31.10.07

Εμείς οι ναυτικοί...

Κι άλλο ένα επειδή είμαστε ναυτικός λαός... :))
Το τεράστιο πετρελαιοφόρο διασχίζει τον ωκεανό. Το ταξίδι είναι πολυήμερο και στο τυπικά ανδρικό πλήρωμα υπάρχει αυτή τη φορά και μια γυναίκα. Η παρουσία της δεσποινίδας ασυνήθιστη καθώς είναι, έχει δημιουργήσει περίεργες καταστάσεις...
Τις πρώτες μέρες όλα κυλάνε ήρεμα, ο αντρικός πληθυσμός ήρεμος κι ευγενικός. Τις επόμενες μέρες κάποιοι μικρό εκνευρισμοί. Έχει μπει η τρίτη εβδομάδα και τα πρώτα ξεσπάσματα προμηνύουν θύελλα...
Την κατάσταση προσπαθεί να προλάβει ο πλοίαρχος. Μαζεύει τα αρσενικά μέλη του πληρώματος και τους λέει:
«Κύριοι, μετά από τόσες μέρες, η κυρία αισθάνεται ανία και - για να σας φύγει ο πειρασμός που είναι μόνη της - αποφάσισα να τη φλερτάρω εγώ σαν πλοίαρχος».
«Τι είπες;», πετάγεται ο θερμόαιμος Ιταλός, «υπάρχει Ιταλός επάνω στο πλοίο και θα δοκιμάσει άλλος να φλερτάρει; Δεν θα είστε καλά!»
«Κύριοι, σας παρακαλώ», πετάγεται ο Γάλλος, «το φλερτ, ως γνωστόν, είναι ειδικότητα των Γάλλων».
Ο καβγάς δεν αργεί να ανάψει. Κάθε ένας, για τους δικούς του λόγους, υποστηρίζει ότι το φλερτάρισμα είναι προσωπική του υπόθεση. Σ’όλο αυτό το διάστημα ο Έλληνας, αδιάφορος, μασουλάει πασατέμπο και αγναντεύει το πέλαγος. Εκνευρισμένος ο πλοίαρχος του φωνάζει:
«Εσύ δεν ενδιαφέρεσαι να φλερτάρεις την κυρία;»
«Τι να σας πω κύριε πλοίαρχε, τρεις εβδομάδες τώρα την πηδάω κανονικά και της αρέσει όσο δεν φαντάζεστε. Αν θέλετε όμως τη φλερτάρω κιόλας...».