17.8.07

Πρόταση: τα Σκόπια 53ος νομός της Ελλάδος...

Για μια ακόμα φορά θα βρεθούμε μπροστά σε εκλογές με το θέμα των Σκοπίων ανοικτό. Και όμως τα πράγματα είναι αρκετά απλά: αφού οι γείτονες μας Σκοπιανοί θέλουν να λέγονται Μακεδόνες και με δεδομένο ότι η Μακεδονία είναι ελληνική, η απλή λογική λέει ότι οι Σκοπιανοί είναι Έλληνες...

Καταθέτω την πρόταση για διαβούλευση και θεώρηση και ως πρώτα άμεσα μέτρα προτείνω να λάβουμε τα παρακάτω:
  • τους αναγνωρίζουμε ως Έλληνες επίσημα και κάνουμε και τη σχετική διακοίνωση στα διεθνή forum.
  • καταργούμε τα σύνορα μας με την ΠΓΔΜ και ανακηρύσσουμε το κρατίδιο ως 53ο νομό της Ελλάδος (αν έτσι πρέπει κατανέμουμε το κρατίδιο ίσως και σε περισσότερους νομούς)
  • στη μεταβατική περίοδο, αναγνωρίζουμε αντιπροσωπεία βουλευτών τους στο ελληνικό κοινοβούλιο και προκηρύσσουμε εκλογές για να αναδειχθούν βουλευτές από τους νομούς αυτούς
  • προωθούμε μικτό στράτευμα να φυλάει τα σύνορα της ευρύτερης Ελλάδας με την Αλβανία και τη Σερβία
  • καλούμε τους κατά τόπους διπλωμάτες των Σκοπίων να ενταχθούν στις ελληνικές διπλωματικές αντιπροσωπείες και διαμορφώνουμε εξωτερική πολιτική ενιαίων ελληνικών συμφερόντων
  • καλούμε τους νέους πολίτες να ανταλλάξουν τις τοπικές ταυτότητες με ελληνικές και τα τοπικά διαβατήρια με ελληνικά
  • ανακοινώνουμε συγκεκριμένα πολιτειακά και οικονομικά μέτρα για την ανάπτυξη σύγχρονων Ευρωπαϊκών οικονομικών, εκπαιδευτικών και πολιτικών δομών στους νέους νομούς
  • προχωρούμε σε ολοκληρωμένη πολιτειακή, οικονομική και διοικητική ενσωμάτωση των νέων νομών με ορίζοντα τετραετίας.
Υπάρχει σίγουρα ο αντίλογος του πως θα αντιδράσει η διεθνής κοινότης. Κατ’ αρχήν αν δράσουμε με απλές, γρήγορες και αποτελεσματικές κινήσεις, δημιουργούμε τετελεσμένα τα οποία όπως έχει αποδειχθεί δύσκολα αναιρούνται. Δείτε το παράδειγμα της Τουρκίας με την κατοχή της βόρειας Κύπρου (ή όπως αλλιώς θέλουν να την ονομάζουν οι δύο πλευρές).

Οι όποιες αντιδράσεις πρέπει να αναμένονται μόνο από τις ΗΠΑ, καθώς μια τέτοια κίνηση, δυναμώνει την (πολυ-)εθνική συνείδηση της περιοχής και αποδυναμώνει τα σχέδια αποσταθεροποίησης που η “μεγάλη μας φίλη” προωθεί μέσω της τακτικής “διαίρει και βασίλευε” (Κόσοβο, Μαυροβούνιο, Βοσνία & Ερζεγοβίνη με διάφορους εθνοτικούς θύλακες στο έδαφος της κ.λπ.)

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προκύπτει ιδιαίτερο πρόβλημα, απλά οι κοινοτικές ενισχύσεις που προωθούνται στην Ελλάδα θα αναδιανεμηθούν μέσα στην επικράτεια της χώρας αυτής ώστε να ενισχυθούν οι φτωχές “γειτονιές”. Επιπλέον, παρέχεται καλύτερος έλεγχος στον Ευρωπαϊκό αυτοκινητόδρομο προς βορράν, ενώ η “παραεγνατία” περνάει πλέον σε μεγάλο μήκος της από Ευρωπαϊκό έδαφος. Παράλληλα μια εστία έντασης μέσα σε ευρωπαϊκό έδαφος ηρεμεί: θεωρείται δεδομένο ότι οι όποιες αναταράξεις παρατηρούνται περιστασιακά στο Τέτοβο, θα πάψουν να υφίστανται με την “ανακήρυξη” του ως ευρωπαϊκού εδάφους και – πλέον - ως μόνη ζώνη αναταραχής θα παραμένει το Κόσοβο.

Για τη Ρωσία, η εξέλιξη αυτή είναι μάλλον ευνοϊκή, της δίνει τη δυνατότητα να μετρήσει διεθνείς αντιδράσεις σε αντίστοιχες ενέργειες που προτίθεται να κάνει μελλοντικά (θυμηθείτε το ζήτημα του Βορείου Πόλου πρόσφατα...), επιπλέον επαναφέρει την περιοχή σε σταθερότητα και ενισχύει τη συνοχή της Σερβίας η οποία αποκτά πλέον ένα ακόμα ευρωπαϊκό σύνορο.

Θα αναρωτηθείτε: μα οι σκληροπυρηνικοί των Σκοπίων; Γιατί δεν ρωτάτε καλύτερα και για τους σκληροπυρηνικούς της Ελλάδας; Ε, αυτοί θα ενωθούν, θα φωνάξουν, θα πλαντάξουν, θα σιωπήσουν. Θυμηθείτε τους Γάλλους Λεπενιστές και αναζητείστε τους στα αποτελέσματα των πρόσφατων Γαλλικών εκλογών. Οι σκληροπυρηνικοί και εθνικιστές (δεξιοί και αριστεροί) βρίσκουν πρόσφορο έδαφος μόνο εκεί που υπάρχουν περιορισμοί και κλειστά μυαλά. Μόλις οι κοινωνίες ανοίξουν και κοιτάξουν μπροστά η παρέμβαση τους μειώνεται, ο ρόλος τους γίνεται όλο και πιό ασήμαντος καθώς οι κοινωνίες καταλαβαίνουν ότι έχουν πολλά περισσότερα να χάσουν παρά να κερδίσουν από τη δράση τους.

Σκεφτείτε τα παραπάνω, κάθε σχόλιο δεκτό, το άτομο θα μαζέψει κι άλλες από τις σκέψεις του και θα επανέλθει.