίδιο με τη Ν.Δ. Και κάποιες φορές που το “τι Πλαστήρας, τι Παπάγος” έπιασε, το κόστος για τον τόπο ήταν μεγάλο». Κωλοτούμπα πρώτη...

Πίσω του οι σκύλοι... Ακολούθησε ο «τζουμπές» (=διασκεδαστής της αυλής του σουλτάνου), ο εκλεκτός του εκλεκτού του λαού, ο εκπρόσωπος Γιάννης Ραγκούσης: «Στις 17 Σεπτεμβρίου ή θα έχουμε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή θα έχουμε κυβέρνηση Ν.Δ.».
Κωλοτούμπα δεύτερη, αυτή όμως ήταν διπλή, αυτοκρατορική, όπως αρμόζει σε έναν βεζύρη στην αυλή του μεγάλου χαλίφη της προπαγάνδας Κώστα Λαλιώτη !!
Προσέθεσε λοιπόν «επ’ αυτού, ελεύθερα και χειραφετημένα, θα αποφασίσει ο ελληνικός λαός, όχι μόνον τι θα ψηφίσει στις 16 Σεπτεμβρίου, αλλά θα αποφασίσει εάν τη Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου, επιθυμεί η χώρα μας να έχει κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ ή κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας», προσέθεσε.

Μετά βγήκαν και τα μπαλέτα, εκεί να δείτε κωλοτούμπες, πρώτη χορεύτρια η Αννούλα του χιονιά, συγγνώμη η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου: «Χαμένη ψήφος είναι αυτή που την επομένη των εκλογών δεν δίνει καμία διέξοδο για να κυβερνηθεί η χώρα. Στα κόμματα, τα οποία έχουν κάνει την επιλογή να μην αναλάβουν κανενός είδους ευθύνη συνεργασίας την επόμενη μέρα και το έχουν κάνει με κατηγορηματικό τρόπο».

Καθήστε τώρα μπροστά στις τηλεοράσεις και μετράτε κωλοτούμπες, ως τις εκλογές, ούτε ο Λούα - Λούα (φετεινή ποδοσφαιρική μεταγραφή του Ολυμπιακού) δεν έχει κάνει τόσες σε όλη την καριέρα του... Και τουλάχιστον του Λούα - Λούα είναι μετά από γκολ στον αντίπαλο, οι πράσινες κωλοτούμπες είναι μετά από αυτογκόλ !! Αυτό κι αν είναι βίτσιο...

Γι' αυτό λοιπόν, εγώ ψηφίζω αυτοδύναμη κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή και Νέας Δημοκρατίας, αυτό είναι που χρειάζεται η Ελλάδα. Για να κλείσω, δανείζομαι από χθεσινές δηλώσεις του κ. Σουφλιά:
«Χρειάζεται μία κυβέρνηση η οποία να έχει συνοχή, να είναι αυτοδύναμη, για να μπορεί να παίρνει τις κατάλληλες αποφάσεις, για ν’ αντιμετωπιστούν τα προβλήματα. Κι όχι μια κυβέρνηση που θα καταναλίσκεται σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις μεταξύ των εταίρων για να βρεθούν συμβιβαστικές λύσεις»...
«Θα μου επιτρέψετε να καταθέσω μία δική μου εμπειρία, αλλά και την άποψή μου, διότι διετέλεσα υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών σε δύο κυβερνήσεις συνεργασίας... οι κυβερνήσεις αυτές δεν απέδωσαν, διότι τα προβλήματα στην Ελλάδα είναι σύνθετα, είναι πολλά και, προπαντός, υπάρχει η μεγάλη αρρώστια που λέγεται κομματισμός, η κομματικοποίηση των πάντων»...
«Μπορεί σε άλλες χώρες οι συνθήκες για κυβερνήσεις συνεργασίας να είναι κατάλληλες. Εδώ δεν είναι».

Τώρα αν αυτά τα αυτονόητα δεν τα καταλαβαίνουν στη Χαριλάου Τρικούπη, να μας πουν να τα γράψουμε και στα αγγλικά, na ta diavasoun pio efkola !!

12.9.07

Φανταστικέ διαιτητή, ΠΟΣΟ ΠΑΕΙ ΤΟ ΜΑΛΛΙ;

Φοβερός και απίστευτος, τραγικός και ανεκδιήγητος. Κάποιος κύριος Μπουζάκα, «Ελβετός διαιτητής» λέει, αποφάσισε ότι η Ελλάδα απαγορεύεται να κερδίσει τη Νορβηγία, αποφάσισε ότι οι κόκκινες κλωτσιές και αγκωνιές είναι αθώες, έχουν στόχο ιατρικό (κοκκινίζει το δέρμα στο συγκεκριμένο σημείο και ζεσταίνεται), από την άλλη το ψυχρό μπλε τι θέλει στα μέρη μας...

Ακόμα γελάω, και εγώ και χιλιάδες άλλοι Έλληνες ποδοσφαιρόφιλοι που έβλεπαν το παιχνίδι (αλήθεια οι κανονισμοί για τον τερματοφύλακα και τη μικρή περιοχή δεν ισχύουν αν ο παίκτης είναι Έλληνας;;)...
Οι Νορβηγοί μάλλον δεν γέλασαν γιατί ακόμα και με τρεις Ελβετούς «παίκτες» παραπάνω δεν κατάφεραν να κερδίσουν. Όταν μαζέψουν περισσότερους ποδοσφαιριστές (είχαν χθες μερικούς) και λιγότερους ξυλοκόπους ας κοπιάσουν...
Ούτε στα ανώτερα κλιμάκια της UEFA γέλασαν, δεν προλάβαιναν, φαίνεται μέτραγαν τα ευρουλάκια που έσταξαν οι Νορβηγοί για να έχουν ευνοϊκή διαιτησία...

Πάντως οφείλω να παρατηρήσω ότι ο εν λόγω «κυριούλης» είναι πειθαρχημένος, αδίστακτος, πραγματικός killer !!! Εξαιρετικό εργαλείο για τα τελικά, εκεί δεν επιτρέπονται αστεία, όλα πρέπει να γίνουν σύμφωνα με το προκαθορισμένο πρόγραμμα του αργυρώνητου Μισέλ και της παρέας του. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη...

όταν οι σκέψεις βρίσκουν νόημα σε στίχους...

Ιδανικοί αυτόχειρες (στίχοι: Κ. Καρυωτάκη)
Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν
τα παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους.
Διαβάζουν ήσυχα, κι έπειτα σέρνουν
για τελευταία φορά τα βήματά τους.

Ήταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία
Θεέ μου, το φρικτό γέλιο των ανθρώπων
τα δάκρυα, ο ίδρως, η νοσταλγία
των ουρανών, η ερημιά των τόπων.

Στέκονται στο παράθυρο, κοιτάνε
τα δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση
Τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε
τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει.

Όλα τελείωσαν. Το σημείωμα να το
σύντομο, απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει
αδιαφορία, συγχώρηση γεμάτο
για κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει.

Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα
ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος.
Όλα τελείωσαν, ψιθυρίζουν, τώρα
πως θ' αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος.

Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου (στίχοι: Κ. Βάρναλης)
Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό
Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό
και μ' αφήναν νηστικό

Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι
και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή
Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά
του χωριού την εκκλησιά

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιας
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόϊ κι άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα τ' αφεντός τα στρέμματα
Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαί
για τ' αφέντη το φαί

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιας
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γή

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιας
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Μπάρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη (στίχοι: Ν. Γκάτσου)

- τιμή στον Μακρυ-Γιάννη Τριανταφύλλου, ίσως πρόγονο μου -
Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη
δεν μας τά 'γραψες καλά.
Δες ο Έλληνας τι κάνει
για ν' ανέβει πιο ψηλά.

Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη
πάρε μαύρο γιαταγάνι
κι έλα στη ζωή μας πίσω
το στραβό να κάμεις ίσο.

Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη
δεν μας τά 'γραψες σωστά.
Το φιλότιμο δε φτάνει
για να πάει κανείς μπροστά.

Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη
δεν μας τά 'γραψες καλά.
Δες ο Έλληνας τι κάνει
για ν' ανέβει πιο ψηλά.

Υπάρχουν μέρες που βλέπω ανθρώπους, ιδανικούς αυτόχειρες, να πηγαίνουν ίσια στην καταστροφή τους και να βαφτίζουν το κατρακύλισμα εξέλιξη «πως θ' αναβάλουν βέβαιοι κατα βάθος»...

Υπάρχουν μέρες που αισθάνομαι σαν τον κυρ Μέντιο, θέλω να δω το είδωλο μου στον καθρέφτη και να του πω «άιντε θύμα, άιντε ψώνιο...»

Υπάρχουν μέρες που νιώθω ότι ακόμα και το «μαύρο γιαταγάνι» Μπάρμπα-Γιάννη δεν θα μπορέσει «το στραβό να κάμει ίσιο»...

Αν κάτι με βοηθά αυτές τις στιγμές είναι η φωνή του Νίκου Ξυλούρη, φωνή αψιά και λεβέντικη, που ξυπνάει βαθιά μέσα εκείνες τις αντιστάσεις που κρατούν ζωντανή την ψυχή μας.
Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού
Σβήνω κυλώντας στα νερά
Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς
Σαλτάροντας με τις τριχιές του λιβανιού
Πήρα τον δρόμο της φθοράς
Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι του σπαθιού
Είχα τον ύπνο του λαγού

Αγνάντευα την πυρκαγιά της θεμωνιάς
Αμίλητος την ώρα της συγκομιδής
Πήρα ταγάρι ζητιανιάς
Αντάμωσα το χάρο της ξερολιθιάς
Το άλογο στ’ αλώνι να ψυχομαχεί
Πήρα ταγάρι ζητιανιάς


Σημείωση: για μένα οι παραπάνω στίχοι δεν έχουν καμία πολιτική χροιά, αποδίδουν απλά την διάθεση της στιγμής, όποιος το κατανοήσει ίσως μπορέσει να «κοινωνήσει» με εκείνο το βαθύτερο «είναι» μου που καθορίζει το «φαίνεσθαι». Οι άλλοι πάλι, αθώοι μέσα στην αθωότητα τους...

11.9.07

Μιχάλης Παπαδόπουλος (Κοζάνη): πολιτικός με ανθρώπινο κριτήριο

Μερικά χρόνια πριν, σε ένα συνοικιακό μεζεδοπωλείο στην Αθήνα, δύο παρέες έχουν κάτσει σχεδόν ταυτόχρονα σε διπλανά τραπέζια. Έτσι ...στα καλά καθούμενα !
«Βρε συ που χάθηκες;» λέει διστακτικά ένας από τη μία παρέα σε έναν από την άλλη.
«Εγώ που χάθηκα, βρε Μιχάλη, εσύ μπήκες στη Βουλή και έβαλες βάσανο μεγάλο στο κεφάλι σου...», απαντά αυτός.
«Βάσανο, βάσανο αλλά τα παλιά στέκια και τους παλιούς φίλους δεν τους ξεχνάω», αντιγυρίζει ο πρώτος.
Η σκηνή είναι «γυρισμένη» κάπου στις αρχές του 2001 και, για όσους δεν κατάλαβαν, οι δύο συνομιλητές ήταν ο - νεοεκλεγείς τότε - βουλευτής Κοζάνης Μιχάλης Παπαδόπουλος και ο γράφων ("διπλανά γραφεία" στη Νικηταρά για κάποια χρόνια).
Η εκλογή του Μιχάλη στη Βουλή ήταν η φυσιολογική συνέχεια μιας πολυσχιδούς δραστηριότητας που άρχισε από τα μαθητικά του χρόνια στην Κοζάνη, τον έφερε στη θέση του υπεύθυνου Σπουδαστικού της Ο.Ν.ΝΕ.Δ., στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος και στη στενή ομάδα συνεργατών του Κώστα Καραμανλή μετά την υποψηφιότητα και εκλογή του στην προεδρία της Ν.Δ.
Έχει δουλέψει για την διαμόρφωση των προγραμμάτων του κόμματος για την Άμυνα και την Παιδεία και - μετά την επανεκλογή του το 2004 με αύξηση προσωπικών ψήφων - ανέλαβε μεταξύ άλλων αντιπρόεδρος της επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.

Ποτέ όμως δεν ξέχασε τους παλιούς φίλους, απαντά ο ίδιος το κινητό του και καλεί ακόμα και για κάτι τόσο απλό όσο ένα «χρόνια πολλά», γιατί το κριτήριο του είναι ανθρώπινο, όχι πολιτικό (=σταυροθηρικό).
Είμαι σίγουρος ότι οι συμπατριώτες του στο νομό Κοζάνης θα έχουν να μας πουν πολλά περισσότερα, γι' αυτό και είμαι σίγουρος ότι οι 13.197 σταυροί του 2004 θα αυξηθούν και άλλο..
Μιχάλη, καλή επιτυχία και θα τα πούμε όταν με το καλό κατέβεις πάλι στην Αθήνα βουλευτής...

της Εύας τα καμώματα, τα βλέπει ο Όφις και γελάει...

Η Εύα και η πρώτη φορά...
Ξάπλωσε, βολέψου και χαλάρωσε...
...
...
στην αρχή θα πονέσεις...
...
...
μετά θα ανακουφιστείς...
...
...
όταν δεις το αίμα θα τρομάξεις...
...
...
...δεν είναι τίποτα, μην ανησυχείς...
...
...είναι η πρώτη φορά...
...
...που βγάζεις δόντι !!

Η Εύ(γ)α μετά την πρώτη φορά...
Σε είδα που το κοίταζες...
...
...
ήθελες να τ' αρπάξεις...
...
...
ήθελες να νιώσεις στη γλώσσα σου το άσπρο υγρό...
...
...
ήθελες να το νιώσεις να απλώνεται στο στόμα σου...
...
...
Η ΕΒΓΑ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!

Ηθικό διδαγμα:
Πικρός είναι ο θάνατος
πικρό είναι το χώμα
μα της παρθένας η ζωή
πικρότερη είναι ακόμα.
(μαντινάδα ??)

Χρόνια Πολλά Εύα

Σήμερα γιορτάζει η Εύα (ξέρετε, το αιώνιο θηλυκό, το κορίτσι που του αρέσαν τα μήλα, η «πηγή» όλων των προβλημάτων, κ.λπ. κ.λπ.).
Ως γνήσιος απόγονος του Αδάμ (σύμφωνα με τα γραπτά μάλλον ήταν ο «μαλάκας» της ιστορίας, έδωσε μέχρι κομμάτι από τον εαυτό του, δε σας λέω τι πήρε ως αντάλλαγμα, θα κάνει ντου το ΕΣΡ και στα blog...), τη σημερινή μέρα την αφιερώνω στο προπατορικό αμάρτημα: τη χωρίς όρια αγάπη του Αδάμ για την Εύα του...
Πάμε (για το καλημέρα) με ένα ανέκδοτο που «ψάρεψα» στο site www.gelame.gr
Ο Θεός είπε:
-Αδάμ, πέρνα αυτή την κοιλάδα.

Ο Αδάμ ρώτησε:
-Τι είναι κοιλάδα, Κύριε ;

Και ο Θεός του εξήγησε...

Μετά ο Θεός του είπε:
-Αδάμ, πέρνα το ποτάμι.

Και ο Αδάμ ρώτησε:
-Τι είναι ποτάμι, Κύριε ;

Και ο Θεός του εξήγησε...

Μετά ο Θεός είπε:
-Αδάμ, ανέβα αυτό το βουνό.

Και ο Αδάμ ρώτησε:
-Τι είναι βουνό, Κύριε ;

Και ο Θεός του εξήγησε...

Μετά ο Θεός του είπε:
-Αφού περάσεις το βουνό, θα βρεις μια σπηλιά...

Και ο Αδάμ ρώτησε:
-Τι είναι σπηλιά, Κύριε ;

Και ο Θεός του εξήγησε...

Μετά ο Θεός του είπε:
-Μέσα στη σπηλιά θα βρεις μια γυναίκα...

Και ο Αδάμ ρώτησε:
-Τι είναι γυναίκα, Κύριε ;

Και ο Θεός του εξήγησε...

Μετά ο Θεός του είπε:
-Θέλω να αναπαραχθείς.

Και ο Αδάμ ρώτησε:
-Πώς γίνεται η αναπαραγωγή, Κύριε ;

Και για μια ακόμη φορά, ο Θεός του εξήγησε...

Έτσι λοιπόν ο Αδάμ περπάτησε...

Πέρασε την κοιλάδα, πέρασε το ποτάμι, ανέβηκε το βουνό, μπήκε στη σπηλιά, συνάντησε τη γυναίκα, και πέντε λεπτά αργότερα ήταν κιόλας έξω...

Ο Θεός ελαφρώς εκνευρισμένος, τον ρωτάει:
-Μα τι συμβαίνει ;

Και ο Αδάμ τον ρωτάει:
-Κύριε, τι είναι ημικρανία;

10.9.07

Δημήτρης Σαμπαζιώτης (Μεσσηνία): Νέος πολιτικός που πρόσφερε και θα προσφέρει

Με το Δημήτρη γνωριστήκαμε στα Γιάννενα, πρωτοετής στο Μαθηματικό εγώ, κοντά στο πτυχίο του Φυσικού εκείνος. Δραστήριος, δυναμικός, ετοιμόλογος, αποφασιστικός, στα δύσκολα χρόνια που η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ πάλευε με τον ΔΑΔΕ για την τέταρτη θέση στο Πανεπιστήμιο και προσδοκούσε να ανέβει τρίτη (τι χρόνια κι αυτά !!), ο Δημήτρης (ή Μίμης, για τους φίλους) και δύο τρεις άλλοι συναγωνιστές ξεχώριζαν και «έβαζαν πλάτη» στους νεώτερους εμάς.
Με χαρά έμαθα το 1994 ότι αποφάσισε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στην Αυτοδιοίκηση, ήταν διπλή η χαρά όταν πέτυχε - αυτοδημιούργητος αυτός (η μόνη του επαφή που θυμάμαι με τα τζάκια ήταν ότι του άρεσε να τα απολαμβάνει τις κρύες νύχτες του χειμώνα στα γιαννιώτικα κουτούκια ) - να πάρει την πρωτιά το 1998. Πρωτιά που επανέλαβε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, πρωτιά που θα διεκδικήσει και τώρα (και του εύχομαι ολόψυχα να κατακτήσει !!) όσο κι αν στη Μεσσηνία επέστρεψε ο Αντώνης Σαμαράς.
Νέος πολιτικός με όραμα και αποκρυσταλλωμένες απόψεις περί πολιτικής και θεσμών, κοινωνικά ευαίσθητος και κοινοβουλευτικά δραστήριος στα τριάμισι χρόνια της ως σήμερα κοινοβουλευτικής του θητείας, επεδίωξε και κατάφερε την κινητοποίηση και δραστηριοποίηση θεσμών και προσώπων για το καλό της Μεσσηνίας, μη λαμβάνοντας υπόψιν κομματικά και προσωπικά κριτήρια, όπως αρμόζει σε πολιτικό που ενδιαφέρεται για τη πατρίδα του.
Μίμη, καλή επιτυχία και πάλι πρώτος !!

Εγώ ψηφίζω ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, για να πάει η Ελλάδα μπροστά !!

Δήλωσε ο Κ. Καραμανλής: «διεκδικώ αυτοδύναμη κυβέρνηση» και ξεκαθάρισε ότι σε κάθε άλλη περίπτωση πάμε ξανά για εκλογές, δεν υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας ούτε με την σημερινή αντιπολίτευση ούτε με τα κόμματα που βρίσκονται στα άκρα. Είπε ο άνθρωπος την αλήθεια, είπε αυτό που πίστευε και έπρεπε να πει ως υπεύθυνος πολιτικός, και όλοι έπεσαν να τον φάνε...

Είναι απλό: κάθε σοβαρός και υπεύθυνος πολίτης πρέπει να επιδιώκει μία, υπεύθυνη, αυτοδύναμη κυβέρνηση που θα μπορέσει να πάρει αποφάσεις, που θα μπορέσει να λύσει προβλήματα, που δεν θα μεταχρονολογήσει αυτά που «πονάνε» για να ασχοληθεί με αυτά που μας χαϊδεύουν τ’ αυτιά. Μια κυβέρνηση που θα μπορέσει σοβαρά και ουσιαστικά να προτείνει, μελετήσει και υλοποιήσει μέτρα που θα βελτιώσουν την εικόνα και την κατάσταση της χώρας μας, όλων ημών...

Μακρόβιες κυβερνήσεις συνεργασίας έχουν τύχη μόνον όταν είναι κυβερνήσεις που προκύπτουν από προγραμματικές συγκλίσεις και όχι από την ανάγκη να μην χαθεί η κουτάλα... Σε κάθε άλλη περίπτωση, έχουν ένα και μοναδικό ρόλο: να διαχειριστούν και να περιορίσουν την εθνική βλάβη έως ότου γίνουν οι επόμενες εκλογές και προκύψει μια νέα, αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Εξάλλου, ποιοι είναι αυτοί που επιζητούν να γίνει κυβέρνηση συνεργασίας και σε ποια βάση; Πριν την έναρξη της προεκλογικής περιόδου κανείς !! Κατά την προεκλογική περίοδο και ιδιαίτερα στις δύο τελευταίες εβδομάδες που απαγορεύεται η δημοσίευση των γκάλοπ όλοι οι μικροί και πικραμένοι !! Ο λόγος προφανής: προσπαθούν έτσι να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι έχουν ρεύμα, ότι έχουν δύναμη και ότι όσο περισσότερες ψήφους συγκεντρώσουν τόσο πιο πιεστικοί και εκβιαστικοί συνομιλητές θα είναι...

Φυσιολογική η ερώτηση: καλά εμείς «καταραμένοι» είμαστε, δεν μπορούν στη χώρα μας να υπάρξουν κυβερνήσεις συνεργασίας;;
Υπό προϋποθέσεις μπορούν, ποιες όμως μπορεί να είναι αυτές οι προϋποθέσεις:
Πρώτον, πρέπει να έχουν βάση σε ουσιαστικές προγραμματικές συγκλίσεις.
Δεύτερον, πρέπει τα σημεία σύγκλισης να έχουν μελετηθεί και αποφασιστεί υπεύθυνα από την κομματική βάση μέσα από διαδικασίες που θα γίνουν για το σκοπό αυτό και όχι μόνο από τις ηγεσίες
Τρίτον, πρέπει σε κάθε ένα από τα σημεία σύγκλισης να μελετηθούν και διατυπωθούν ξεκάθαρα μέτρα και προτάσεις κυβερνητικού χαρακτήρα.
Τέταρτον, πρέπει τα μέτρα και οι προτάσεις αυτές να είναι σε αναπτυξιακή κατεύθυνση, στην έννοια του να «χτίσουμε όλοι μαζί» και όχι στην έννοια του «καλύτερα να μη γίνει κάτι αν είναι να μας προλάβει ο “συνεταίρος” και να βγεί πρώτος».
Πέμπτον, πρέπει οι προτάσεις αυτές κάθε κόμματος να δοκιμαστούν και ζυμωθούν στο λαό – τουλάχιστον από αυτούς που στηρίζουν το συγκεκριμένο κόμμα – ώστε να αποτελέσουν συνείδηση του λαού. Το «συνεργάζεσθαι» είναι τελικά θέμα λαϊκής απόφασης και όχι απλά εντολή της ηγεσίας.
Έκτον, επειδή οι συγκλήσεις προϋποθέτουν αποφάσεις πρέπει και να εκφραστούν από ανθρώπους που θα έχουν το χάρισμα και το «ειδικό βάρος» να πάρουν αποφάσεις και, μπροστά στο συμφέρον της πλειοψηφίας του λαού, να δυσαρεστήσουν μειοψηφίες, να κόψουν γόρδιους δεσμούς, να ανακατέψουν το τέλμα και να αρθρώσουν ουσιαστικό υπερκομματικό λόγο.

Σίγουρα ο κατάλογος μπορεί να είναι μακρύς και περισσότερο ουσιαστικός, αξίζει όμως να κάνουμε εδώ μια παύση και να δούμε λίγο ποιο από τα μικρότερα (=πλην Ν.Δ. & Π.Α.Σ.Ο.Κ) πολιτικά κόμματα της χώρας μπορούν να εκπληρώσουν τα παραπάνω κριτήρια. ΟΥΔΕΝ !! Ίσως αδικώ κάποιες μεμονωμένες προσπάθειες, αλλά επί της ουσίας ΟΥΔΕΝ !!

Θα σταματήσω εδώ αυτό το σχόλιο, προς το παρόν. Σε τελική ανάλυση, ο καθένας αποφασίζει για τον εαυτό του, η δική μου ψήφος είναι και αυτή μία και έχει τελικά το ίδιο βάρος με την ψήφο του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και με εκείνη του άνεργου δεκαοκτάχρονου από κάποιο χωριό της καμμένης Πελοποννήσου. Απλά, ως σκεπτόμενο ον, αρνούμαι να είμαι εύκολη λεία για τους διάφορους «επιτήδειους» πολιτικάντηδες που κρύβουν τη δική τους αδυναμία συνεργασίας και σύγκλισης πίσω από πολύχρωμους κομματικούς μπερντέδες, που ξέρουν να κραυγάζουν την αντίθεση τους και να κρύβουν με επιμέλεια την απουσία θέσης και σύνθεσης, που επιζητούν να «πληρώσουμε» εμείς τα μεταξωτά βρακιά που ταιριάζουν στους επιδέξιους κώλους τους.

Εγώ λοιπόν, την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου θα ψηφίσω για να αποκτήσει η Ελλάδα ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, και ως τότε θα αγωνίζομαι για να πείσω όσο γίνεται περισσότερους Έλληνες ψηφοφόρους να κάνουν το ίδιο. Όσοι πιστοί και λογικά σκεπτόμενοι, προσέλθετε !!

7.9.07

Οι νόμοι της μαμάς Μέρφυ για τον έρωτα και το σεξ

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ
Εαν ψάχνεις για άνδρα που να είναι ελκυστικός, αστείος, έξυπνος, άνετος, ευαίσθητος, σέξυ, τρυφερός και ρομαντικός, δεν έχεις παρά ...να πας σινεμά.

Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΤΩΝ ΑΡΣΕΝΙΚΩΝ
Τ' αγόρια θα ‘ναι πάντοτε αγόρια. Και οι άνδρες θα ‘ναι πάντοτε αγόρια, παρομοίως.

Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ
Στις γυναίκες αρέσουν τα απλά πράγματα στη ζωή: οι άνδρες, για παράδειγμα.

ΤΡΕΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ
Οι άνδρες που σου είναι ανυπόφοροι σου είναι εντελώς απαραίτητοι.
Τόσο πολλοί άνδρες, για τόσο σύντομη ζωή!
Αν μπορούν να στείλουν έναν άνδρα στο φεγγάρι, γιατί να μην τους στείλουν όλους;

ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΧΗΜΕΙΑΣ
Η μόνη χρησιμότητα της Χημείας είναι ότι ίσως μπορεί να εξηγήσει πως τα καταφέρνεις πάντα να ερωτεύεσαι ηλίθιους.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ
Οσο πιο ευφυής είναι μια γυναίκα, τόσο πιο ανόητες είναι οι επιλογές της στους ερωτικούς συντρόφους.

Η ΗΘΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ
Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του καλού και του κακού, το πρόβλημα είναι να ξεχωρίσεις ποιό είναι ποιό.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Είναι προτιμότερο να 'χεις ομορφιά παρά μυαλό, γιατί ο μέσος άνδρας βλέπει πολύ καλύτερα απ' ότι σκέπτεται.

ΠΕΡΙ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ
Τα ρούχα δεν κάνουν τους άνδρες ... οι γυναίκες τους κάνουν.

Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ
Ο πιο σίγουρος τρόπος για να χεις έναν ωραίο άνδρα για πάντα στο μπράτσο σου είναι να .. κάνεις τατουάζ.

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ
Η ομορφιά είναι επιφανειακή. Η ασχήμια δεν είναι.

ΤΟ ΡΗΤΟ ΤΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ
Το μόνο μέρος που η Aγάπη βρίσκεται πριν από το Σεξ είναι στο λεξικό.

Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΥ ΕΡΩΤΑ
Αυτοί που ερωτεύονται με την πρώτη ματιά χρειάζονται επειγόντως οφθαλμίατρο.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ
Αν ο χωρισμός είναι πράγματι τόσο δύσκολος, τότε γιατί χωρίζουν όλοι;

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ "ΚΛΟΥΒΙΟΥ ΑΥΓΟΥ"
Για κάποια περίεργη αιτία, όλες οι καλές σχέσεις τελειώνουν. Εκείνες που εξακολουθούν να σέρνονται ατελείωτα είναι οι άσχημες.

ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΕΞ
Εαν το σεξ ήταν αγώνισμα, οι άνδρες:
- Θα κέρδιζαν στην ταχύτητα
- Θα έχαναν στην συχνότητα.

ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Οταν έχετε όλη τη νύχτα, αυτός χρειάζεται ένα λεπτό. Οταν έχετε μόνο 10 λεπτά, αυτός χρειάζεται όλη τη νύχτα.

Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΩΝ ΚΟΥΝΕΛΙΩΝ
Μόνο οι νιόπαντροι και οι ψεύτες κάνουν έρωτα κάθε μέρα.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ WOODY ALLEN
Το σεξ δεν είναι βρώμικο. Εκτός κι αν το κάνεις σωστά.

Ο ΠΕΡΙ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΥ ΜΥΘΟΣ
Ο αυνανισμός δεν προκαλεί τύφλωση. Εαν μάλιστα τρως και ένα καρότο παράλληλα, η όραση καλυτερεύει.

Η ΝΟΣΗΡΗ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ
Εαν δεν υπάρχει σεξ μετά θάνατον, ποιος νοιάζεται αν υπάρχει ζωή;

Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Αλήθεια, τι λες όταν όντως έχεις πονοκέφαλο?

ΤΟ ΣΤΟΜΑΤΙΚΟ ΤΕΧΝΑΣΜΑ
Στοματική αντισύλληψη είναι να τον πείθεις με τα λόγια να το αποφύγετε.

Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ
Οταν δεν είσαι με αυτόν που αγαπάς, αγάπα αυτόν με τον οποίο είσαι.
Μέχρι τη στιγμή που αυτός που αγαπάς μάθει γι' αυτόν με τον οποίο είσαι.

ΤΟ ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥ
Εαν αντισταθείς στον Πειρασμό, ίσως να μην σου ξαναδοθεί η ευκαιρία.

Η ΣΩΣΤΗ ΕΠΙΔΟΣΗ
Ο φίλος σου είναι καλός στο κρεβάτι εάν δεν σου τραβάει τα σκεπάσματα.

Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ
Είναι πολύ πιο εύκολο να παντρευτείς παρά να ξεπαντρευτείς.

ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΓΑΜΟ
- Μια ανύπαντρη τριαντάχρονη έχει μόνο 20% πιθανότητα να παντρευτεί.
- Μια ανύπαντρη τριανταπεντάχρονη έχει μόνο 5%.
- Μια ανύπαντρη σαραντάχρονη γυναίκα είναι πολύ πιο πιθανό να πάει από μετεωρίτη.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
Στα παραμύθια, το ζευγάρι ερωτεύεται, παντρεύεται και ζουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Γι αυτό και τα λένε παραμύθια.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ
Οι προοπτικές είναι δυσοίωνες, εαν οι μόνοι άνθρωποι που σου ζητουν να παντρευτείς είναι ο πατέρας και η μητέρα σου.

Η ΣΧΕΣΗ «ΑΛΟΓΟΥ/ΑΜΑΞΑΣ»
Κάποιος είπε ότι "ο έρωτας και ο γάμος ταιριάζουν όπως το άλογο με την άμαξα".
Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε άλογο με άμαξα; Θυμάστε πως ήταν;

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΥ
Μερικές γυναίκες ενθουσιάζονται με το τίποτα και μετά ... το παντρεύονται.

ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ
Θυμάσαι πότε και που παντρεύτηκες, αλλά αδυνατείς να θυμηθείς γιατί παντρεύτηκες.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ
Πίσω από κάθε επιτυχημένο άνδρα υπάρχει μία έκπληκτη πεθερά. Πίσω από κάθε επιτυχημένη γυναίκα υπάρχει ένας κομπλεξικός άνδρας.

ΤΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙΑ
Οι γυναίκες που θεωρούν τους άνδρες τους αγγελούδια είναι προφανώς χήρες.

Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ
Ποτέ μην ξαπλώνεις θυμωμένη. Μείνε ξύπνια και πολέμα.

Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Μην ξαπλώνεις με το πρόβλημα σου. Προτίμησε τα χωριστά κρεβάτια.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ
Οταν μια γυναίκα σου κλέψει τον άνδρα, η καλυτερη εκδικηση είναι να της τον αφήσεις.

Η ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ
Απ' όσο είναι γνωστό, η πρωταρχική αιτία του διαζυγίου είναι ο γάμος.

Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ
Το να παρεις διαζύγιο δεν είναι τόσο κακό, αν σκεφτείς ότι η μόνη εναλλακτική λύση είναι ο φόνος.

Τι μας δίδαξε το χθεσινό ντιμπέϊτ για τους πολιτικούς μας αρχηγούς...



Κωστάκης
(με το βλέμμα στο μέλλον)
Αυτά τα τριάμισι χρόνια που πέρασαν κατάλαβα ότι δεν έχουμε κράτος. Τώρα πρέπει να μας ψηφίσετε για να το ξαναιδρύσουμε...
Δίδαγμα: Θέληση, αποφασιστικότητα

Γιωργάκης (με το βλέμμα στο χρονόμετρο)
Κοιτάξτε, ξέρουμε ότι δεν ήμασταν και οι καλύτεροι, τώρα όμως μπορείτε να μας ξαναψηφίσετε και εμείς μπορεί και να γίνουμε...
Δίδαγμα: Ελπίδα, προοπτική

Αλέκα (με το βλέμμα του Βούδα)
Δεν μπορεί η εργατική τάξη να υποχρεώνεται να στέλνει τα παιδιά της σε ιδιωτικό σχολείο, όπως με υποχρέωσαν εμένα, δεν θα μας λυγίσουν, "όχι στην ιδιωτική εκπαίδευση"...
Δίδαγμα: Αμάρτησα για το παιδί μου

Αλέκος (...save Alekos, χωρίς βλέμμα)
Πολλοί μας πάνε, λίγοι μας ψηφίζουν, οι υπόλοιποι δεν ξέρουν τι χάνουν...
Δίδαγμα: Άτιμη κενωνία, άλλους τους ανεβάζεις... Από χειμώνα πάλι...

Γεώργιος (με το βλέμμα χέρι - χέρι)
Εγώ με την αξία μου και τα δικά μου χέρια, ξένους μετανάστες, τράπεζες, δημόσιο ή θα τους βάλουμε στο χέρι ή θα τους βάλουμε χέρι...
Δίδαγμα: Αυτά τα χέρια είναι μαχαίρια... ή χέρι χέρι μέχρι να 'ρθεί η Μαίρη (όχι εσείς κυρία μου...)

Στυλιανός (με το θρυλικό βλέμμα της αγελάδας)
Σαράντα χρόνια φούρναρης έχω φάει εγώ κάτι γιαλαντζί τύπους σαν τον διπλανό μου...
Δίδαγμα: αμήν λέγω υμίν, εγώ ειμί ο αμνός του θεού, ψηφίστε με, ψηφίστε με και στη Βουλή κρατήστε με...

Γνωρίζετε πως αντιδρά το ζώδιο σας;;

Είναι ένα από τα ουσιαστικότερα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας (κάτι αντίστοιχο με αυτό της τρύπας του όζοντος αλλά στο πιο γυναικείο...), είναι μία από τις ερωτήσεις που έχουν γεμίσει σελίδες και τόμους αστρολογικής φιλολογίας και ώρες πρωϊνο-μεσημεριανό-απογευματινό-εκπομπών (ξέρετε αυτές της Ρούλας, Ελένης, Χριστίνας, Λούλη, Σούλη, Κούλη, Τούλη και λοιπών αδελφών ....ψυχών).

Σύμφωνα λοιπόν με τις ανωτέρω περιγραφόμενες επιστημονικές πηγές, οι αντιδράσεις κάθε ζωδίου είναι εντελώς διαφορετικές ανάλογα με το που βρέθηκε ο Ήλιος και πως ο Πλούτωνας «πήδηξε» την Αφροδίτη (για πλάνήτε μιλάμε καλέ, τι μου παρεξηγηθήκατε...)

Για να το κάνουμε πιο εύκολο για τον μέσο αναγνώστη, ψάξαμε και βρήκαμε ένα case study, την αλλαγή μιας καμένης λάμπας!
ΚΡΙΟΣ (21 Μαρτίου - 19 Απριλίου)
Προσπαθώντας να βγάλει την λάμπα, ξεχαρβαλώνει και το ντουί. Αγανακτισμένος ξεριζώνει το καλώδιο και φεύγει.
ΤΑΥΡΟΣ (20 Απριλίου - 20 Μαϊου)
Πόσο κάνει μια λάμπα;
ΔΙΔΥΜΟΙ (21 Μαίου - 21 Ιουνίου)
Θα ανάψει ένα φακό και θα συνεχίσει να μιλάει στο τηλέφωνο.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ (22 Ιουνίου - 22 Ιουλίου)
Όταν πεισθεί ότι η λάμπα είναι οριστικό παρελθόν, θα την αφήσει στη θέση της για να του θυμίζει τις έντονες στιγμές που περάσαν μαζί.
ΛΕΩΝ (23 Ιουλίου - 22 Αυγούστου)
Πρώτα παίρνοντας το κατάλληλο ύφος θα βγάλει ένα λογύδριο για το δράμα της καμένης λάμπας. Ύστερα, και μέσα σε μια επιβλητική τελετή εγκαινίων, θα φωνάξει έναν Παρθένο για να κάνει την αλλαγή, ενώ αυτός, από μακριά για να μη σκονίζεται, θα εποπτεύει.
ΠΑΡΘΕΝΟΣ (23 Αυγούστου - 22 Σεπτεμβρίου)
Θα κλείσει τον γενικό και θα πάρει μια καρέκλα, αφού πρώτα βάλει εφημερίδες για να μη λερώσει. Στη συνέχεια θα καθαρίσει το ντουί με οινόπνευμα και βαμβάκι και την λάμπα με υγρό πανί που δεν αφήνει χνούδια. Ακολουθεί πιάσιμο της λάμπας με χαρτομάντιλο και βίδωμα. Τελειώνοντας: απολύμανση της λάμπας εκ νέου, φύλαγμα της παλιάς για πιθανή αξιοποίησή της, η καρέκλα στη θέση της και μετά από δύο ώρες όλα είναι στην εντέλεια.
ΖΥΓΟΣ (23 Σεπτεμβρίου - 23 Οκτωβρίου)
Ακόμα συσκέπτεται γιατί δεν έχει αποφασίσει το σχήμα και το χρώμα της λάμπας.
ΣΚΟΡΠΙΟΣ (24 Οκτωβρίου - 22 Νοεμβρίου)
Θα βγάλει επιτέλους τα μαύρα γυαλιά του...
ΤΟΞΟΤΗΣ (23 Νοεμβρίου - 21 Δεκεμβρίου)
Αφού διαβάσει τα πάντα για τις λάμπες φθορισμού, τα ευγενή αέρια, τα φωτόνια, τα Θεοφάνια και τον Φλας Γκόρντον, θα προεκτείνει το καλώδιο της λάμπας του διπλανού δωματίου.
ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ (22 Δεκεμβρίου - 19 Ιανουαρίου)
Πρώτα θα περιμένει το πόρισμα της πραγματογνωμοσύνης. Ύστερα θα υποβάλει γραπτή αίτηση, δήλωση με χαρτόσημο, αριθμό πρωτοκόλλου κ.λπ. Θα περιμένει δυο τρεις μέρες για να την εγκρίνει και τελικά θα αναθέσει την εργασία σε ειδικό τεχνικό.
ΥΔΡΟΧΟΟΣ (20 Ιανουαρίου - 18 Φεβρουαρίου)
Θα ζητήσει την συγκατάθεση της λάμπας για την αλλαγή. Μετά την άρνησή της, θα συντάξει "το μανιφέστο του ηλεκτρολόγου" και θα την καταργήσει.
ΙΧΘΥΕΣ (19 Φεβρουαρίου - 20 Μαρτίου)
Ποια λάμπα; Δεν βλέπω τίποτα!

Πώς θα βρείτε ποιά δουλειά ταιριάζει στον κάθε άνθρωπο...

Είναι ένα από τα πλέον δύσκολα ερωτήματα για τα στελέχη των εταιρειών που αποφασίζουν για τις προσλήψεις προσωπικού.
Για το λόγο αυτό, επεξεργαστήκαμε και προτείνουμε μια αξιόπιστη διαδικασία που θα βγάλει πολλούς απο το αδιέξοδο.

Τοποθετείστε περίπου 100 τούβλα με κάποια συγκεκριμένη σειρά σε ένα κλειστό δωμάτιο με παράθυρο που να είναι ανοιχτό. Μετά στέλνετε τους υποψήφιους σε ομάδες των δύο - τριών ατόμων στο δωμάτιο και κλείνετε τη πόρτα. Αφήστε τους μόνους, γυρίστε μετά από 6 ώρες και αναλύστε την κατάσταση:
  • Εάν μετράνε τα τούβλα, βάλτε τους στο λογιστήριο.
  • Εάν τα ξαναμετράνε, βάλτε τους στον εσωτερικό έλεγχο.
  • Εάν τα έχουν ανακατέψει όλα τελείως, βάλτε τους στο τεχνικό τμήμα.
  • Εάν κανονίζουν να βάλουν τα τούβλα με κάποια περίεργη σειρά, βάλτε
  • τους στο τμήμα σχεδιασμού προϊόντων.
  • Εάν κοιμούνται, βάλτε τους στην ασφάλεια.
  • Εάν έσπασαν τα τούβλα σε κομμάτια για να τα ξανασυναρμολογήσουν, βάλτε τους στη μηχανογράφηση.
  • Εάν κάθονται και δεν κάνουν τίποτα, πάρτε τους μαζί σας, στη διεύθυνση προσωπικού.
  • Εάν λένε ότι αυτοί έχουν δοκιμάσει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς, αλλά "δεν κουνιέται ούτε τούβλο", βάλτε τους στις πωλήσεις.
  • Εάν έχουν ήδη φύγει από το δωμάτιο, βάλτε τους στο μάρκετινγκ.
  • Εάν τους βρείτε να κοιτάνε έξω από το παράθυρο, αναθέστε τους την έρευνα αγοράς και την μεσομακροπρόθεσμη ανάπτυξη εργασιών.
  • Εάν, τέλος, μιλάνε μεταξύ τους και δεν έχουν κουνήσει ούτε ένα τούβλο, δώστε τους συγχαρητήρια και αναθέστε τους όσο υψηλότερα διευθυντικά καθήκοντα μπορείτε.

6.9.07

Η ιστορία είναι γένους θηλυκού...

Δείτε τι ακριβώς εννοεί ο ποιητής...

Μια γυναίκα, στην ηλικία των 8, την πας στο κρεββάτι και της λες μια ιστορία.
Μια γυναίκα, στην ηλικία των 18, της λες μια ιστορία και την πας στο κρεββάτι.
Μια γυναίκα, στην ηλικία των 28, την πας στο κρεββάτι χωρίς να χρειάζεται να της πεις μια ιστορία.
Μια γυναίκα, στην ηλικία των 38, σου λέει μια ιστορία και σε πάει στο κρεββάτι.
Μια γυναίκα, στην ηλικία των 48, της λες μια ιστορία για να μην την πας στο κρεββάτι.
Μια γυναίκα, στην ηλικία των 58, για να αποφύγεις την ιστορία της μένεις στο κρεββάτι.
Μια γυναίκα, στην ηλικία των 68, αν την πας στο κρεββάτι, αυτό πια κι αν είναι ολόκληρη ιστορία...