10.9.07

Εγώ ψηφίζω ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, για να πάει η Ελλάδα μπροστά !!

Δήλωσε ο Κ. Καραμανλής: «διεκδικώ αυτοδύναμη κυβέρνηση» και ξεκαθάρισε ότι σε κάθε άλλη περίπτωση πάμε ξανά για εκλογές, δεν υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας ούτε με την σημερινή αντιπολίτευση ούτε με τα κόμματα που βρίσκονται στα άκρα. Είπε ο άνθρωπος την αλήθεια, είπε αυτό που πίστευε και έπρεπε να πει ως υπεύθυνος πολιτικός, και όλοι έπεσαν να τον φάνε...

Είναι απλό: κάθε σοβαρός και υπεύθυνος πολίτης πρέπει να επιδιώκει μία, υπεύθυνη, αυτοδύναμη κυβέρνηση που θα μπορέσει να πάρει αποφάσεις, που θα μπορέσει να λύσει προβλήματα, που δεν θα μεταχρονολογήσει αυτά που «πονάνε» για να ασχοληθεί με αυτά που μας χαϊδεύουν τ’ αυτιά. Μια κυβέρνηση που θα μπορέσει σοβαρά και ουσιαστικά να προτείνει, μελετήσει και υλοποιήσει μέτρα που θα βελτιώσουν την εικόνα και την κατάσταση της χώρας μας, όλων ημών...

Μακρόβιες κυβερνήσεις συνεργασίας έχουν τύχη μόνον όταν είναι κυβερνήσεις που προκύπτουν από προγραμματικές συγκλίσεις και όχι από την ανάγκη να μην χαθεί η κουτάλα... Σε κάθε άλλη περίπτωση, έχουν ένα και μοναδικό ρόλο: να διαχειριστούν και να περιορίσουν την εθνική βλάβη έως ότου γίνουν οι επόμενες εκλογές και προκύψει μια νέα, αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Εξάλλου, ποιοι είναι αυτοί που επιζητούν να γίνει κυβέρνηση συνεργασίας και σε ποια βάση; Πριν την έναρξη της προεκλογικής περιόδου κανείς !! Κατά την προεκλογική περίοδο και ιδιαίτερα στις δύο τελευταίες εβδομάδες που απαγορεύεται η δημοσίευση των γκάλοπ όλοι οι μικροί και πικραμένοι !! Ο λόγος προφανής: προσπαθούν έτσι να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι έχουν ρεύμα, ότι έχουν δύναμη και ότι όσο περισσότερες ψήφους συγκεντρώσουν τόσο πιο πιεστικοί και εκβιαστικοί συνομιλητές θα είναι...

Φυσιολογική η ερώτηση: καλά εμείς «καταραμένοι» είμαστε, δεν μπορούν στη χώρα μας να υπάρξουν κυβερνήσεις συνεργασίας;;
Υπό προϋποθέσεις μπορούν, ποιες όμως μπορεί να είναι αυτές οι προϋποθέσεις:
Πρώτον, πρέπει να έχουν βάση σε ουσιαστικές προγραμματικές συγκλίσεις.
Δεύτερον, πρέπει τα σημεία σύγκλισης να έχουν μελετηθεί και αποφασιστεί υπεύθυνα από την κομματική βάση μέσα από διαδικασίες που θα γίνουν για το σκοπό αυτό και όχι μόνο από τις ηγεσίες
Τρίτον, πρέπει σε κάθε ένα από τα σημεία σύγκλισης να μελετηθούν και διατυπωθούν ξεκάθαρα μέτρα και προτάσεις κυβερνητικού χαρακτήρα.
Τέταρτον, πρέπει τα μέτρα και οι προτάσεις αυτές να είναι σε αναπτυξιακή κατεύθυνση, στην έννοια του να «χτίσουμε όλοι μαζί» και όχι στην έννοια του «καλύτερα να μη γίνει κάτι αν είναι να μας προλάβει ο “συνεταίρος” και να βγεί πρώτος».
Πέμπτον, πρέπει οι προτάσεις αυτές κάθε κόμματος να δοκιμαστούν και ζυμωθούν στο λαό – τουλάχιστον από αυτούς που στηρίζουν το συγκεκριμένο κόμμα – ώστε να αποτελέσουν συνείδηση του λαού. Το «συνεργάζεσθαι» είναι τελικά θέμα λαϊκής απόφασης και όχι απλά εντολή της ηγεσίας.
Έκτον, επειδή οι συγκλήσεις προϋποθέτουν αποφάσεις πρέπει και να εκφραστούν από ανθρώπους που θα έχουν το χάρισμα και το «ειδικό βάρος» να πάρουν αποφάσεις και, μπροστά στο συμφέρον της πλειοψηφίας του λαού, να δυσαρεστήσουν μειοψηφίες, να κόψουν γόρδιους δεσμούς, να ανακατέψουν το τέλμα και να αρθρώσουν ουσιαστικό υπερκομματικό λόγο.

Σίγουρα ο κατάλογος μπορεί να είναι μακρύς και περισσότερο ουσιαστικός, αξίζει όμως να κάνουμε εδώ μια παύση και να δούμε λίγο ποιο από τα μικρότερα (=πλην Ν.Δ. & Π.Α.Σ.Ο.Κ) πολιτικά κόμματα της χώρας μπορούν να εκπληρώσουν τα παραπάνω κριτήρια. ΟΥΔΕΝ !! Ίσως αδικώ κάποιες μεμονωμένες προσπάθειες, αλλά επί της ουσίας ΟΥΔΕΝ !!

Θα σταματήσω εδώ αυτό το σχόλιο, προς το παρόν. Σε τελική ανάλυση, ο καθένας αποφασίζει για τον εαυτό του, η δική μου ψήφος είναι και αυτή μία και έχει τελικά το ίδιο βάρος με την ψήφο του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και με εκείνη του άνεργου δεκαοκτάχρονου από κάποιο χωριό της καμμένης Πελοποννήσου. Απλά, ως σκεπτόμενο ον, αρνούμαι να είμαι εύκολη λεία για τους διάφορους «επιτήδειους» πολιτικάντηδες που κρύβουν τη δική τους αδυναμία συνεργασίας και σύγκλισης πίσω από πολύχρωμους κομματικούς μπερντέδες, που ξέρουν να κραυγάζουν την αντίθεση τους και να κρύβουν με επιμέλεια την απουσία θέσης και σύνθεσης, που επιζητούν να «πληρώσουμε» εμείς τα μεταξωτά βρακιά που ταιριάζουν στους επιδέξιους κώλους τους.

Εγώ λοιπόν, την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου θα ψηφίσω για να αποκτήσει η Ελλάδα ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, και ως τότε θα αγωνίζομαι για να πείσω όσο γίνεται περισσότερους Έλληνες ψηφοφόρους να κάνουν το ίδιο. Όσοι πιστοί και λογικά σκεπτόμενοι, προσέλθετε !!