26.12.07

Γενικώς ...γλυκόλογα

"Keep your words sweet. You never know when you might have to eat them". Ήτοι, «κράτησε τα λόγια σου γλυκά, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα πρέπει να τα καταπιείς...».
Τη φράση αυτή βρήκα ανάμεσα στις αγαπημένες μιας μικρής φίλης, πόσο σοφή είναι (η φράση, για τη φίλη είπαμε είναι μικρή, άρα το ψάχνουμε ακόμα, αν και από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια...). Λοιπόν «κράτα τα λόγια σου γλυκά, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα πρέπει να τα καταπιείς...», δίνει και κριτήριο της «γλύκας», «να τα καταπιείς» άρα κράτα τα τόσο γλυκά όσο εσύ αντέχεις... Εσύ έχεις το μαχαίρι, εσύ έχεις και το καρπούζι.
Μου θύμισε μια άλλη έκφραση που άκουσα πρόσφατα «εγώ μπορώ να σου πω όλη την αλήθεια, εσύ μπορείς να την αντέξεις;» Πόσο σοφή κι αυτή, πόσο διπλωματική... Κάποτε ένας φίλος είχε πει ότι έχω τον τρόπο να λέω στον καθένα την αλήθεια που θα ήθελε να ακούσει, τότε δεν τον καταλάβαινα, τώρα να που τον μνημονεύω. Τελικά «πάντων μέτρον άνθρωπος εστί»...