18.7.07

Απόψε blog-άρουμε, στα πλατώ ο Μάκης και στην καρδιά μας τα «Απορώ»...

Όπως καταλάβατε απόψε blog-άρουμε, ένεκα ο διαγωνισμός....
Και φυλλάδια βρήκαμε και δικαιολογητικά περάσαμε στο ντοσιέ, συνεχίζουμε ακάθεκτοι...
Μουσική υπόκρουση: Μάκης (ένας είναι ο Μάκης, ο Χριστοδουλόπουλος, όποιος νέος δεν ξέρει ας ρωτήσει να μάθει....)
Το άλμπουμ που παίζει «στα πλατώ» (είπαμε είμαστε παλιοσειρές...) είναι το «Μια νύχτα στις Αμπάρες», όπου Αμπάρες = ιστορικό υπόγειο στην Αχαρνών, όπου εισερχόμενος ο θαμών (πρόσεξε την ομοιοκαταληξία !!!) δένεται με αλυσίδα για να μην «δαγκώσει» τον διπλανό (ένεκα σκυλί ατόφιο) και πιάνει τραπέζι πόρτα και πλάτη τοίχο «δια παν ενδεχόμενο».
Μπουκαλάκι, παγάκια, ξηροί καρποί γιόκ (ένεκα η δίαιτα) και «Να 'χαν οι καρδιές αμπάρες», «Όσοι είναι αισθηματίες», «Μίλα μου για έρωτα», «Κλαμμένα μάτια ρώτησα», «Γλυκέ μου τύραννε», «Πυρετός», «Τα στέφανα», «Χαμένο κορμί», «Παντρεμένοι κι οι δυό», «Έψαχνα αδικα να βρώ», «Θέλεις να πεθάνω», «Φτάνει να μ' αγαπάς», «Θηλυκός αλήτης», «Έτσι μ' αρέσει», «Γκρέμιστα όλα πια», «Που το πάει η κυρία», και τέλος το κορυφαίο: «Απορώ».

Χαρίζω τους στίχους (ξέρεις εσύ μικρή μου που σου λείπω και μου λείπεις απόψε....):
Απορώ με μένα, απορώ,
που σε θέλω ακόμα απορώ.
Κάνεις τόσα λάθη και σ' τα συγχωρώ,
σαν βροχή το χώμα σε ζητώ.

Απορώ με την καρδιά μου

που αντέχει να πονά.
Φαίνεται πρώτη φορά μου
αγαπώ αληθινά.

Απορώ με μένα, απορώ,

κάνω για να φύγω κι όμως δεν μπορώ.
Ξέρω πως μου κάνεις μέσα μου κακό
κι όμως δεν το κρύβω: σ' αγαπώ.
Άντε και τα λέμε πάλι αργότερα....