30.7.07

Πανεπιστήμιο 2007

Πολλά χρόνια πριν, ένας ανάμεσα σε άλλους ιδεολόγους (ανεξαρτήτως παρατάξεων και πολιτικών πεποιθήσεων...) αγωνιζόμασταν και αγωνιούσαμε για να φτιάξουμε ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο, μια Παιδεία που θα ανταποκρίνεται σε ιδεώδη και προδιαγραφές. Διαφωνούσαμε, ναι, πλακωνόμαστε στο ξύλο (μέχρι και καρέκλα έχω φάει σε αμφιθέατρο), ξενυχτάγαμε και παρατάγαμε σπίτια και οικογένειες, παλεύαμε για κάτι που πιστεύαμε.

Και μετά, είμαστε σίγουροι ότι αυτά στο μέλλον θα δώσουν κάτι καλύτερο. Λάθος; Δεν ξέρω, πάντως όταν διάβασα στην Καθημερινή της 22 Ιουλίου 2007 το άρθρο του Γιώργου Π. Μαλούχου "Τι μπορεί να κρύβει ένας πίνακας ανακοινώσεων;" κάπου σφίχτηκα, κάτι με χάλασε...

Πείτε με ρομαντικό, πάντως ο δικός μου ιδρώτας (και πολλών φίλων που ξέρω...) δεν χύθηκε στα φοιτητικά μας χρόνια για να "παράγουν" τα Πανεπιστήμια μας "νέες πολύ καλλίγραμμες, με ύψος άνω του 1,75 για προώθηση προϊόντων" ή "...για ξεκούραστη εργασία". Εκτός αν η γενιά τούτη θεωρεί ότι η κοινωνικοποίηση και η γνώση περνάει και αναδεικνύεται μέσα από τις "λάγνες" εμφανίσεις (κοντή φούστα, στενό πουκάμισο, κ.λπ.) που συνοδεύουν τη δωρεά ενός πακέτου τσιγάρων ("ανοικτού" για να μην υπάρχει αξία μεταπώλησης) ή ενός ποτού, με αντάλλαγμα ακόμα και 100 ευρώ ανά παρουσία... (αλήθεια αν είναι ομορφότερη παίρνει και περισσότερα; αν χαϊδέψει το "κεφάλι" του αφεντικού παίρνει και πριμ παραγωγικότητας, γίνεται προϊσταμένη;)

Σαφώς μου αρέσει και με κολακεύει όταν μια "κούκλα" με πλησιάζει χαμογελαστή, όχι δεν παίρνω ούτε ποτό ούτε τσιγάρο (πλέον...), προτιμώ να πληρώνω και να επιλέγω, δεν είναι όμως αυτό που είχα στο μυαλό μου όταν μίλαγα ως φοιτητής για το "Πανεπιστήμιο του 21ου αιώνα". Και, αλήθεια, θα θεωρηθώ συντηρητικός και πουριτανός αν ρωτήσω σε τι διαφέρει η παραπάνω εργασία από την πορνεία; Ναι, ξέρω, στην πορνεία δεν "χρησιμοποιούνται" ρούχα και υπάρχει "φυσική" επαφή, θα απαντήσετε, είναι όμως έτσι;

Διαβάστε το άρθρο και θα καταλάβετε τι εννοώ...