20.11.07

Μην ξεχνάς τα Ζωνιανά... (οι στίχοι)

Ο πατέρας «εξορία», το Καλάσνικοφ βουβό, ζούμε μες στην τυραννία, κι ούτε λόγος για «στριφτό».
Κι εσύ λαέ χαρμανιασμένε, μην ξεχνάς τα Ζωνιανά.

Κλαίει κι η μάνα τώρα μόνη, κλαιν τα δέντρα, τα πουλιά, στη φυτεία μας νυχτώνει, και ζυγώνουν τα ΕΚΑΜ
Κι εσύ λαέ χαρμανιασμένε, μην ξεχνάς τα Ζωνιανά.

Μεσα στις σπηλιές κλεισμένοι κι οι πελάτες καρτερούν, μπάφιασαν δικοί και ξένοι, και λαλούν με μια φωνή:
Κι εσύ λαέ χαρμανιασμένε, μην ξεχνάς τα Ζωνιανά.