11.9.07

Μιχάλης Παπαδόπουλος (Κοζάνη): πολιτικός με ανθρώπινο κριτήριο

Μερικά χρόνια πριν, σε ένα συνοικιακό μεζεδοπωλείο στην Αθήνα, δύο παρέες έχουν κάτσει σχεδόν ταυτόχρονα σε διπλανά τραπέζια. Έτσι ...στα καλά καθούμενα !
«Βρε συ που χάθηκες;» λέει διστακτικά ένας από τη μία παρέα σε έναν από την άλλη.
«Εγώ που χάθηκα, βρε Μιχάλη, εσύ μπήκες στη Βουλή και έβαλες βάσανο μεγάλο στο κεφάλι σου...», απαντά αυτός.
«Βάσανο, βάσανο αλλά τα παλιά στέκια και τους παλιούς φίλους δεν τους ξεχνάω», αντιγυρίζει ο πρώτος.
Η σκηνή είναι «γυρισμένη» κάπου στις αρχές του 2001 και, για όσους δεν κατάλαβαν, οι δύο συνομιλητές ήταν ο - νεοεκλεγείς τότε - βουλευτής Κοζάνης Μιχάλης Παπαδόπουλος και ο γράφων ("διπλανά γραφεία" στη Νικηταρά για κάποια χρόνια).
Η εκλογή του Μιχάλη στη Βουλή ήταν η φυσιολογική συνέχεια μιας πολυσχιδούς δραστηριότητας που άρχισε από τα μαθητικά του χρόνια στην Κοζάνη, τον έφερε στη θέση του υπεύθυνου Σπουδαστικού της Ο.Ν.ΝΕ.Δ., στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος και στη στενή ομάδα συνεργατών του Κώστα Καραμανλή μετά την υποψηφιότητα και εκλογή του στην προεδρία της Ν.Δ.
Έχει δουλέψει για την διαμόρφωση των προγραμμάτων του κόμματος για την Άμυνα και την Παιδεία και - μετά την επανεκλογή του το 2004 με αύξηση προσωπικών ψήφων - ανέλαβε μεταξύ άλλων αντιπρόεδρος της επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.

Ποτέ όμως δεν ξέχασε τους παλιούς φίλους, απαντά ο ίδιος το κινητό του και καλεί ακόμα και για κάτι τόσο απλό όσο ένα «χρόνια πολλά», γιατί το κριτήριο του είναι ανθρώπινο, όχι πολιτικό (=σταυροθηρικό).
Είμαι σίγουρος ότι οι συμπατριώτες του στο νομό Κοζάνης θα έχουν να μας πουν πολλά περισσότερα, γι' αυτό και είμαι σίγουρος ότι οι 13.197 σταυροί του 2004 θα αυξηθούν και άλλο..
Μιχάλη, καλή επιτυχία και θα τα πούμε όταν με το καλό κατέβεις πάλι στην Αθήνα βουλευτής...