31.12.07

Καλή χρονιά σε όλους...



Το 2007 φεύγει σε λίγες ώρες και παίρνει μαζί του χαρές μα και λύπες, γλύκες μα και πίκρες, επιτυχίες μα και στεναχώριες...
Ο νέος χρόνος έρχεται και εμείς θα είμαστε εδώ να τον υποδεχτούμε (αλήθεια ποιος ξέρει για πόσο ακόμα...). Και ο καθένας μας θα εκφράσει ευχές και επιθυμίες...

Οι δικές μου επιθυμίες για το 2008: να είμαι παρών στις σκέψεις σας, να σας προσφέρω την αγάπη μου και να απολαμβάνω την αγάπη σας, να χαίρομαι ενεργά την παρουσία σας κοντά μου.

Και η ευχή μου: το 2008 να μας βρει πιο δυνατούς, πιο ώριμους, πιο προσηλωμένους στους στόχους μας !!!

Καλή Χρονιά σε όλους !!!

28.12.07

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: Αποχαιρετιστήρια Επιστολή προς τους φίλους του...

«Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.

Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα, για να νιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους... Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...

Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.

Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσε με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.»

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Ο νομπελίστας συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρθία Μαρκές (Gabriel Garcia Marquez) γεννήθηκε στην Κολομβία το 1928. Εργάστηκε ως αρθρογράφος σε αρκετές εφημερίδες από τις αρχές του '40 και ένθεν. Τάραξε πολλάκις τα λιμνάζοντα ύδατα της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας επί συνεχείς δεκαετίες, Τα γραπτά του, μυθιστορήματα, διηγήματα, πεζά κ.α., μας ξεναγούν και εντέλει μας καθιστούν πολίτες ενός φανταστικού κόσμου, μαγικού και γοητευτικού αλλά συνάμα τρομαχτικού και ονειρικού. Ο κόσμος του Γκάμπο, ονομάζεται Μακόντο, τοποθετείται δε κάπου στην κολομβιανή ζούγκλα. Η μαγεία ξεπροβάλλει μέσα απ' το παράξενο, το αλλόκοτο και το εξωτικό, που ξάφνου γίνεται οικείο, και υπονομεύει τελικά ακόμα και την ίδια την απτή πραγματικότητα. Τα όρια ζωής και θανάτου στροβιλίζονται στο λυκαυγές και η δύναμη της αγάπης μπορεί να εκτοξεύσει λόχμες φωτιές που ξεπηδούν απ' τις στάχτες της ψυχής.

Το παραπάνω πεζοποίημα του Γκάμπο, θεωρείται το στερνό του αντίο προς φίλους και αγαπημένους.

Μετρήστε τα επίπεδα stress που έχετε !!

Διαβάστε πρώτα το κείμενο αυτό πριν εξετάσετε την εικόνα που βρίσκεται στο τέλος του μηνύματος!!

Η εικόνα χρησιμοποιήθηκε στο νοσοκομείο "ST.MARY" για την μελέτη των επιπέδων stress.

Κοιτάξτε τα 2 δελφίνια που πηδάνε πάνω από το νερό. Και τα 2 δελφίνια είναι ίδια.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν ένα άτομο έχει stress (άγχος) τότε νομίζει ότι τα 2 δελφίνια φαίνονται διαφορετικά.

Αν υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ των 2 δελφινιών, αυτό σημαίνει ότι το άτομο που εξετάζει την εικόνα βρίσκεται κάτω από υψηλό ποσοστό πίεσης stress.

Σας παρακαλούμε, μελετήστε προσεκτικά την εικόνα και αν βλέπετε πολλές διαφορές μεταξύ των 2 δελφινιών, ενημερώστε άμεσα τον προϊστάμενο σας, μαζέψτε την τσάντα σας, πηγαίνετε στο σπίτι σας αμέσως και πάρτε 10ήμερη αναρρωτική άδεια από την εργασία σας.

Καλή σας ημέρα

Από την Διεύθυνση Προσωπικού της εταιρείας σας.


Μερικοί ανδρικοί κανόνες...

Πάντα ακούμε τους "κανόνες" των γυναικών. Τώρα εδώ βρίσκονται οι κανόνες από την πλευρά των αντρών. Αυτοί είναι οι κανόνες μας: (και, όχι, δεν βάζουμε αρίθμηση και δεν είναι λάθος, παρακαλώ σημειώστε ότι είναι όλοι νούμερο 1, για κάθε περίπτωση !!)
  • Τα στήθη είναι για να τα κοιτάμε κι αυτό κάνουμε. Μην προσπαθείτε να το αλλάξετε αυτό.
  • Μάθε πως "δουλεύει" το κάθισμα της λεκάνης. Είσαι μεγάλο κορίτσι. Αν είναι σηκωμένο κατέβασέ το. Το χρειαζόμαστε πάνω, το χρειάζεστε κάτω. Μην παραπονιέστε γιατί δεν το κατεβάσαμε.
  • Σάββατοκύριακο = αθλητικά στην τηλεόραση. Είναι δεδομένο, όπως το ολόγιομο φεγγάρι. Απλά άστο να συμβεί.
  • Το shopping δεν είναι σπορ. Και ποτέ δεν πρόκειται να σκεφτούμε διαφορετικά για αυτό το θέμα.
  • Το κλάμα σας είναι εκβιασμός.
  • Μάθε να ζητάς ακριβώς αυτό που θέλεις. Οι απλοί υπαινιγμοί δε δουλεύουν! Οι δυνατοί υπαινιγμοί επίσης δε δουλεύουν! Οι προφανείς συμβουλές επίσης δε δουλεύουν! ΑΠΛΑ ΠΕΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ!!!
  • Ναι και όχι είναι πάντα αποδεκτές απαντήσεις για κάθε περίπτωση.
  • Ελάτε σε μας για ένα πρόβλημα μόνο αν μπορούμε να δώσουμε λύση. Το να "συμπάσχουμε" απλά μαζί σας είναι κάτι που το κάνουν οι φιλενάδες σας.
  • Ο πονοκέφαλός σας τους τελευταίους 17 μήνες, είναι πρόβλημα. Να δείτε ένα γιατρό.
  • Αν νομίζεις ότι είσαι χοντρή, προφανώς είσαι. Μη ρωτάς εμάς.
  • Αν κάτι που λέμε μπορεί να ερμηνευτεί με 2 τρόπους και ο ένας από αυτούς σας κάνει έξαλλες, εμείς πάντα εννοούμε τον άλλο.
  • Μπορείς είτε να μας ζητάς να κάνουμε κάτι είτε να μας λες πως θα το κάνουμε
  • όχι και τα δύο μαζί και τελικά αν ξέρεις καλύτερα το πως θα το κάνουμε, απλά κάντο μόνη σου.
  • Όποτε είναι εφικτό πες ότι έχεις να πεις κατά τη διάρκεια των διαφημίσεων.
  • Ο Χριστόφορος Κολόμβος δε χρειάστηκε οδηγίες. Το ίδιο κι εμείς.
  • Όλοι οι άντρες βλέπουμε μόνο 16 χρώματα (όσα υπάρχουν και στις βασικές ρυθμίσεις των Windows). Το ροδακινί για παράδειγμα μπορεί να είναι φρούτο, όχι πάντως χρώμα. Το κολοκυθί επίσης. Α, και δεν έχουμε ιδέα τι είναι το μοβ !!!
  • Αν σας ρωτήσουμε τι έχετε και απαντήσετε "τίποτα", θα λειτουργήσουμε σαν να μην έχετε τίποτα. Το ξέρουμε ότι λέτε ψέμματα, αλλά δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε.
  • Αν κάνετε μια ερώτηση μην περιμένετε μόνο την απάντηση που θα σας αρέσει. Να περιμένετε μια απάντηση που δεν θα αρέσει στα αυτιά σας.
  • Όταν έχετε να πάτε κάπου, ότι και να βάλετε είναι ωραίο, μη ρωτάτε τόσες πολλές φορές!
  • Μη ρωτάτε συνέχεια τι σκεφτόμαστε, εκτός αν είστε έτοιμη να συζητήσετε για τα παρακάτω θέματα: Sex, αθλητικά ή αυτοκίνητα.
  • Έχετε αρκετά ρούχα.
  • Έχετε πολλά παπούτσια.
  • Έχουμε μορφή, ο "στρογγυλός" έχει μορφή.
Σ' ευχαριστώ που διάβασες όλα τα παραπάνω. Ναι, ξέρω, θα κοιμηθώ στον ξενώνα σήμερα, αλλά ξέρεις τους άντρες... δεν τους νοιάζουν αυτά... θα είναι σαν camping.

...ένα κουιζάκι για πρωϊνό ξύπνημα !!

Οδηγείς ένα αυτοκίνητο με σταθερή ταχύτητα.

Στα αριστερά σου έχεις μια αγελάδα και στα δεξιά ένα πυροσβεστικό όχημα το οποίο έχει την ίδια ταχύτητα με σένα.

Μπροστά σου έχεις ένα καλπάζων γουρούνι που έχει το ίδιο μέγεθος με το αυτοκίνητο σου και δε μπορείς να το προσπεράσεις.

Πίσω σου έχεις ένα ελικόπτερο που πετάει στο ύψος του δρόμου.

Τόσο το γιγάντιο γουρούνι όσο και το ελικόπτερο ταξιδεύουν στην ίδια ταχύτητα με σένα.

Τι πρέπει να κάνεις για βγεις από αυτή την άκρως επικίνδυνη κατάσταση;


Κατέβα από το καρουσέλ, είσαι λιάρδα!!!!!

26.12.07

Γενικώς ...γλυκόλογα

"Keep your words sweet. You never know when you might have to eat them". Ήτοι, «κράτησε τα λόγια σου γλυκά, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα πρέπει να τα καταπιείς...».
Τη φράση αυτή βρήκα ανάμεσα στις αγαπημένες μιας μικρής φίλης, πόσο σοφή είναι (η φράση, για τη φίλη είπαμε είναι μικρή, άρα το ψάχνουμε ακόμα, αν και από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια...). Λοιπόν «κράτα τα λόγια σου γλυκά, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα πρέπει να τα καταπιείς...», δίνει και κριτήριο της «γλύκας», «να τα καταπιείς» άρα κράτα τα τόσο γλυκά όσο εσύ αντέχεις... Εσύ έχεις το μαχαίρι, εσύ έχεις και το καρπούζι.
Μου θύμισε μια άλλη έκφραση που άκουσα πρόσφατα «εγώ μπορώ να σου πω όλη την αλήθεια, εσύ μπορείς να την αντέξεις;» Πόσο σοφή κι αυτή, πόσο διπλωματική... Κάποτε ένας φίλος είχε πει ότι έχω τον τρόπο να λέω στον καθένα την αλήθεια που θα ήθελε να ακούσει, τότε δεν τον καταλάβαινα, τώρα να που τον μνημονεύω. Τελικά «πάντων μέτρον άνθρωπος εστί»...

25.12.07

Στόχοι ή ευχές για την νέα χρονιά;

Χριστούγεννα, άλλη μία χρονιά φτάνει στο τέλος της, σε 6 μέρες (ακριβώς, τις μέτρησα !!) το 2007 μπαίνει οριστικά στο ράφι, έρχεται το 2008 να «τα αλλάξει όλα» (μια χρονιά ακόμα…), γεμάτο ελπίδες και προσδοκίες σε όλους μας για όσα θα φέρει (ή ελπίζουμε ότι θα φέρει).

Μέρες που είναι, «παραδοσιακά» κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, ώστε «καθαρμένοι» να θέσουμε στόχους για την επόμενη. Για κάτσε λοιπόν να δούμε: τι στόχους έχουμε για τη νέα χρονιά; Καλύτερη υγεία; Περισσότερα χρήματα; Να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στη δουλειά μας; Να αλλάξουμε δουλειά με αυτή που μας ταιριάζει καλύτερα; Να καλυτερέψουμε τις οικογενειακές μας σχέσεις; Να βρεθούμε περισσότερο με τους φίλους μας; Είμαι σίγουρος ότι όλα τα παραπάνω πέρασαν πάνω από μια φορά από το μυαλό σας, αξιόλογοι στόχοι δε λέω, μήπως όμως για πολλούς από εμάς δεν είναι στόχοι αλλά απλά ευχές;

Τι εννοώ; Ότι δεν αρκεί να βάζουμε στόχους, το «κόλπο» είναι και να τους πραγματοποιούμε, κομματάκι δύσκολο αν δεν έχουμε την εσωτερική συγκρότηση να δουλέψουμε οργανωμένα.

Πρώτα και κύρια πρέπει οι στόχοι μας να είναι ρεαλιστικοί και δεν μπορούν να είναι τέτοιοι αν δεν καταλάβουμε που βρισκόμαστε σήμερα.

Το δεύτερο είναι οι στόχοι μας να είναι συγκεκριμένοι, ορισμένοι με σαφήνεια, όπως και κάθε τι που αναλαμβάνετε στη ζωή ή τη δουλειά σας. Πολύ συγκεκριμένοι: πόσο θέλουμε να βελτιώσουμε τον τραπεζικό μας λογαριασμό, με ποιο τρόπο και προσδοκώμενο αποτέλεσμα θέλουμε να βελτιώσουμε τις οικογενειακές ή φιλικές μας σχέσεις;

Μετά, χρειάζεται να οργανώσουμε τον εαυτό μας και μαζί τις ενέργειες που πρέπει να κάνουμε για να φτάσουμε στο στόχο μας, τον προϋπολογισμό, τις ευθύνες που μας αναλογούν.

Μπορεί να ακούγεται πεζό, ίσως και έξω από το κλίμα των ημερών, όμως η οργάνωση είναι το πρώτο «κλειδί». Το δεύτερο είναι ο τρόπος που θα μετράμε την πρόοδο για να μη βρεθούμε «εκτός πορείας» και χωρίς κίνητρα…

Στο τέλος έρχεται η αποτίμηση. Πώς τα πήγαμε φέτος, τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα την επόμενη χρονιά; Πετύχαμε τους στόχους μας; Γιατί ναι; Γιατί όχι; Αλήθεια, για θυμηθείτε πως ξεκινήσαμε: «…καταλάβουμε που βρισκόμαστε σήμερα.»

Αναλογιστείτε λοιπόν ώριμα και σοβαρά και διδαχθείτε από την εμπειρία σας. Τι και αν κάνατε κάποια λάθη; Αλάνθαστοι είναι μόνο όσοι δε δουλεύουν. Οι υπόλοιποι, σε ένα διαρκές «δούναι και λαβείν» γνώσης, συλλέγουμε πολύτιμες εμπειρίες για να τις εφαρμόσουμε την επόμενη χρονιά, μοιραζόμαστε διδάγματα και συμπεριφορές, προβλήματα και προκλήσεις.

Μέρες που είναι λοιπόν, κοιτάμε πίσω με περηφάνια και νοσταλγία τους περυσινούς μας στόχους, όλα αυτά που κάναμε. Και μετά κοιτάμε μπροστά τους φετινούς μας στόχους, όλα αυτά που θα κάνουμε, με ενθουσιασμό, προσμονή αλλά και νου και οργάνωση. Τότε οι στόχοι μας δεν θα είναι απλές ευχές...

Καλή χρονιά, καλή δουλειά, καλά αποτελέσματα και του χρόνου πάντα καλύτερα !!

24.12.07

Μια τελευταία δουλίτσα πριν τις γιορτές....


Αγαπητοί μου συνεργάτες,
πριν φύγουμε για Χριστούγεννα, σας στέλνω μερικές μικρές διορθώσεις στο τελευταίο project του 2007.
Φτιάξτε τα και βούρ για τη γαλοπούλα...
(το πτηνό βρε ανεκδιήγητε, όχι την πιτσιρίκα, αυτή λέγεται γαλλιδούλα !!!)

Καλά Χριστούγεννα !!
Ο αγαπημένος σας διευθυντής μάρκετινγκ

Ενδυματολογικόν εορταστικόν εγχειρίδιον…

Χριστούγεννα γαρ και παράλληλα με την αναγκαία ανάπαυση βρήκα χρόνο να ξεφυλλίσω και κάποια τέυχη από τη στοίβα με τα περιοδικά που έχουν μαζευτεί στο γραφείο μου. Ανάμεσα στα άλλα, στο “Κ” της Καθημερινής (15.12.2007) βρήκα ένα ωραίο αφιέρωμα με απλές, πρακτικές οδηγίες για το ντύσιμο των εορταστικών ημερών. Το αναδημοσιεύω…
Για εκείνον:
  • η γραβάτα επιβάλλεται σε κάθε εορταστική πρόσκληση μετά τις 7 μμ, ανεξάρτητα από τον αριθμό των προσκεκλημένων. Εξαιρούνται οι προσκλήσεις σε μεσημεριανό γεύμα και σε «κοκτέιλ».
  • η γραβάτα πρέπει να είναι κλασική. Συνδυάζεται πάντα με τον σωστό, κολλαρισμένο γιακά στο πουκάμισο. Ποτέ γιακάς με κουμπάκια.
  • το κουστούμι πρέπει να είναι σκούρο.
  • τα παπούτσια κλασικά μαύρα. Όχι εξεζητημένα σχέδια.
  • δείτε τους άντρες στην τελετή των Όσκαρ. Είναι ντυμένοι απλά αλλά chic και ταιριάζουν πάντα με τη ντάμα τους.
Για εκείνην:
  • τελευταία λέξη της μόδας είναι τα χρωματιστά φορέματα με μεσαίο μήκος
  • αφήνουμε τις εκκεντρικότητες όπως τα στρας, τα φτερά, τα πούπουλα μόνο για το τσαντάκι μας.
  • χρειάζεται να έχουμε αίσθηση του χώρου: δεν θα φορέσουμε τουαλέτα με ουρά σε ένα κοκτέιλ αλλά ούτε και πουλόβερ σε επίσημο δείπνο.
  • το χτένισμα μας καλύτερα να είναι απλό. Καλοχτενισμένα ελεύθερα μαλλιά ή τραβηγμένα σε κλασικό κότσο ή σινιόν. Οι σφιχτές μπούκλες με το ψαλίδι δεν κολακεύουν καθόλου.
  • προσοχή στο μακιγιάζ! Λίγο eyeliner, έντονες βλεφαρίδες και ένα κλασσικό κόκκινο κραγιόν αρκούν.
Όχι τίποτε άλλο αλλά πολλά έχουν δει τα μάτια μας και πολλά θα δούν ακόμα…

Το διδακτορικό του λαγού…

Η αλεπού κάνει βόλτα στο δάσος και βλέπει το λαγό να γράφει μανιωδώς στο laptop κάτω από ένα δέντρο.
- Καλημέρα λαγέ!!
- Καλημέρα και σε σένα αλεπού!!
- Τι γράφεις λαγέ με τόση μανία;
- Το διδακτορικό μου…
Η αλεπού λύνεται στα γέλια μέχρι δακρύων. Όταν συνέρχεται ρωτάει:
- Και τι θέμα έχει το διδακτορικό σου λαγέ;
- Πως ο λαγός τρώει την αλεπού!!
- Με δουλεύεις; Γίνονται αυτά τα πράγματα;
- Γίνονται! Αν θέλεις έλα να σου δείξω…
Πράγματι προχωρούν σε μια κοντινή σπηλιά, μπαίνουν μέσα, ακούγονται θόρυβοι και μετά βγαίνει μόνος του ο λαγός ήσυχος και κάθεται πάλι στο δεντράκι για να συνεχίσει το γράψιμο.
Λίγη ώρα μετά περνάει ο λύκος και αρχίζει η ίδια στιχομυθία:
- Καλημέρα λαγέ!!
- Καλημέρα και σε σένα λύκε!!
- Τι γράφεις λαγέ με τόση μανία;
- Το διδακτορικό μου…
Ο λύκος λύνεται στα γέλια μέχρι δακρύων. Όταν συνέρχεται ρωτάει:
- Και τι θέμα έχει το διδακτορικό σου λαγέ;
- Πως ο λαγός τρώει τον λύκο!!
- Με δουλεύεις; Γίνονται αυτά τα πράγματα;
- Γίνονται! Αν θέλεις έλα να σου δείξω…
Ξανά το ίδιο σκηνικό, πλησιάζουν τη μυστηριώδη σπηλιά και όπως μπαίνουν στο σκοτάδι ο λύκος ανατριχιάζει από το σκορπισμένα κόκκαλα ζώων που βλέπει ολόγυρα. Εκεί που κοντεύει να κατουρηθεί από το φόβο του, βλέπει στο βάθος το λιοντάρι.
- Τι είναι αυτά που μου λές ρε λαγέ, είπαμε πως ο λαγός τρώει τον λύκο, όχι πως το λιοντάρι τρώει τον λύκο, που με έφερες;
- Δεν κατάλαβες. Το λιοντάρι επιβλέπει το διδακτορικό μου, εγώ δουλεύω και αυτός τρώει!!

Ηθικό δίδαγμα
1. Ο τίτλος του διδακτορικού σου δεν έχει σημασία!
2. Το αντικείμενο του διδακτορικού σου δεν έχει σημασία!
3. Η έρευνα στο διδακτορικό σου δεν έχει σημασία!
4. Σημασία έχει πάντα ο επιβλέπων!!

Υ.Γ. το παραπάνω κείμενο το αφιερώνω από καρδιάς σε τρία νέα παιδιά (δεν βάζω ονόματα, θα καταλάβουν...) που δουλεύουμε μαζί και που παρακολουθώ τα βήματα τους από τα γυμνασιακά τους χρόνια ακόμα... Παιδιά, αν το καλοσκεφτείτε και δείτε και τα σχετικά παραδείγματα γύρω σας (και το δικό μου μέσα σε αυτά) θα καταλάβετε ότι «σημασία έχει πάντα ο επιβλέπων»...

19.12.07

Η παγκοσμιότης των γυναικών...



Χωρίς λόγια... Και όποιος αντέχει ας το αρνηθεί...

Η παγκοσμιότης των ανδρών....



Χωρίς λόγια... Ας μιλήσουν τα έργα...

Αρσενικοί ή θηλυκοί ;

Είναι οι υπολογιστές αρσενικοί ή θηλυκοί; Βασικό ερώτημα, πιθανόν ισάξιας βαρύτητας με πολλά από τα θεμελιώδη ερωτήματα του κόσμου μας...
Οι γυναίκες θεωρούν ότι οι υπολογιστές είναι αρσενικού γένους γιατί:
  1. Προκειμένου να τραβήξεις την προσοχή τους πρέπει πρώτα να τους ανάψεις
  2. Περιέχουν τόνους από δεδομένα αλλά εξακολουθούν να μην έχουν ιδέα
  3. Υποτίθεται ότι υπάρχουν για να σε βοηθούν να λύνεις προβλήματα, αλλά τις περισσότερες φορές απλά τα δημιουργούν
  4. Μόλις δεσμευτείς με κάποιο συνειδητοποιείς ότι αν περίμενες λίγο ακόμα θα μπορούσες να βρεις ένα καλύτερο μοντέλο
  5. Είναι πάντα απαραίτητο να έχεις ένα backup

Οι άντρες θεωρούν ότι οι υπολογιστές είναι γένους θηλυκού γιατί :
  1. Κανείς - εκτός από το δημιουργό τους - δεν μπορεί να καταλάβει την εσωτερική τους λογική
  2. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν για να μιλούν μεταξύ τους είναι ακατανόητη
  3. Ακόμη και τα πιο ασήμαντα λάθη σου αποθηκεύονται στη μνήμη τους
  4. Μόλις «κολλήσεις» με κάποιο από αυτά αρχίζεις να ξοδεύεις όλα σου τα χρήματα για να του αγοράσεις αξεσουάρ
  5. Το μήνυμα Bad Command ή Bad File Name δίνει τόσες πληροφορίες όσες και η απάντηση: «Αν δεν ξέρεις γιατί είμαι θυμωμένη μαζί σου, τότε σίγουρα δεν πρόκειται να σου πω»
Βγάλατε άκρη; Αν ναι, πείτε μου κι εμένα, ακόμα παλεύω να καταλάβω την εσωτερική λογική και τον αλγόριθμο του προγράμματος....

18.12.07

Ο Έλληνας και η μοναδικότητα του...

Αντιγράφω από τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής 16.12.2007 το σχόλιο του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη από την στήλη ΑΠΟΨΗ... Εγώ το απόλαυσα, καλή σας ανάγνωση...

Ειδική περίπτωση και εύκολη λύση

Υπάρχει μια εύκολη, σίγουρη γραμμή άμυνας για όλους: Είμαστε μοναδικοί. Είμαστε μια ειδική περίπτωση, έχουμε προβλήματα που κανένας άλλος δεν έχει και συνεπώς δικαιούμαστε ειδική μεταχείριση. Χρειαζόμαστε ειδικά μέτρα, προνομιακή θέση, εξαίρεση από τον κανόνα, ακόμα κι αν ισχύει για όλους. Τουλάχιστον μια μεταβατική περίοδο, την επέκταση της οποίας θα ζητήσουμε αργότερα επειδή είναι βέβαιον ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε και στο μέλλον ειδική περίπτωση...

Αυτή είναι η κυρίαρχη πρακτική και καλύπτει κάθετα και οριζόντια κάθε πλευρά της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής.

Οι επιχειρηματίες συνήθως είναι υπέρ της ελευθερίας αλλά αυτό αφορά τους άλλους, ειδικά στην περίπτωσή τους υπάρχουν πολλοί λόγοι που συνηγορούν υπέρ μιας ειδικής ρύθμισης. Αλλοι επιζητούν μια ρύθμιση που θα τους ευνοήσει και άλλοι ρύθμιση που θα βλάψει τον ανταγωνιστή τους.

Οι συνδικαλιστές αγωνίζονται για την ισότητα και την ελευθερία αλλά ειδικά στην περίπτωση του ασφαλιστικού επιμένουν ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες.

Αλλά και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, η κυρίαρχη γνώμη είναι να βρεθεί τρόπος να μην αλλάξει τίποτα. Οι αεροπορικές εταιρίες στην Ευρώπη έχουν μετασχηματιστεί, η «γειτονική» Alitalia, που επίσης είναι ζημιογόνος, πωλείται. Πιθανότερος αγοραστής είναι η κοινοπραξία Lufthansa – KLM, που δημιουργήθηκε από ανάγκη για να ξεπεράσουν παρόμοια προβλήματα. Εμείς όμως είμαστε ειδική περίπτωση. Η ζημιογόνος Ολυμπιακή πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο επειδή έχουμε ιδιαιτερότητες. Είναι και οι εθνικοί λόγοι που προβάλλονται πάντα. Μην αφήσουμε τα νησιά του Αιγαίου χωρίς αεροπορική εταιρία και μας τα πάρουν οι Τούρκοι!

Αλλωστε, με πρόσχημα εθνικούς λόγους, η ακτοπλοΐα είχε καταδικαστεί πολλά χρόνια να λειτουργεί με σαπιοκάραβα και ακόμα βρίσκεται σε κατάσταση ημιαπελευθέρωσης.

Η στρατηγική διεκδίκησης του δικαιώματος να είμαστε η εξαίρεση είναι επίσημη κρατική πολιτική. Σε όλους τους τομείς είμαστε εξαίρεση. Εκτός από την υπόθεση των Ολυμπιακών Αγώνων, στην οποία η χώρα διεκδίκησε και επέτυχε να αναλάβει ένα έργο διεθνούς επιπέδου, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις η Ελλάδα διεκδικεί την εύκολη λύση. Θέλουμε ει-
δικές ρυθμίσεις, εξαιρέσεις, μεταβατική περίοδο. Αλλάζουμε τη διοικητική διάρθρωση του κράτους για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε κονδύλια από τον κοινοτικό προϋπολογισμό και στο μέλλον. Οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών δεν έφεραν τη χώρα σε επίπεδα που να μη χρειάζεται επιδότηση. Ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος συμπίπτει στις «ειδικές διευθετήσεις».

Γι’ αυτό είμαστε ειδική περίπτωση. Εξαρτημένοι από την εύκολη λύση.

ser@skonstantinidis.gr
Σεραφείμ Κωνσταντινίδης

17.12.07

Νταρ...γκολ και Ολυμπιακός - ΑΕΚ 1-0



«...κι ενώ όλα έδειχναν πως το ματς πήγαινε για 0-0, με την ΑΕΚ να έχει καλύτερες πιθανότητες για το γκολ που θα το έκρινε, η εκτελεστική δεινότητα του Ντάρκο Κοβάσεβιτς έφερε τα πάνω - κάτω. Ο Σέρβος εκτελεστής, με άπιαστη κεφαλιά μετά από σέντρα του Τοροσίδη, κάρφωσε τον εξαιρετικό Μορέτο στο 83' και έκρινε ακόμα ένα μεγάλο παιχνίδι υπέρ του Ολυμπιακού, ο οποίος μετά την 'κορυφή' του Champions League, έπιασε κι εκείνη του ελληνικού πρωταθλήματος!» (αναδημοσίευση αποσπάσματος και φωτογραφίας από το in.gr)

Μια βόλτα στη Λάρισα και μετά Καλά Χριστούγεννα... Με την πράσινη «θύελλα» θα ασχοληθούμε από Γενάρη... Πελάααατες μου, που θα έλεγε και ο Βέγγος...

Υ.Γ.1 Τελικά οι Σέρβοι είναι σαν το κρασί, όσο παλιώνουν τόσο καλύτεροι γίνονται... Θυμηθείτε τον γερο-Γκόγκα (Σίνισα Γκόγκιτς) για να μην πάω πιο πίσω στο χρόνο...

Υ.Γ.2 Το γκολ δεν το ξαναβάζω φωτογραφία, πάρτε αυτή απο το προηγούμενο post του αγώνα με την Βέρντερ, αλλάξτε χρώμα στις φανέλλες αμυντικού και τερματοφύλακα και νάτο... σέντρα, Ντάρκο, κεφαλιά και χλααααατς, η μπάλα αναπαύεται στο πλεκτό...

Υ.Γ.3 Παρεπιπτόντως κρατήστε τη φωτό μπας και χρειαστεί, το Γενάρη θα έχουμε να φροντίσουμε και τον πελάτη... (ένας είναι ο πελάτης !!)

Υ.Γ.4 Αυτό το «Σέρβος εκτελεστής» μην το πολύ-χρησιμοποιούμε βρε παιδιά, παραφυλάει και η κα Κάρλα Ντελ Πόντε, εισαγγελέας λέει ενός διεθνούς δικαστηρίου με επιλεκτική μνήμη και κρίση και φατσούλα εξόχως Γερμανική και δή της δεκαετίας '35-'45. (θυμηθείτε ντε τι ήταν η Γερμανία τότε...). Ώρα λοιπόν να έχουμε τίποτα παράξενα μπλεξίματα, έχει και ανατολικογερμανικό παρελθόν ο πρόεδρος, οπότε χέσε μέσα....

14.12.07

Παθήματα...

Γυρνάει ένα βράδυ ο άντρας σπίτι τσακισμένος απο την κούραση οπότε βλέπει σπίτι την γυναίκα του να έχει πέσει στο κρεβάτι με τα sexy εσώρουχα και του λέει:
- Έλα να το κάνουμε 50 (!!!!) φορές.
- Ρε γυναίκα, άσε με σήμερα, είμαι πτώμα.
- Όχι σήμερα θέλω...
- Αύριο όσες φορές θέλεις, είχαμε πολλή δουλειά στο μαγαζί...
- Σήμερα,50 φορές ή χωρίζουμε (!)

Τι να κάνει ο άνθρωπος, προκειμένου να μην χωρίσει, γδύνεται, πέφτουν στο κρεβάτι και αρχίζουν το sport... 5, 10 φορές....
- Ρε γυναίκα δεν μπορώ άλλο...
- Σκάσε και συνέχισε...
15, 20, 25 φορές...
- Πεθαίνω, τελειώνω, άσε με...
- Σκάσε και ...
30, 35, 40, 45, 48, 49, 50 φορές !!! Πέφτει ο άντρας κάτω απο την κούραση.

Την άλλη μέρα το πρωί σηκώνεται η γυναίκα, βλέπει τον άντρα της να ρίχνει ακόμα κάτι ροχαλητά ξεγυρισμένα και λέει «Να πάω να του ετοιμάσω πρωινό, να τον ευχαριστήσω, τόση υπομονή έκανε ο άνθρωπος». Μετά από κάνα μισάωρο σηκώνεται και ο πολεμιστής μας χλωμός και πάει αργά-αργά προς το μπάνιο. Περνάνε δέκα λεπτά, περνάνε δεκαπέντε, περνάει μισή ώρα, αρχίζει η γυναίκα του να ανησυχεί, «κάτσε να πάω να δω μήπως έπαθε τίποτα», λέει.

Πάει, σκύβει στην κλειδαρότρυπα και βλέπει τον άντρα της μπροστά στην λεκάνη να την έχει βγάλει, να την χαϊδεύει και να λέει «Έλα ησύχασε, κατούρημα είναι...»

12.12.07

Ένα τριαντάφυλλο και ένα φιλί...

Μαγγίνειον και φοβερόν...

δ η μ ο λ ό γ ο ς: ΣΕ ΣΚΗΝΗ Ο ΜΑΓΓΙΝΑΣ !
Κλικ και απολαύστε το....

Ολυμπιακός - Βέρντερ Βρέμης 3-0....



Απέραντη ηδονή... κι όσο νυχτώνει τ' αγγούρι μεγαλώνει... («σήμερα προπόνηση με τις φράου, την Κυριακή το καλό με τις χανούμισσες» φωνάζει ένας φίλος στο αυτί μου...)
α, και μην το ξεχάσω, η βαθμολογία γράφει «Ρεάλ Μ. 11, Ολυμπιακός 11, κ.λπ. κ.λπ.» και ο Ολυμπιακός είναι στους 16 του Champions League....
α, και μην το ξεχάσω, «μη σταματάς, μη σταματάς, έτσι γ@μ@ει ο Πειραιάς» (ρε παιδιά, μήπως αν τους το λέγαμε στα γερμανικά να το ευχαριστιόνταν περισσότερο, μήπως αυτό που τους έλειπε τελικά ήταν το αίσθημα;;)....
α, και μην το ξεχάσω επίσης, είπατε στα άλλα παιδιά ότι τα μαθήματα ποδοσφαίρου είναι δωρεάν ή θα πρασινίσουν από τη ζήλεια τους και θα κιτρινίσουν από το κακό τους;;

Υ.Γ. κρίμα για τον γερο-Ριβάλντο... όχι μόνο λείπει από την ομάδα των θριάμβων αλλά έρχεται και η Κυριακή και θα φύγει με σκυμμένο κεφάλι, πονεμένος από το Καραϊσκάκη...

11.12.07

Μια φωτογραφία = χίλιες λέξεις


...το αστείο είναι ότι το ύφος του "Αδώνιδος" και η στάση του σώματος του υιού Πλεύρη δικαιολογούν απόλυτα την ατάκα της φωτογραφίας....
(η φωτογραφία είναι από το http://dimolog.blogspot.com/)

9.12.07

Σατανικό έργο το ασφαλιστικό ;;;

Εν αρχή...

Εν αρχή, ο Θεός γέμισε τη Γη με μπρόκολο, κουνουπίδι και σπανάκι, πράσινα, κίτρινα και κόκκινα λαχανικά όλων των ειδών, ώστε ο άνδρας και η γυναίκα να ζήσουν υγιεινά και παντοτινά.

Ο σατανάς όμως δημιούργησε τα Haagen Dazs και τα διάφορα cookies. Και ρώτησε: «Λίγη ακόμη σάλτσα βύσσινου;» και ο άνδρας απήντησε: «Ευχαρίστως!» και η γυναίκα πρόσθεσε: «Παρακαλώ, για μένα άλλη μια ζεστή βάφλα με σαντιγί!». Και έτσι πήραν και οι δύο από 5 κιλά.

Και ο Θεός δημιούργησε το γιαούρτι ώστε να διατηρήσει η γυναίκα το σώμα της όπως άρεσε στον άνδρα.

Και ο σατανάς δημιούργησε από το σιτάρι το άσπρο αλεύρι και από το ζαχαροκάλαμο τη ζάχαρη και τα συνδύασε. Και η γυναίκα άλλαξε νούμερο στην ένδυσή της και πήγε από το 38 στο 46.

Και έτσι είπε ο Κύριος: «Δοκίμασε το φρέσκο μαρούλι μου!» Και ο σατανάς εφεύρε το ντρέσσιγκ και το σκορδόψωμο ως συνοδευτικά. Και οι άνδρες και οι γυναίκες μετά από αυτή την απόλαυση άνοιξαν τις ζώνες τους κατά τουλάχιστον μία τρύπα.

Ο Κύριος όμως είπε: «Σας έδωσα φρέσκα λαχανικά και ελαιόλαδο, στο οποίο να μαγειρεύετε υγιεινά!» Και ο σατανάς συνόδεψε τα φαγητά αυτά με δεύτερο πιάτο από νόστιμες μπουκίτσες από ψωμάκια, τυράκια camembert, αστακό σε βούτυρο μυρωδάτο και φιλετάκια κοτόπουλου. Και οι τιμές χοληστερίνης του ανθρώπου ανέβηκαν στα ουράνια.

Ετσι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο αθλητικά παπούτσια, ώστε να χάσει μερικά κιλά με την άθληση. Και ο σατανάς δημιούργησε την δορυφορική τηλεόραση και τα DVD μαζί με τα τηλεχειριστήρια, για να μην κουράζεται ο άνθρωπος με το ζάπινγκ. Και οι άνδρες και οι γυναίκες γελούσαν και έκλαιγαν μπροστά την οθόνη και άρχισαν να φοράνε ελαστικές φόρμες αδυνατίσματος.

Ετσι ο Θεός δημιούργησε την πατάτα, φτωχή σε λίπος και κάλιο και γεμάτη θρεπτικές ουσίες. Και ο σατανάς αφαίρεσε την φλούδα και έκοψε το εσωτερικό της σε πατατάκια τα οποία τηγάνησε, και τα κάλυψε με πολύ αλάτι. Και ο άνθρωπος πήρε μερικά κιλά ακόμη.

Ο Θεός όμως έφερε το άπαχο κρέας, ώστε τα τέκνα του να χορταίνουν προσλαμβάνοντας λιγότερες θερμίδες. Και ο σατανάς έφερε τα Goodys και το τσίζμπουργκερ των 99 λεπτών. Και ρώτησε ο σατανάς: «Θέλεις και τηγανητές πατάτες;» Και είπε ο άνθρωπος: «Βεβαίως, μια μεγάλη μερίδα με μαγιονέζα!» και είπε ο σατανάς: «Ετσι μπράβο!» Και ο άνθρωπος έπαθε έμφραγμα.

Και ο Θεός αναστέναξε και δημιούργησε το τετραπλό μπαϊ-πάς της καρδιάς. Και ο σατανάς δημιούργησε το ΙΚΑ....

Τι λέει το κάθε ζώδιο μετά το sex...

Κριός: Ωραία, πάμε πάλι από την αρχή...
Ταύρος: Πεινάω... πιάσε την πίτσα...
Δίδυμοι: Μήπως είδες πουθενά το τηλεκοντρόλ?
Καρκίνος: Πότε παντρευόμαστε;;;
Λέων: Καλά ε; Δεν παίζομαι...
Παρθένος: Πρέπει να πλύνω τα σεντόνια
Ζυγός: Μου άρεσε, αν σου άρεσε...
Σκορπιός: Έχω την αίσθηση πως πρέπει να σε "λύσω"...
Τοξότης: Μη με πάρεις τηλέφωνο, θα σε πάρω εγώ...
Αιγόκερως: Α! Έχεις και πιστωτικές;;;
Υδροχόος: Τώρα ας το δοκιμάσουμε και χωρίς ρούχα...
Ιχθύες: Πως είπαμε πως σε λένε;;;

Και ένα ακόμα από τον Στέλιο...

«Άργησα να σε γνωρίσω» - αφιερωμένο σ' όλες τις παράνομες καψούρες (ακόμα κι αν δεν είναι παντρεμένες...)

Κρίμα που 'σαι παντρεμένη
κρίμα που 'σαι αλλουνού
κι έτσι σε κρατάω κλεισμένη
στην καρδιά μου και στο νου

Άργησα να σε γνωρίσω
άργησες και συ να 'ρθεις
τώρα χώρια σου θα ζήσω
τώρα χώρια μου θα ζεις

Να 'ρχονταν τα χρόνια πίσω
να γυρίζαν οι καιροί
δε θα το κάνα ν' αφήσω
άλλον να σε παντρευτεί

Κρίμα που 'σαι παντρεμένη
κρίμα που 'σαι φυλακή
η καρδιά σου είναι σε μένα
κι η ζωή σου είναι εκεί

Αφιερωμένο...

Υπάρχω (Καζαντζίδης Στέλιος)
Μουσική/Στίχοι: Νικολόπουλος Χρήστος/Πυθαγόρας

Υπάρχω, κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω
Σκλάβα τη ζωή σου θα ’χω
κι ας βαδίζουμε σε δρόμους χωριστούς

Υπάρχω, μες τα μάτια σου που κλαίνε
μες τα χείλη σου που καίνε
και θα υπάρχω στα τραγούδια που θ’ ακούς

Είμαι της ζωής σου ο ένας, δε με σβήνει κανένας
κι αν με άλλους μιλάς, κι ώρες-ώρες γελάς
κατά βάθος πονάς, γιατί σκέφτεσαι εμένα
Είμαι και αρχή και φινάλε, και στην σκέψη σου βάλε
πως αν κάνεις δεσμό μες σε λίγο καιρό
θα χωρίσεις γιατί θα υπάρχω εγώ

Υπάρχω, στη χαρά σου και στη λύπη
η μορφή μου δε θα σου λείπει
κι ούτε πρόκειται ποτέ να ξεχαστώ
Υπάρχω μες την τύχη σου που βρίζεις
στο μυαλό σου που ζαλίζεις
με τσιγάρο, μ’ αναμνήσεις, με ποτό...
Θεωρώ το τραγούδι αυτό ένα από τα καλύτερα που έχουν γραφτεί ποτέ, θεωρώ ότι αποδίδει λεπτές αποχρώσεις της φωνής του Στέλιου Καζαντζίδη, θεωρώ ότι μπορεί να μιλήσει σε κάθε καρδιά που έχει γνωρίσει έστω και μια φορά την αγάπη. Εκεί το αφιερώνω. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο...

6.12.07

"Η δυστυχία του να είσαι Έλλην" (ν. δήμου)

Υπάρχουν Έλληνες που προβληματίζονται με τους εαυτούς των και Έλληνες που δεν προβληματίζονται. Οι σκέψεις αυτές αφορούν περισσότερο τους δεύτερους. Είναι όμως αφιερωμένες στους πρώτους.
  • Ορίζουμε σαν ευτυχία την (συνήθως προσωρινή) κατάσταση, όπου η πραγματικότητα συμπίπτει με τις επιθυμίες μας. Σε αναλογία, δυστυχία πρέπει να είναι η μη σύμπτωση ανάμεσα σε επιθυμία και πραγματικότητα. Με άλλα λόγια, δυστυχία μπορούμε να ονομάσουμε την απόσταση ανάμεσα σε επιθυμία και πραγματικότητα. Όσο μεγαλύτερη η απόσταση, τόσο πιο δυστυχισμένοι είμαστε.
  • Αξίωμα: Ένας Έλληνας κάνει ότι μπορεί για να μεγαλώσει το άνοιγμα ανάμεσα σε επιθυμία και πραγματικότητα.
  • Ο Έλληνας ζει κυκλοθυμικά σε μόνιμη έξαρση ή ύφεση. Μία συνέπεια: απόλυτη αδυναμία αυτοκριτικής και αυτογνωσίας.
  • Το Έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθές. Εμείς χρόνια τώρα, προσπαθούμε να πεισθούμε για το ανάποδο.
  • Ο Έλληνας, όταν βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη, αντικρίζει είτε τον Μεγαλέξανδρο είτε τον Κολοκοτρώνη, είτε τουλάχιστον τον Ωνάση. Ποτέ τον Καραγκιόζη... Κι όμως στην πραγματικότητα είναι ο Καραγκιόζης, που ονειρεύεται τον εαυτό του σαν Μεγαλέξανδρο. Ο Καραγκιόζης με τα πολλά επαγγέλματα, τα πολλά πρόσωπα, την μόνιμη πείνα και την μία τέχνη: της ηθοποιίας.
  • Πόσοι είναι οι Έλληνες, εκτός από τον Εμμανουήλ Ροίδη, που έχουν δει το πρόσωπό τους στον καθρέφτη; Για τούτο ο Έλληνας δεν συγχώρησε ποτέ όσους "μισέλληνες" ζωγράφισαν το πορτραίτο του. (Καημένε Αμπού!).
  • Ο Έλληνας προσπαθεί σε κάθε τομέα, να είναι εκτός πραγματικότητας. Και μετά είναι δυστυχής, διότι είναι εκτός πραγματικότητας. (Και μετά είναι ευτυχής...διότι είναι δυστυχής).
  • Βασικά ο Έλληνας αγνοεί την πραγματικότητα. Ζει δύο φορές πάνω από τα οικονομικά του μέσα. Υπόσχεται τα τριπλά από αυτά που μπορεί να κάνει. Γνωρίζει τα τετραπλάσια από αυτά που πραγματικά έμαθε. Αισθάνεται (και συναισθάνεται) τα πενταπλάσια από όσα πραγματικά νοιώθει.
  • Η υπερβολή δεν είναι μόνο εθνικό ελάττωμα. Είναι τρόπος ζωής των Ελλήνων. Είναι η συνισταμένη του εθνικού τους χαρακτήρα. Είναι η βασική αιτία της δυστυχίας τους αλλά και η μεγάλη τους δόξα. Γιατί στο αυτό-συναίσθημα, η υπερβολή λέγεται λεβεντιά.
  • Ο Νεοέλληνας μοιάζει ευτυχισμένος όταν είναι δυστυχισμένος. Όταν όλα πάνε καλά, αισθάνεται ανήσυχος και απροσάρμοστος. Αν δεν έχει αίτια δυστυχίας, θα ψάξει να βρει.
  • Η ευτυχία της δυστυχίας του Νεοέλληνα εκφράζεται τέλεια στην «ελληνική γκρίνια».
  • Απομεινάρι της σκλαβιάς; Γνώρισμα των ταλαιπωρημένων λαών; Πάντως το καλύτερο που θα ακούσετε, είναι ένας βαθύς αναστεναγμός με νόημα και η φράση: «έ! ας τα λέμε καλά...».
  • Σε κανένα λαό η φράση «Τι κάνεις;» δεν οδηγεί σε πλήρη ανάλυση του ιατρικού ιστορικού, της οικογενειακής κατάστασης, των οικονομικών δυσχερειών και των σεξουαλικών προβλημάτων του (τυπικά) ερωτηθέντος.
  • Ο ελληνικός "νόμος του Parkinson": «Δύο Έλληνες κάνουν σε δύο ώρες (λόγω διαφωνίας) ό,τι ένας Έλληνας κάνει σε μία ώρα».
  • Βαθιά μέσ' την ψυχή του Έλληνα συζούν ο Χατζηαβάτης και ο Μεγαλέξανδρος. Η υπερβολή της κακομοιριάς και της λεβεντιάς. Η περηφάνια της ύβρης και η ύβρη της γκρίνιας. Μόνιμες και αρχαίες αιτίες δυστυχίας και δημιουργίας.
  • Στο θέμα της κληρονομιάς τους, θα χώριζα τους Έλληνες σε τρεις κατηγορίες-τους συνειδητούς, τους τους ημί-συνειδητούς και τους μη-συνειδητούς.
    Οι πρώτοι (λίγοι) ξέρουν. Έχουν νοιώσει το τρομερό βάρος της κληρονομιάς. Έχουν καταλάβει το απάνθρωπο επίπεδο τελειότητας του λόγου ή της μορφής των παλιότερων. Και τούτο τους συντρίβει.
    Οι δεύτεροι (και οι περισσότεροι) δεν ξέρουν άμεσα. Έχουν όμως «ακουστά». Είναι σαν τους γιους του διάσημου φιλόσοφου, που δεν μπορούν να καταλάβουν τα έργα του, βλέπουν όμως πως όσοι ξέρουν, τα τιμούν και τα βραβεύουν. Τους ενοχλεί αλλά και τους κολακεύει η φήμη. Επαίρονται πάντα όταν μιλούν σε τρίτους.
    Η τρίτη κατηγορία -οι μη συνειδητοί- είναι οι παρθένοι και αγνοί (γράφε ασπούδαχτοι: Μακρυγιάννης, Θεόφιλος, Λαός). Έχουν ακούσει για τους παλιούς σε μύθους και θρύλους, που τους έχουν αφομοιώσει σαν λαϊκά παραμύθια. Αυτοί οι αγνοί δημιούργησαν την λαϊκή παράδοση και τέχνη.
    Ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία των ημιμαθών με το μόνιμο κρυφό πλέγμα κατωτερότητας απέναντι στους αρχαίους, καθορίζει τη στάση και το ύφος του συνόλου.
  • Η σχέση μας με τους αρχαίους είναι μία πηγή του εθνικού πλέγματος κατωτερότητας. Η άλλη είναι η σύγκριση στο χώρο και όχι στο χρόνο. Με τους σύγχρονους «ανεπτυγμένους». Με την «Ευρώπη». Όταν ένας Έλληνας μιλάει για την Ευρώπη, αποκλείει αυτόματα την Ελλάδα. Όταν ένας ξένος μιλάει για την Ευρώπη, δεν διανοούμαστε ότι μπορεί να μη περιλαμβάνει και την Ελλάδα. Γεγονός είναι πως -ό,τι και αν λέμε- δεν νιώθουμε Ευρωπαίοι. Νιώθουμε απ' έξω. Και το χειρότερο είναι, που τόσο μας νοιάζει και μας καίει, όταν μας το λένε...
  • Φθονούν τους άλλους λαούς, ενώ διατυμπανίζουμε την ανωτερότητά μας. Ξενομανείς, ξενόφοβοι και ξενόδουλοι κι όχι μόνο (τουριστικά) φιλόξενοι.
  • Στις ρίζες της ελληνικής δυστυχίας είναι τα δύο εθνικά πλέγματα κατωτερότητας. Το ένα στο χρόνο με τους προγόνους. Το άλλο στο χώρο με τους Ευρωπαίους. Αδικαιολόγητα ίσως πλέγματα αλλά όχι για τούτο, λιγότερο πραγματικά.
  • Είμαστε διαφορετικοί. Κι όμως προσπαθούμε με απόγνωση να ενταχθούμε κάπου. Γιατί άραγε αισθανόμαστε την μοναδικότητά μας σαν ελάττωμα; Γιατί ντρεπόμαστε γι' αυτή; Άραγε επειδή δεν είμαστε αρκετά μεγάλοι ή δυνατοί, ώστε να κάνουμε την αδυναμία μας παντιέρα; Η μήπως επειδή δεν είμαστε αρκετά σίγουροι για τον εαυτό μας;
  • Αυτή η έλλειψη σιγουριάς, και όχι το μέγεθός της, μας έκανε πάντα να αναζητάμε προστάτες. Και άλλοι λαοί είναι μικροί, αλλά δεν κρέμονται από τους μεγάλους...
  • Ποτέ δεν θελήσαμε να αποσαφηνίσουμε και να συνειδητοποιήσουμε την ιδιομορφία μας. Πάντα προσπαθούμε να ανήκουμε κάπου και όχι να είμαστε εμείς. Προσπαθήσαμε να ξαναγίνουμε αρχαίοι. Πασχίσαμε να αποδείξουμε την καθαρότητα της ράτσας μας, πολεμώντας φανατικά τον Falmereyer, αλλά ποτέ δεν ερευνήσαμε ψύχραιμα τα πραγματικά συστατικά της. Μισήσαμε και καταστρέψαμε την γλώσσα μας, γιατί δεν ήταν εντελώς ίδια με την γλώσσα των αρχαίων προγόνων μας. Μισήσαμε τον εαυτό μας, γιατί δεν ήταν ψηλός, ξανθός με ελληνική μύτη σαν τον Ερμή του Πραξιτέλη. Μισήσαμε τους γείτονές μας γιατί τους μοιάζουμε.
  • Τελικά ποίοι είμαστε; Οι Ευρωπαίοι της ανατολής ή οι ανατολίτες της Ευρώπης; Οι αναπτυγμένοι του Νότου ή οι υποανάπτυκτοι του Βορρά; Οι κατ' ευθείαν απόγονοι των Αχαιών ή η πανσπερμία της Βαβυλωνίας;
  • Είμαστε ένας λαός χωρίς πρόσωπο και χωρίς ταυτότητα. Όχι επειδή δεν έχουμε πρόσωπο, αλλά επειδή δεν τολμάμε να κοιταχτούμε στον καθρέπτη. Επειδή μας έκαναν να ντρεπόμαστε για το πραγματικό μας πρόσωπο. Τόσο που να φοβόμαστε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Έτσι μάθαμε να παίζουμε διάφορους ρόλους: τον αρχαίο, τον Ευρωπαίο...
  • Δεν θέλει μόνο αρετή και τόλμη η ελευθερία. Θέλει κυρίως γνώση και κρίση.
  • Σύμπτωμα ουσιαστικό της ελληνικής ψυχής η μυθοπλασία. Πλάθουμε μύθους για τον εαυτό μας. Και μετά είμαστε δυστυχισμένοι, γιατί φαινόμαστε κατώτεροι από τους μύθους, που εμείς πλάσαμε. Ένας μύθος: Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό... Αναζητώ με προσοχή άλλο λαό, του οποίου ο τράχηλος να έχει υποφέρει τόσους ζυγούς, όσο ο δικός μας.
  • Μόνο που κι εδώ μας σώζει η μυθοπλασία μας. Μόλις για κάποιο λόγο, πέσουν οι τύραννοι ή φύγουν οι ξένοι, πεταγόμαστε επάνω σαν τον Καραγκιόζη με τον όφι και λέμε: εμείς τους διώξαμε!
  • Άλλος μύθος: Οι Έλληνες σαν εκλεκτός λαός. Ο μύθος της καπατσοσύνης. Και ο αντί-μύθος του κουτόφραγκου. Κάποιος πρέπει να γράψει κάποτε το παράξενο ρομάντζο της ελληνικής ξενολατρίας και ξενοφοβίας.
  • Άλλος μύθος, η ξένη επέμβαση. Ποτέ οι νεοέλληνες δεν μπόρεσαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Πάντα έφταιγε κάποιος τρίτος: ο αγγλικός δάκτυλος, η Ιντέλλιντζενς Σέρβις, το ΝΑΤΟ, η ΣΙΑ...
  • Άλλωστε αυτός ο μύθος δουλεύει και στις προσωπικές μας ιστορίες: Ποίος υποψήφιος πιστεύει πως δίκαια απέτυχε στις εξετάσεις; Ποίος υπάλληλος αναγνωρίζει πως δίκαια πήρε προαγωγή ο συνάδελφός του: Οι άλλοι έχουν πάντα τα μέσα..
  • Όχι φυσικά πως δεν υπάρχουν τα μέσα ή οι ξένες επεμβάσεις. Ωστόσο η σημασία που παίρνουν αυτές οι παρεμβάσεις στην φαντασία του Ρωμιού, είναι πραγματικά μεταφυσική. Άλλο σύμπτωμα, η συνεχής απομυθοποίηση των άλλων και η μυθοποίηση του εαυτού μας. Η απόλυτη αδυναμία του νεοέλληνα να μιλήσει για οποιονδήποτε αξιόλογο συμπατριώτη του χωρίς να πει: ναι - αλλά...
  • Υπάρχει άραγε νεοέλληνας που να μην αμφισβητήθηκε ο ανδρισμός του; Και τώρα ας θυμηθούμε τις δύο συχνότερες νεοελληνικές βρισιές.
  • Άλλο σύμπτωμα έλλειψης σιγουριάς, η νεοελληνική καχυποψία. Πρώτη αντίδραση σε ό,τι πεις: Με...δουλεύεις;
  • Ο Έλληνας δεν αισθάνεται άνετα μέσα στον κόσμο. Σαν συγγενής από την επαρχία, κάθεται στην άκρη της καρέκλας και κρύβει την έλλειψη σιγουριάς κάτω από την σοβαροφάνειά του. Σπάνια γελά.
  • Ανάμεσα στον μύθο και τον φόβο, ζουν και δημιουργούν οι Έλληνες.
  • Οι άλλοι λαοί έχουν θεσμούς. Εμείς έχουμε αντικατοπτρισμούς.
  • Τα μόνα επικίνδυνα κατεστημένα στην Ελλάδα είναι η γεροντοκρατία, η γραφειοκρατία και η μητριαρχία. Η γραφειοκρατία είναι εκείνη η αρρώστια, της οποίας νομίζει ότι είναι η θεραπεία.
  • Ρωμέϊκο management. Αντί για κίνητρα, η φάπα του Καραγκιόζη.
  • Το πρόσφατο ειδύλλιο του Έλληνα με την καταναλωτική κοινωνία - ένας μακρύς, οδυνηρός αρραβώνας, χωρίς γάμο.
  • Η Ελληνική Παιδεία είναι ένας μηχανισμός μαζικής βεβιασμένης τροφοδότησης γνώσεων, που τον κινούν αμόρφωτοι άμουσοι και υποαμοιβόμενοι εκπαιδευτικοί. Το πρόβλημα της Ελληνικής Παιδείας είναι πρόβλημα διδασκόντων. Μόνο προσωπικότητα μπορεί να διαμορφώσει προσωπικότητες. Θα θυμάμαι πάντα τους καθηγητές που έτρεμαν όσους μαθητές είχαν μάθει να σκέπτονται.
  • Η αρχή στην οποία στηρίχθηκε η Ελληνική Παιδεία, ήταν κάτι χειρότερο από το μηδέν. Ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός. Δύο αλληλογρονθοκοπούμενες έννοιες σε ένα επίθετο. Πόσο χαρακτηριστικό για την εσωτερική μας αντίφαση!
  • Άλλοι λαοί έχουν θρησκεία. Εμείς έχουμε παπάδες. Η μόνη επαφή της Ελληνικής Εκκλησίας με το πνεύμα τα τελευταία εκατό χρόνια, ήσαν οι αφορισμοί του Ροίδη, του Λασκαράτου και του Καζαντζάκη.
  • Τον αιώνα που πέρασε η Ελληνική Εκκλησία υπηρέτησε, πιστά και αφοσιωμένα πολλούς κυρίους. Εκτός από τον Ένα.
  • Ζει στην ακριβότερη χώρα της Ευρώπης-σε σχέση με τις αμοιβές του έχει την χειρότερη κοινωνική ασφάλιση, τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα, το φτωχότερο εκπαιδευτικό σύστημα και τις μικρότερες κυκλοφορίες βιβλίων.
  • Ο απότομα αστικοποιηθείς βλάχος είναι το πιο λυπηρό ζώο στην Ελλάδα. Η ζωή του έχει τελείως εκφυλιστεί. Έχασε όλο το παραδοσιακό πατριαρχικό μεγαλείο, χωρίς να αποκτήσει τίποτα στη θέση του. Ούτε είχε η ελληνική αστική τάξη σημαντική παράδοση να του την προσφέρει, αλλά και αν είχε, δεν ήταν δυνατό μερικές χιλιάδες αστοί, να αφομοιώσουν μερικά εκατομμύρια βλάχους σε μια γενιά.
  • Έτσι ο αστικοποιηθείς βλάχος ζει στο κενό. Δεν έχει γη, δεν έχει γλώσσα (έρχομαι εξ Ομονοίας), δεν έχει θρησκεία. Δεν ξέρει πια πως να χαρεί, να κλάψει. Δεν ξέρει να ζήσει.
  • Αλλά ούτε και να πεθάνει. Το σημαντικότερο κριτήριο για την αυθεντικότητα μιας κοινωνίας είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τον θάνατο. Στην Ελλάδα μόνο στα χωριά ξέρουν να αντικρίσουν τον Χάροντα.
  • Αν έπρεπε να διαλέξω το χαρακτηριστικότερο σύμβολο της νεοελληνικής φτήνιας και κακογουστιάς, θα διάλεγα τις γελοίες αμερικάνικες νεκροφόρες με τις μπαρόκ κρυστάλλινες απλίκες. Ποτέ πράγμα πιο σοβαρό δεν εξευτελίστηκε χειρότερα από το σύμβολό του.
  • Ενώ οι μισοί Έλληνες προσπαθούν να μεταμορφώσουν την Ελλάδα σε ξένη χώρα, οι άλλοι μισοί ξενιτεύονται. Είμαστε μια από τις λίγες χώρες που έχει περισσότερους μετανάστες και πρόσφυγες από κατοίκους.
  • Οι Έλληνες πάντα θα γυρεύουν την πατρίδα τους σε άλλες πατρίδες και τις άλλες πατρίδες στην δική τους.
  • Όπως ο άνθρωπος κουβαλά το προπατορικό αμάρτημα, ο Έλληνας κουβαλά το σόι του. Οι άλλοι λαοί έχουν συγγενείς. Ο Έλληνας έχει συνεταίρους στη ζωή (και στο θάνατο). Όταν ο Έλληνας δεν έχει σόι, έχει παρέα. Μοιάζει σε τούτο με το σόι: είναι το ίδιο μόνιμη, το ίδιο απαιτητική και το ίδιο βαρετή.
  • Η σεξουαλική ζωή του Έλληνα κινείται σε δύο επίπεδα, το πραγματικό και το φανταστικό. Η απόσταση μεταξύ τους είναι μεγάλη. Η σεξουαλική ζωή της Ελληνίδας κινείται κι αυτή σε δύο επίπεδα, το πραγματικό και το εμπορικό. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη.
  • Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει.
  • Κλείσε μέσα στην καρδιά σου την Ελλάδα και θα πάθεις έμφραγμα.
  • Το θλιβερότερο θέαμα είναι δέκα Έλληνες διανοούμενοι σε ένα δωμάτιο. Ο καθένας θα προσπαθήσει να μεταβάλει τους άλλους σε ακροατήριο.
  • Διανοούμενος είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί (συνήθως μάταια) να κάνει τις ιδέες του πράξη. Ο Έλληνας διανοούμενος είναι αυτός που προσπαθεί να βρει ιδέες για να δικαιολογήσει τις πράξεις του.
Υ.Γ. πάντα καυστικό και επίκαιρο κείμενο. Διαβάστε και ξαναδιαβάστε το...

4.12.07

Σκόρπιες σκέψεις για την Τουρκία και την Κωνσταντινούπολη...

Για πρώτη φορά ταξίδεψα στην Πόλη το 2003. Από τότε, έχει γίνει ένας από τους αγαπημένους μου προορισμούς, ένα από τα μέρη που έχω κάνει φίλους και που χαίρομαι να περνάω κάποιες μέρες κάθε χρόνο είτε για δουλειά είτε για ψυχαγωγία...

Είχα να πάω στην Πόλη σχεδόν ένα χρόνο, έως την προηγούμενη εβδομάδα που επαγγελματικοί λόγοι με οδήγησαν πάλι εκεί. Επειδή στα προηγούμενα ταξίδια μου ...δεν είχα facebook δεν έχω καταγράψει και πολλά πράγματα, αυτή τη φορά όμως είναι διαφορετικά: αποφάσισα να γράψω τις σκόρπιες σκέψεις και παρατηρήσεις μου σε ένα ή περισσότερα κείμενα , να κρατήσω κάποιες μνήμες, να χαλαρώσω (είναι γεγονός ότι το ελεύθερο γράψιμο με χαλαρώνει, είναι επίσης γεγονός ότι αυτό μου συμβαίνει από τα μικρά μου χρόνια, δεν είναι χούι που απέκτησα μεγαλώνοντας...).

Σκόρπιες σκέψεις λοιπόν, ανοιχτές στα μάτια, το μυαλό, τα σχόλια σας...
...γενικά οι Τούρκοι είναι εθνικιστές. Έχω βρεθεί σε εθνική τους γιορτή και έχω αντικρίσει τεράστιες σημαίες να καλύπτουν ολοκληρωτικά (κυριολεκτώ !!) τις προσόψεις δεκαόροφων κτιρίων. Δεν ξέρω αν φέτος κάτι άλλαξε με τις εκλογές, με τα ανοικτά ζητήματα που έχουν στα σύνορα τους με το Ιράκ, πάντως ο εθνικισμός μερικών είναι πλέον στο έπακρο: δεν εξηγούνται αλλιώς οι πελώριες πεντάμετρες σημαίες που "μαστίγωναν" τον ουρανό της Κωνσταντινούπολης πάνω σε ιστούς ύψους τουλάχιστον πενταόροφου κτιρίου...

...μποτιλιαρίσματα ατελείωτα, όλη η μέρα τελικά είναι μιά ώρα αιχμής. Υπάρχουν δύο τεράστιες λεωφόροι με πλάτος από τρεις ως έξι λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση (χώρια οι πλευρικές παράλληλες λεωφόροι !!) που είναι διαρκώς γεμάτες αυτοκίνητα. Είναι απίστευτο και όμως αληθινό...

...φαγητό θα βρει κανείς πολύ και καλό, ο Έλληνας αρκεί να το προφέρει στη γλώσσα του: κιοφτέ (κεφτές), ντολμά (ντολμάς), καριδες (γαρίδες), μιντια (μύδια), τσιούπρα (
τσιπούρα), καλαμαρ (καλαμάρι), φασούλια (φασόλια) κλπ. ...

...εμείς λέμε ότι είμαστε η γενέτειρα του Ξένιου Δία, οι Τούρκοι όμως μας ξεπέρασαν σε φιλοξενία και εξυπηρέτηση στα εστιατόρια. Μη μου πείτε ότι δεν είναι ωραίο να: α. σε υποδέχονται στο εστιατόριο με χαμόγελο,
β. σε βοηθούν δυο και τρεις σερβιτόροι να τακτοποιηθείς στο τραπέζι σου,
γ. σου φέρνουν αμέσως μόλις κάτσεις καθαρό ποτήρι και λίγο δροσερό νερό να πιεις,
δ. σου αλλάζουν το πιάτο και το σερβίτσιο ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο πιάτο αλλά και όποτε το ζητήσεις χωρίς να στραβομουτσουνιάζουν,
ε. είναι πάντα πρόθυμοι να σου φτιάξουν μια ποικιλία από διάφορα πιάτα που έχουν στο μενού ώστε να δοκιμάσεις και να ευχαριστηθείς την κουζίνα τους στο έπακρο,
στ. μην σε αφήνουν να πιάσεις μπουκάλι και να είναι πάντα κάποιος σερβιτόρος κοντά πρόθυμος να σε σερβίρει νερό, ποτό ακόμα και να μοιράσει το φαγητό στα πιάτα,
ζ. διαθέτουν ώρα να σου εξηγήσουν κάθε πιάτο τι έχει και πως είναι φτιαγμένο πριν πάρουν την παραγγελία,
η. να σου φέρνουν σερβίτσια και ψωμί χωρίς να τα βαφτίζουν κουβέρ (=νταβατζιλίκι) και να τα χρεώνουν βαπορίσια,
θ. σε κάνουν να νιώθεις ότι τρως καλεσμένος στο σπίτι τους, το ίδιο φαγητό που θα φάνε και αυτοί και τα παιδιά τους,
ι. σε κάνουν να αισθάνεσαι άνθρωπος που βγήκε να ψυχαγωγηθεί και όχι "ευρώ που έπεσε από το πορτοφόλι"
ια. σε χρεώνουν φυσιολογικές, κανονικές, ρεαλιστικές τιμές ανάλογα με το τι σου προσφέρουν, να μη χρειάζεσαι ένα μηνιάτικο για ένα απλό δείπνο επειδή το μαγαζί είναι σε κυριλέ περιοχή και ο ιδιοκτήτης με τον μάγειρα "καβαλημένα καλάμια"...
Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες, απλά αναλογιστείτε πόσο σπάνια βρίσκετε το παραπάνω σέρβις στην Ελλάδα πλέον, επίσης αναλογιστείτε όταν το βρίσκετε πόσο ακριβά το πληρώνετε...

28.11.07

Οι ανακαλύψεις του άνδρα και της γυναίκας...

Ο άνδρας ανακάλυψε τα ΧΡΩΜΑΤΑ και δημιούργησε την ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ,
η γυναίκα ανακάλυψε την ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ & δημιούργησε το ΜΑΚΙΓΙΑΖ.

Ο άνδρας ανακάλυψε τις ΛΕΞΕΙΣ και δημιούργησε την ΣΥΖΗΤΗΣΗ,
η γυναίκα ανακάλυψε την ΣΥΖΗΤΗΣΗ & δημιούργησε το ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ.

Ο άνδρας ανακάλυψε το ΠΑΙΧΝΙΔΙ & δημιούργησε τα ΧΑΡΤΙΑ,
η γυναίκα ανακάλυψε τα ΧΑΡΤΙΑ & δημιούργησε τα TAROT.

Ο άνδρας ανακάλυψε την ΓΗ & δημιούργησε την ΤΡΟΦΗ,
η γυναίκα ανακάλυψε την ΤΡΟΦΗ & δημιούργησε την ΔΙΑΙΤΑ.

Ο άνδρας ανακάλυψε τα ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ & δημιούργησε την ΑΓΑΠΗ,
η γυναίκα ανακάλυψε την ΑΓΑΠΗ & δημιούργησε τον ΓΑΜΟ.

Ο άνδρας ανακάλυψε την ΓΥΝΑΙΚΑ & δημιούργησε το ΣΕΞ,
η γυναίκα ανακάλυψε το ΣΕΞ & δημιούργησε τον ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ.

Ο άνδρας ανακάλυψε το ΕΜΠΟΡΙΟ & δημιούργησε το ΧΡΗΜΑ,
η γυναίκα ανακάλυψε το ΧΡΗΜΑ & τα ΓΑΜΗΣΕ ΟΛΑ !!!!!!

24.11.07

Ελεύθεροι σημαίνει όχι παντρεμένοι...

Το σλογκανάκι του τίτλου του λέγαμε στις παρέες όταν είμαστε νεώτεροι, στην αρχή αραιά και που, μετά συχνά πυκνά όταν εμφανίστηκε ο πρόεδρος Λεβέντης και το κόμμα του «Ελεύθεροι». Τώρα πλέον (παντρεμένοι γαρ!!) γνωρίζουμε την ουσία του μηνύματος, μελετώντας στοιχεία όπως τα παρακάτω που προέκυψαν μετά από έρευνα παρακαλώ σε παντρεμένα ζευγάρια!

«Δεν έχω μιλήσει στην γυναίκα μου τους τελευταίους 18 μήνες. Δεν θέλω να την διακόψω.»

Ο τελευταίος καυγάς με την γυναίκα μου ήταν δικό μου λάθος. Με ρώτησε «Τι έχει η τηλεόραση;» Και εγώ απάντησα «σκόνη…»

Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τη Γη και μετά αναπαύτηκε. Κατόπιν δημιούργησε τον άντρα και μετά αναπαύτηκε. Στο τέλος ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα. Από τότε ούτε ο Θεός ούτε ο άντρας αναπαύτηκαν ξανά.

Γιατί οι άντρες πεθαίνουν πριν από τις γυναίκες τους; Επειδή το θέλουν !

Ένας ζητιάνος πλησίασε μία καλοντυμένη κυρία που έκανε τα ψώνια της στο Κολωνάκι και της είπε: «Δεν έχω φάει τίποτα εδώ και τέσσερις ημέρες». Και εκείνη απάντησε: «Χριστέ μου μακάρι να είχα τη δύναμη να το κάνω και εγώ».

Ξέρετε ποια είναι η ποινή για τη διγαμία; Να έχετε δύο πεθερές.

Συζήτηση μεταξύ πατέρα και γιου: «Μπαμπά ξέρεις τι άκουσα; Σε κάποιες χώρες της Αφρικής ο άντρας δεν γνωρίζει την γυναίκα που θα παντρευτεί μέχρι την ημέρα του γάμου τους». Απάντηση: «Αυτό παιδί μου συμβαίνει σε όλες τις χώρες».

Ένας άντρας έβαλε μικρή αγγελία σε εφημερίδα «Ζητείται σύζυγος». Την επόμενη μέρα έλαβε εκατοντάδες γράμματα. Όλα έλεγαν το ίδιο πράγμα. «Μπορείς να πάρεις την δική μου».

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να θυμάσαι τα γενέθλια της γυναίκας σου, είναι να τα ξεχάσεις μία φορά.

Συζήτηση μεταξύ δύο ανδρών: «Η γυναίκα μου είναι ένας άγγελος» λέει ο πρώτος με υπερηφάνεια. «Πραγματικά είσαι πολύ τυχερός. Η δικιά μου δυστυχώς ακόμα ζει» του απαντά ο άλλος.

Οι περισσότεροι άντρες προσδιορίζουν τον γάμο ως έναν ακριβό τρόπο για να έχουν πλυμένα και καθαρά ρούχα τζάμπα.

Αν θέλεις η γυναίκα σου να σε ακούει και να δίνει την δέουσα προσοχή σε αυτά που λες τότε ξεκίνα να παραμιλάς στον ύπνο σου.

Κάποιος άντρας δήλωσε: «Δεν είχα καταλάβει τι σημαίνει πραγματική ευτυχία μέχρι που παντρεύτηκα. Αλλά δυστυχώς τότε ήταν πολύ αργά».

Συζήτηση μεταξύ πατέρα και γιου: «Μπαμπά πόσο κοστίζει για να παντρευτεί κάποιος;» «Δεν ξέρω παιδί μου. Εγώ ακόμα πληρώνω».

23.11.07

Η κοκκινοσκουφίτσα ...αλλιώς !

Από το βιβλίο «Φεγγαράκι μου λαμπρό φέξε μου και γλίστρισα» του Τζόμπε Κοβάτα

Βλέπετε, παιδιά, δεν είναι δύσκολο να γράψουμε ένα παραμύθι. Παίρνουμε δυο τρεις ηλίθιους στην τύχη και τους βάζουμε σε ένα κάστρο ή σε ένα δάσος...

Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα παραμύθι που το κατοικούν αποκλειστικά και μόνο ηλίθιοι. Η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας ζει στο δάσος και είναι ενενήντα πέντε χρονών. Τράβα στο γηροκομείο, μωρή ηλίθια! Πώς σου κατέβηκε, ενενήντα πέντε χρονών γυναίκα, να ζεις μόνη στο δάσος και να αναγκάζεις τους συγγενείς να πηγαίνουν μπρος πίσω, μπρος πίσω, μπρος πίσω μέσα στον δρυμό;! Κι ύστερα σου λένε γιατί ο κόσμος πετάει τη γιαγιά από το τρένο! Είναι λογικό κι επόμενο!!!

Κι αν πεις για τη μαμά της Κοκκινοσκουφίτσας; Άλλη ανεγκέφαλη του λόγου της. Δίνει στη μικρή το καλαθάκι και της λέει: «Παρ' το και πήγαινε φαΐ στη γιαγιά!» Πού το στέλνεις το κοριτσάκι μόνο του στο δάσος, κυρά μου; Το ρίχνεις στο στόμα του λύκου!

Με το που φτάνει στο δάσος, συναντάει τον πιο ηλίθιο λύκο στην ιστορία της W.W.F., ο οποίος δεν την τρώει, παρά ρωτάει με αγωνία: «Πού πας, καλό μου κοριτσάκι;» «Στη γιαγιά μου» απαντάει αυτό. Κι ο λύκος, αντί να τη φάει επί τόπου, όπως θα έκανε κάθε λύκος με φυσιολογικό δείκτη νοημοσύνης, πηγαίνει στο σπίτι της γιαγιάς και στήνει ολόκληρο σενάριο, που μπροστά του τύφλα να 'χει και η πιο κιτς λατινοαμερικάνικη σαπουνόπερα. Φτάνει στο σπιτάκι και χτυπάει την πόρτα.

«Τοκ, τοκ.»

«Ποιος είναι;»

«Η Κοκκινοσκουφίτσα.»

«Πέρνα μέσα.»

Κι εδώ έχουμε την επιβεβαίωση πως ο εγκέφαλος της γιαγιάς έχει μαλακιστεί τελείως: έστω κι αν η Κοκκινοσκουφίτσα έχει φωνή βραχνοκόκορα σε κρίση άσθματος, πώς γίνεται να μην καταλάβει η γιαγιά ότι πρόκειται για λύκο; Τότε πια μπαίνει ο λύκος και τρώει τη γιαγιά.

Προσέξτε την καλή αγωγή του λύκου, που δεν θα έμπαινε ποτέ να φάει κάποιον χωρίς προηγουμένως να χτυπήσει την πόρτα.

Εδώ έρχεται το αριστούργημα της ιστορίας. Το πραγματικά μεγαλοφυές: ο λύκος, αντί να στηθεί πίσω από την πόρτα με ένα ρόπαλο και να πει:

«Με το που θα έρθει η πιτσιρίκα, θα της τραβήξω μια ροπαλιά στο κεφάλι, θα τη βράσω κι ύστερα θα τη ροκανίσω», όόόχι, φίλε μου! Τι κάνει ο λύκος;! Φοράει τη νυχτικιά της γιαγιάς, το σκουφάκι με τα αυτιά του να βγαίνουν από ειδικές κουμπότρυπες που έχει φτιάξει ο ίδιος (είναι γνωστοί δεξιοτέχνες μόδιστροι οι λύκοι) και χώνεται στο κρεβάτι.

Φτάνει η Κοκκινοσκουφίτσα, που οι δικοί της άνθρωποι την αποκαλούν Αϊνστάιν εξαιτίας του ζωηρού και ευφυούς πνεύματός της, μπαίνει, κοιτάζει τον λύκο και, αντί να φωνάξει το 100 ή να του πει: «Τι χάλια είναι αυτά, βρε ηλίθιε; Έχεις χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας ως λύκος. Ορίστε κατάσταση, σαν μαλλιαρή μουστόγρια είσαι», πώς αντιδράει; Λέει:

«Ω, γιαγιά, τι μακριές τρίχες που έχεις!»

Τώρα, παιδάκια: όποιο από σας διαθέτει σκύλο, ας δοκιμάσει να του κοτσάρει σκούφο κι ένα ζευγάρι γυαλιά οράσεως, κι ας δει αν μοιάζει με τη γιαγιά! Εάν ναι, πετάχτε τη γιαγιά σας από το παράθυρο ή παραδώστε τη στις αρχές. Βέβαια, είναι αλήθεια πως η γιαγιά δεν αναγνώρισε τη φωνή του λύκου από τη φωνή της εγγονής της, σύμφωνοι - αλλά η γιαγιά είναι ενενήντα πέντε χρονών και μπορεί να έχει πάθει μαλάκυνση.

Όμως η Κοκκινοσκουφίτσα πώς και δεν ξεχωρίζει τη γιαγιά της από έναν λύκο με σκουφάκι;! Ποιον έχει για γιαγιά; Τον Κινγκ Κονγκ; Ακόμη κι αν η γιαγιά έχει να κάνει χαλάουα από το 1931, ποια είναι; Ο Λούτσιο Ντάλα; Ο άνθρωπος των Ιμαλαΐων;

Εν πάση περιπτώσει, τέλος καλό όλα καλά, και ο λύκος την τρώει! Αμέσως μετά, για καλή μας τύχη, φτάνει ο κυνηγός, πυροβολεί τον λύκο και, δόξα να 'χει η Παναγία, έκτοτε αγνοείται η τύχη και της λύκου και της γιαγιάς και της ηλίθιας με το κόκκινο σκουφί.

Τζόμπε Κοβάτα

22.11.07

Το βατραχάκι και οι 50 πόντοι…

Όλα τα είχε στην ζωή του! Καλή υγεία, εμφάνιση, λεφτά, φίλους… κι όμως ένα μεγάλο πρόβλημα δεν τον άφηνε να χαρεί τίποτα. Η φύση του την έδωσε …υπερβολική, 50 πόντους, και του ήταν αδύνατον να κάνει έρωτα ούτε με την σημερινή κοπελιά του ούτε με καμιά άλλη ούτε καν επί πληρωμή. Για την ακρίβεια, αυτός ήταν και ο λόγος που όλες οι σχέσεις του τελείωναν άδοξα και γρήγορα.

Δοκίμασε πολλές θεραπείες, πήγε σε δεκάδες γιατρούς… τίποτα. Τότε ένας φίλος του σύστησε έναν πρακτικό γιατρό που είχε την φήμη ότι ναι μεν εφαρμόζει περίεργες τακτικές αλλά κάνει θαύματα! Δεν το πολυσκέφτηκε, δεν είχε και τίποτα να χάσει, πρωί-πρωί στο ιατρείο του πρακτικού στον 10ο όροφο της πολυκατοικίας, εξηγεί στον γιατρό το πρόβλημα και κείνος του λέει: «Βλέπεις απ' το παράθυρο εκείνο το πάρκο; Εκεί που τα δέντρα είναι πολύ πυκνά στην μέση υπάρχει μία λίμνη. Πάνω στα νούφαρα κάθεται ένα και μοναδικό βατραχάκι. Μόλις το δεις θα το ρωτήσεις: "Βατραχάκι θέλεις να σε πηδήξω;" Αυτό θα σου πει ΟΧΙ! Αυτό είναι! Θα σου μικρύνει αμέσως 10 πόντους!!!»

Δεν τον πολυπίστεψε, του είπε όμως ευγενικά ότι τον ευχαριστεί, πλήρωσε την αμοιβή του και έφυγε. Καθώς περπάταγε στην άκρη του πάρκου σκεφτόταν: «Και δεν πάω, σιγά που θα βρω βατραχάκια και βλακείες. Ας πάω για να ξεμουδιάσω λίγο…»

Περπάτησε αρκετά. Πράγματι τα δέντρα πύκνωσαν κάποια στιγμή και στο τέλος του μονοπατιού να σου η λίμνη και πάνω στα νούφαρα ένα και μοναδικό βατραχάκι.
«Βατραχάκι θέλεις να σε πηδήξω;» του είπε και δεν πίστευε στα αυτιά του τι βλακείες λέει…
«ΟΧΙ», του απαντάει το βατραχάκι.

Τα είχε σχεδόν χαμένα μ' αυτό που άκουσε! Ψάχνεται… και πράγματι την είχε 10 πόντους μικρότερη !! Φεύγει όλος χαρά σχεδόν τρέχοντας, πάει και βρίσκει την κοπελιά του. «Πάμε γρήγορα σπίτι μου», της λέει, «σου έχω μία έκπληξη!!» Προσπάθησαν, αλλά και πάλι 40 πόντους δεν τους άντεχε η κοπελιά. «Περίμενε εδώ σε μία ώρα θα είμαι πίσω», της λέει και φεύγει τρέχοντας.

Ξαναπάει στο πάρκο, τρέχει στο δασάκι βρίσκει πάλι την λίμνη και το βατραχάκι. «Βατραχάκι θέλεις να σε πηδήξω;», του λέει και πάλι…
«ΟΧΙ» του απαντάει το βατραχάκι.
Ψάχνεται… και πράγματι πάλι μίκρυνε, 10 πόντοι ακόμα !!! Φεύγει τρέχοντας, πάει και βρίσκει την κοπελιά του που τον περίμενε ακόμα. Προσπάθησαν και πάλι...αλλά και οι 30 πόντοι ήταν πολύ! Δεν μιλιόταν! Προσπάθησε κι αυτή να τον παρηγορήσει αλλά ήταν απελπισμένος. Της πέταξε μια δικαιολογία κι έφυγε για να βρει κάποια πουτάνα. Βρήκε εύκολα αλλά ούτε αυτή ούτε άλλες που έψαξε δέχονταν τέτοιο …μήκος.

Δεν είχε νυχτώσει ακόμα και το πάρκο ήταν ανοικτό. Μπαίνει στο δασάκι, βρίσκει την λίμνη και το βατραχάκι σχεδόν στην ίδια θέση. «Βατραχάκι θέλεις να σε πηδήξω;», του λέει…
«Μα αφού σου είπα! ΟΧΙ ! ΟΧΙ ! ΟΧΙ !», του απαντάει το βατραχάκι!!!

20.11.07

Μην ξεχνάς τα Ζωνιανά... (οι στίχοι)

Ο πατέρας «εξορία», το Καλάσνικοφ βουβό, ζούμε μες στην τυραννία, κι ούτε λόγος για «στριφτό».
Κι εσύ λαέ χαρμανιασμένε, μην ξεχνάς τα Ζωνιανά.

Κλαίει κι η μάνα τώρα μόνη, κλαιν τα δέντρα, τα πουλιά, στη φυτεία μας νυχτώνει, και ζυγώνουν τα ΕΚΑΜ
Κι εσύ λαέ χαρμανιασμένε, μην ξεχνάς τα Ζωνιανά.

Μεσα στις σπηλιές κλεισμένοι κι οι πελάτες καρτερούν, μπάφιασαν δικοί και ξένοι, και λαλούν με μια φωνή:
Κι εσύ λαέ χαρμανιασμένε, μην ξεχνάς τα Ζωνιανά.

Και συ λαέ χαρμανιασμένε, μην ξεχνάς τα Ζωνιανά....

Σε ένα μικρό χωριό που ακόμα αντιστέκεται στους «κατακτητές»...


Πως λέγονται οι λύκοι που ζουν στα βουνά των Ζωνιανών; Τσιγαριλύκοι...

Πώς λέγεται το γήπεδο μπάσκετ στα Ζωνιανά; Στάδιο Ειρήνης και Φυτείας...

«Ζυναίκα, Έλληνας κροίσος, βοσκός, με έντεκα γράμματα, ποιος να είναι γαμώτο...» «Ζωνιανάτσης, αγάπη μου !!»

Πώς φαίνεται ότι έχει εξαπλωθεί η παγκοσμιοποίηση; Μπαίνουν τα ΕΚΑΜ στα Ζωνιανά και παραλύει η οικονομία της Ολλανδίας. .

Γιατί αν τα Ζωνιανά είχανε ομάδα πόλο θα ήταν πρώτοι παγκοσμίως; Γιατί θα παίζανε όλοι φουνταριστοί.

Γιατί το γήπεδο των Ζωνιανών δεν χρησιμοποιείται για αγώνες πρωταθλήματος; Γιατί κάπνισαν όλο το χόρτο και ρούφηξαν τις γραμμές.

Τι κοινό έχουν τα Ζωνιανά με την εκκλησία; Και στα δύο όταν μπαίνεις κάνεις το Σταυρό σου.

Σε ένα αμάξι είναι ένας από τα Ζωνιανά, ένας από τα Ανώγεια και ένας από τα Λιβάδια Μυλοποτάμου. Ποιος οδηγεί; Η ασφάλεια.

Γιατί στα Ζωνιανά δεν έχει πλέον άλλο πράσινο; Που να βρεθεί πράσινο αφού το ξεριζώνουν τα ΕΚΑΜ.

Γιατί τα Ζωνιανά έχουν τα πιο γρήγορα γαϊδούρια; Γιατί με τέτοιο χόρτο που βόσκουν γίνονται καθαρόαιμα κούρσας.

Τέτοια «βλέπει» και ο Κυρ και μεγαλουργεί...

Άνθρωποι και ζώα...

Όταν ο Θεός δημιούργησε τον γάιδαρο, του είπε: «Θα δουλεύεις από το πρωί ως το βράδυ και θα κουβαλάς βαριά πράγματα στην πλάτη σου. Θα τρως χόρτο και θα έχεις πολύ λίγη νοημοσύνη. Θα ζεις 50 χρόνια». Αμέσως, ο γάιδαρος απάντησε: «50 χρόνια είναι πολλά για μια τέτοια ζωή. Δώσε μου μόνο 30». Έτσι και έγινε.

Μετά, ο Θεός δημιούργησε τον σκύλο και του είπε: «Σαν σκύλος, θα φυλάς την ιδιοκτησία του ανθρώπου και θα είσαι ο πιο αφοσιωμένος φίλος του. Θα τρως ό,τι περισσεύει από εκείνον και θα ζεις για 25 χρόνια». Αμέσως ο σκύλος γύρισε και του είπε: « Θεέ μου. Δεν αντέχεται τέτοια ζωή για 25 χρόνια. Δώσε μου μόνο δέκα». Έτσι και έγινε.

Μετά, ο Θεός δημιούργησε τον πίθηκο και του είπε: «Θα πηδάς από δέντρο σε δέντρο και θα συμπεριφέρεσαι σαν βλάκας. Θα κάνεις τον γελωτοποιό και θα ζεις για 20 χρόνια». Τον άκουσε ο πίθηκος και του είπε: «Είκοσι χρόνια ως γελωτοποιός του κόσμου πάει πολύ. Δώσε μου μόνο δέκα, σε παρακαλώ». Έτσι και έγινε.

Στο τέλος ο Θεός δημιούργησε τον άντρα και του είπε: «Θα είσαι το μοναδικό λογικό ον που θα κατοικεί στη γη. Θα χρησιμοποιείς τη νοημοσύνη σου για να επιβάλλεσαι στα άλλα δημιουργήματα, θα εξουσιάζεις τη γη και θα ζεις για 20 χρόνια». Τον άκουσε ο άντρας και απάντησε αμέσως: «Θεέ μου, για μια τέτοια ζωή, δεν είναι αρκετά τα 20 χρόνια. Δώσε μου, σε παρακαλώ, τα 20 χρόνια που άφησε ο γάιδαρος, τα 15 που άφησε ο σκύλος και τα δέκα που άφησε ο πίθηκος».

Ετσι και έγινε. Από εκείνη τη στιγμή ο άντρας ζει 20 χρόνια σαν άντρας, μετά παντρεύεται και δουλεύει για ακόμη 20 χρόνια σαν γάιδαρος, κουβαλώντας βάρη από το πρωί ως το βράδυ. Μετά, αποκτά παιδιά και ζει 15 χρόνια σαν σκύλος φρουρώντας το σπίτι και την περιουσία του, τρώγοντας ό,τι περισσεύει από την οικογένεια. Και αφού γεράσει πια, ζει σαν πίθηκος, συμπεριφέρεται σαν βλάκας και κάνει τον γελωτοποιό στα εγγόνια του. Ετσι είναι!

15.11.07

Περί έρωτος...

Μια μέρα συγκεντρώθηκαν όλα τα συναισθήματα και οι αξίες του ανθρώπου. Η Τρέλα, αφού συστήθηκε σε όλους, πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η Περιέργεια, χωρίς να μπορεί να κρατηθεί, ρώτησε: "Τι είναι το κρυφτό;" Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια να παίξουν κι αυτά.

Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν: η Αλήθεια γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την ανακάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και η Ανανδρία δεν ήθελε να ρισκάρει.

«Πέντε, δέκα, δεκαπέντε, ...» άρχισε να μετράει η Τρέλα. Η Τεμπελιά κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε, αφού βαριόταν, η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια στη σκιά του Θριάμβου, ο οποίος σκαρφάλωσε στο πιο ψηλό δέντρο.

Της Γενναιοδωρίας κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο για να κρυφτεί κάποιος φίλος της. Έτσι τον άφηνε ελεύθερο και κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα. Ο Εγωισμός βρήκε ένα βολικό μέρος μόνο γι αυτόν, το Ψέμα κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού και το Πάθος μέσα σ' ένα ηφαίστειο.

Ο Έρωτας έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.

«....εκατό», μέτρησε η Τρέλα κι άρχισε να ψάχνει. Πρώτη βρήκε την Τεμπελιά, μετά την Πίστη ακούγοντας την που μίλαγε με τον Θεό, το Πάθος στο βάθος του ηφαιστείου, και αφού βρήκε το Θρίαμβο βρήκε και τη Ζήλεια που κρυβόταν στη σκιά του. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα, που δεν είχε αποφασίσει που να κρυφτεί.

Σιγά σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα. Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δέντρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορυφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει, βρήκε έναν θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά, ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου. Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια. Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζητούσε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.

Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι τυφλός και η Τρέλα τον συνοδεύει.

Σ.Σ. το βρήκα μετά από καιρό καθαρίζοντας τα e-mail μου, αποστολέας η καλή φίλη Ναταλία την οποία και ευχαριστώ...

14.11.07

Οι πιλότοι

Οι επιβάτες της πτήσης κάθονται στις θέσεις τους και περιμένουν τους πιλότους. Σύντομα, δύο άνδρες μπαίνουν στον αεροπλάνο, με στολή πιλότου. Φορούν μαύρα γυαλιά. Ο ένας από τους δύο συνοδεύεται από έναν σκύλο για τυφλούς και ο άλλος βρίσκει το δρόμο του με την βοήθεια ενός άσπρου μπαστουνιού. Προχωρούν στον διάδρομο, μπαίνουν στο πιλοτήριο και ξανακλείνουν την πόρτα.

Πολλοί από τους επιβάτες γελούν νευρικά και όλοι κοιτάζονται με μία έκφραση που πηγαίνει από την έκπληξη στον φόβο ή τον σκεπτικισμό. Μερικοί ψάχνουν τις κάμερες τους. Μερικά λεπτά αργότερα οι μηχανές του αεροπλάνου ξεκινούν και το αεροπλάνο επιταχύνει στην πίστα. Τρέχει όλο και πιο γρήγορα και μοιάζει σα να μην πρόκειται να απογειωθεί ποτέ. Οι επιβάτες κοιτάζουν από τα παράθυρα τους και διαπιστώνουν ότι το αεροπλάνο κατευθύνεται ίσια σε μια λίμνη που βρίσκεται στο τέλος του διαδρόμου απογείωσης. Το αεροπλάνο τώρα τρέχει πολύ γρήγορα στην πίστα και πολλοί επιβάτες διαπιστώνουν ότι δεν πρόκειται να απογειωθούν ποτέ και ότι όλοι θα πέσουν στην λίμνη.

Οι φωνές των έντρομων επιβατών γεμίζουν το αεροπλάνο, αλλά αυτή ακριβώς τη στιγμή, το αεροπλάνο απογειώνεται γλυκά, χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Οι επιβάτες ηρεμούν, χαμογελούν, νιώθοντας λίγο ανόητοι που πίστεψαν σε αυτό το κακόγουστο αστείο. Λίγα λεπτά αργότερα το γεγονός ξεχάστηκε.

Στο πιλοτήριο, ο πιλότος ψαχουλεύει το ταμπλό με τα όργανα, βρίσκει το κουμπί του αυτόματου πιλότου και τον βάζει σε λειτουργία. Λεει μετά στον συγκυβερνήτη.
«Ξέρεις τι πραγματικά με φοβίζει;»
«Όχι», απαντά ο άλλος.
«Μια απ’ αυτές τις μέρες, θα βάλουν τις φωνές πολύ αργά και θα πνιγούμε όλοι
μας…»

13.11.07

Βασικοί κανόνες επαγγελματικής ανέλιξης

Κάτω από σωρούς βιογραφικών, μέσα από σκοτεινούς εταιρικούς διαδρόμους και «μπαρούτο» - καπνισμένες αίθουσες συνεδριάσεων, δίπλα σε σωρούς από memo και εταιρικές ανακοινώσεις, τρεις απλές ιστορίες θα σας βοηθήσουν να ανεβείτε… (και επαγγελματικά!!).
Ιστορία Πρώτη: Αχ, κουνελάκι…
Ενα κοράκι καθόταν στην κορυφή ενός δέντρου, χωρίς να κάνει τίποτα.
Ενα κουνελάκι που περνούσε στη γύρα το βλέπει και ρωτάει:
«Μπορώ να κάθομαι κι εγώ σαν εσένα όλη την ημέρα, χωρίς να κάνω τίποτα?»
Το κοράκι απαντά:
«Ασφαλώς, γιατί όχι…»
Έτσι, το κουνελάκι ξάπλωσε νωχελικά κάτω απο το δένδρο.
Ξαφνικά, εμφανίζεται μία αλεπού.
Ορμάει πάνω στο κουνελάκι & το καταβροχθίζει.

Το μήνυμα της ιστορίας είναι: Για να κάθεσαι όλη μέρα χωρίς να κάνεις τίποτα, πρέπει να κάθεσαι πολύ πολύ ψηλά.

Ιστορία Δεύτερη: …είχε έναν γάλο, πολύ μεγάλο…
Μία γαλοπούλα συζητούσε μ' έναν ταύρο. «Θα μου άρεσε πάρα πολύ να κατορθώσω να φτάσω στην κορυφή αυτού του δένδρου», λέει η γαλοπούλα, «αλλά δεν έχω τη δύναμη».
«Γιατί δεν δοκιμάζεις να φας τα περιττώματά μου», λέει ο ταύρος, «είναι πολύ δυναμωτικά».
Η γαλοπούλα δοκιμάζει λίγο και ανακαλύπτει ότι της δίνει δύναμη για ν' ανέβει στο 1ο κλαδί…
Την επομένη μέρα τρώει κι άλλο κι ανεβαίνει στο 2ο κλαδί…
Τελικά μερικές μέρες μετά καταφέρνει να φτάσει στην κορυφή…
Ξαφνικά την βλέπει ένας αγρότης, την πυροβολεί & πέφτει από το δένδρο!!!

Συμπέρασμα: Τρώγοντας «σκατά» μπορεί να φτάσεις στην κορυφή, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνεις!

Ιστορία Τρίτη: Ένας γάτος πονηρός...
Ενα πουλάκι αποδημούσε για να ξεχειμωνιάσει.
Εκανε τόσο πολύ κρύο όμως που μετά από λίγο έπεσε αναίσθητο σ’ ένα λιβάδι.
Για καλή του τύχη, ενώ πάγωνε πάνω στο χώμα, έφτασε μία αγελάδα και το έχεσε.
Το πουλάκι μέσα στην κοπριά άρχισε να ζεσταίνεται & να νιώθει καλύτερα, χαρούμενο λοιπόν, άρχισε να τραγουδάει.
Ενας γάτος πονηρός, ακούει το τραγούδι & πάει να δεί τι γίνεται, βρίσκει το πουλάκι σκεπασμένο από την κοπριά, το βγάζει έξω και το καταβροχθίζει !!

Αυτή η ιστορία έχει τρία συμπέρασματα:
1. Ολοι όσοι σε «ξεχέζουν» δεν είναι εχθροί σου,
2. Ολοι όσοι σε βγάζουν απο τα σκατά, δεν είναι φίλοι σου,
3. Οταν είσαι μέσα στα σκατά, μείνε σιωπηλός !!!!

Η αγωνία της μάνας…

Μια μητέρα είχε τρεις κόρες, και οι τρεις παρθένες. Παντρεύτηκαν και οι τρεις μαζί. Η μητέρα ανησυχούσε για την σεξουαλική απειρία τους, ήθελε να ξέρει πως περνάνε κατά την διάρκεια του μήνα του μέλιτος. Τις έβαλε να υποσχεθούν ότι θα στείλουν μια κάρτα που θα έγραφε με υπονοούμενα (για να μη καταλάβουν τίποτα οι άντρες τους) πως είναι η εμπειρία τους.

Η πρώτη έστειλε μιά κάρτα από την Ταϊτή, 2 μέρες μετά τον γάμο. Έγραφε μόνο «Nescafe»! Απορημένη η μητέρα πήγε στην κουζίνα και έβγαλε από το ντουλάπι ένα κουτάκι Nescafe, εκεί κάτω από το σήμα έγραφε «Good to the last drop». Η μητέρα κοκκίνισε, αλλά ένοιωσε χαρούμενη για την κόρη της.

Η δεύτερη έστειλε μια κάρτα από την Κυανή Ακτή, μια εβδομάδα μετά τον γάμο, που έγραφε: «Rothmans». Η μητέρα ήξερε τώρα τι να κάνει, έτρεξε στο περίπτερο, πήρε ένα πακέτο τσιγάρα Rothmans και διάβασε: «Extra Long. King Size». Πάλι κοκκίνισε λίγο, άλλα ένοιωσε χαρούμενη για την κόρη της.

Η τρίτη έφυγε για μήνα του μέλιτος στο Conflan St. Honorine, κάπου στη Νότιο Αφρική. Η μητέρα περίμενε μιά βδομάδα, δύο, τρεις… Τελικά, μετά από ένα μήνα, μια κάρτα έφτασε. Μόνο οι παρακάτω λέξεις ήταν γραμμένες και αυτές με τρεμάμενο χέρι: «South Africa Airways». Απορημένη η μητέρα κάθισε στον καναπέ και άρχισε να σκέφτεται. Μηχανικά πήρε ένα περιοδικό και άρχισε να ξεφυλλίζει τις σελίδες του. Τότε το βλέμμα της έπεσε στην διαφήμιση της South Africa Airways που έγραφε: «Ten times a day, seven days a week, both ways».

Γνωρίζοντας τον κόσμο... (Knowing our world...)

Ζητήθηκε από τον Νορβηγό διπλωμάτη Charung Gollar να παρουσιάσει στον ΟΗΕ ένα απλό γραφικό με τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο κόσμος το 2004.
The Norwegian diplomat Charung Gollar was asked to present the UN with a graphic showing the main problems in the world in 2004.

Παρουσίασε μια σειρά από οκτώ εικόνες με τίτλο «η δύναμη των αστεριών» και χειροκροτήθηκε για την απλότητα της ιδέας του.
He presented a set of 8 pictures entitled "The power of stars" and was applauded for the simplicity of his idea.

Παρ’ όλο που δεν υπήρχε καμιά σχετική πρόθεση, η δουλειά του παρουσιάστηκε για να συμμετάσχει για το Βραβείο Νόμπελ Πολιτικού Μάρκετινγκ.
In spite of having no pretension at all, his work was presented to participate to the Nobel Price of Politic Marketing.

Παρακάτω είναι οι οκτώ εικόνες που παρουσίασε. Διαβάστε τις λεζάντες...
Attached are the 8 pictures presented. Read the legends...


Angola


Somalia


Colombia


Burkina Faso


Brazil


China


U.S.A.


European Union

12.11.07

Κέικ σοκολάτας...

Ο Γιάννης και η Μαρία είναι ένα ζευγάρι κοντά στα πέντε χρονιά παντρεμένοι. Όλα πήγαιναν καλά στο συζυγικό βίο μέχρι τη στιγμή που κάποια μικρά οικιακά προβλήματα άρχισαν να χαλούν αυτή την ηρεμία.

Μια μέρα η Μαρία μετά τη δουλειά ανακαλύπτει ότι το καζανάκι στο μπάνιο στάζει.
«Γιάννη μου, θα δεις λίγο το καζανάκι που στάζει και να το φτιάξεις;»
«Βρε Μαρία, πέντε χρόνια παντρεμένοι με έχεις δει πότε να φτιάχνω καζανάκια;»
Και το καζανάκι παρέμεινε άφτιαχτο.

Μετά από αρκετό καιρό νάσου και μια πρίζα που δεν λειτουργεί.
«Γιάννη θα δεις λίγο την πρίζα που δεν λειτουργεί;»
«Μαρία μου, πέντε χρόνια παντρεμένοι, με έχεις δει πότε να φτιάχνω πρίζες;»

Μετά από καιρό προστέθηκαν μια χαλασμένη κλειδαριά, δύο καμένες λάμπες και μερικά ακόμα πράγματα . Η Μαρία συνέχιζε να παρακαλεί το Γιάννη να διορθώσει τα πράγματα που είχαν χαλάσει. Και ο Γιάννης με το γνωστό του τρόπο απέφευγε να διορθώσει το παραμικρό μέσα στο σπίτι .

Αυτό γινόταν για καιρό μέχρι που μια μέρα γυρίζει ο Γιάννης σπίτι και βλέπει τα πάντα διορθωμένα!! Φωνάζει τι Μαρία να τη ρωτήσει τι έγινε.

«Ρε Μαρία, πως διορθωθήκαν όλα αυτά; Έφερες μάστορα;»
«Όχι Γιάννη μου, απλά ο Σήφης από κάτω προσφέρθηκε, καλό παιδί, πιάνουν και τα χέρια του, του είπα ότι εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, μπας και μπορεί να με βοηθήσει».
«Καλά ρε Μαρία, φώναξες το γείτονα να στα κάνει όλα αυτά; Και δεν μου λες, πόσα σου πήρε;»
«Όχι Γιάννη μου, δεν πήρε λεφτά !!»
«Ε πως, τζάμπα το έκανε;;»
«Ε, όχι και τζάμπα, να, μου ζήτησε ή να του κάνω ένα κέικ σοκολάτας ή να του κάνω ένα καλό πήδημα...»
«Μα τι λες τώρα Μαρία, τι πράγματα είναι αυτά, θα τον σκοτώσω, κι εσύ τι έκανες;»
«Καλά βρε Γιάννη μου, πέντε χρόνια παντρεμένοι με έχεις δει ποτέ να κάνω κέικ σοκολάτας;;»

11.11.07

Πολιτισμικές διαφορές...

Ξέρουμε ότι λαός από λαό διαφέρει. Ξέρουμε όμως το γιατί; Συνέλεξα από διάφορα e-mail που ανταλλάσσουμε με φίλους από το εξωτερικό μια σειρά από δεκαλόγους που χαρακτηρίζουν διάφορους λαούς σε διάφορα μέρη της γης. Τους παραθέτω, είναι στα αγγλικά. Αν κάποιος φίλος έχει το κέφι να τους μεταφράσει ας στείλει τη μετάφραση (και το όνομα του αν επιθυμεί) για δημοσίευση, το αυτό ισχύει αν κάποιος έχει και άλλα για άλλους λαούς...
TOP-10 reasons for being BELGIAN:
1. You get to speak three languages, but none of them intelligibly.
2. If other countries want to fight a war, they will do it in your country.
3. You can brew drinks out of fruit, and still call it beer.
4. You are either
a. like the Dutch, just less efficient
b. like the French, just less romantic
c. like the Germans
5. Decent fries. Real mayonnaise. Great chocolate. The best beer.
6. No one knows anything about you, except for the Dutch and French and they make fun of you.
7. More scandals in a week than any other country in a decade.
8. You can drive like a maniac on the road and nobody cares
9. All your famous countrymen are either imaginary, or sex-offenders
10. Face it. It's not really a country, is it?

TOP-10 reasons for being DUTCH:
1. You can get arrested for growing plants, but not for smoking them.
2. You can make jokes about the Belgians and still drink their beer.
3. a. You can legally kill yourself
b. You can legally be killed
4. You're exactly like the Germans, except that nobody hates you.
5. You think you are a world power, but everyone else thinks Copenhagen is your capital...
6. You get to insult people and defend yourself by saying it's a national tradition.
7. You can put your finger in a dyke and it will save your country
8. You live in the most densely populated country in Europe, and still you've never seen your neighbours.
9. If the economy is bad, blame the Germans. If a war is started, blame the Germans. If you lose your keys, blame the Germans.
10. Bikes are public property. Locks are a challenge.

TOP-10 reasons for being GERMAN:
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.

OK!! …give them a second chance
1. Oktoberfest.
2. Oktoberfest-beer.
3. BMW.
4. VW.
5. Audi.
6. Mercedes.
7. On a highway you can travel at a speed that would bring you to jail in any other country of the world.
8. You do not have to learn German as a foreign language (SOOOOO TRUE!!!).
9. You think Sauerkraut is delicious.
10. Contrary to common belief laughing is not forbidden by law (yet).

TOP-10 reasons for being FRENCH:
1. When speaking fast you can make yourself sound gay.
2. Experience the joy of winning the World Cup for the first time
3. You get to eat insect food like snails and frog's legs.
4. If there's a war you can surrender really early.
5. You don't have to read the subtitles on those late night films on Channel 4.
6. You can test your own nuclear weapons in other people's countries.
7. You can be ugly and still become a famous film star.
8. Allow Germans to march up and down your most famous street humiliating your sense of national pride.
9. You don't have to bother with toilets, just shit in the street.
10. People think you're a great lover even when you're not.

TOP-10 reasons for being ENGLISH:
1. Two World Wars and One World Cup.
2. Warm beer.
3. You get to confuse everyone with the rules of cricket.
4. You get to accept defeat graciously in major sporting events.
5. Union jack underpants.
6. Water shortages guaranteed every single summer.
7. You can live in the past and imagine you are still a world power.
8. Bathing once a week - whether you need to or not.
9. Ditto changing underwear.
10. Beats being Welsh.

TOP-10 reasons for being SCOTTISH:
1. You ain't English!
2. You ain't English!
3. You ain't English!
4. You ain't English!
5. You ain't English!
6. You ain't English!
7. You ain't English!
8. You ain't English!
9. You ain't English!
10. You ain't English!

TOP-10 reasons for being WELSH:
1. You've got to be having a laugh, haven't you?

TOP-10 reasons for being IRISH:
1. Guinness.
2. 18 children because you can't use contraceptives.
3. You can get into a fight just by marching down someone's road.
4. Pubs never close.
5. Can use Papal edicts on contraception passed in second Vatican Council of 1968 to persuade your girlfriend that you can't have sex with a condom on.
6. No one can ever remember the night before.
7. Kill people you don't agree with.
8. Stew.
9. More Guinness.
10. Eating stew and drinking Guinness in an Irish pub at 3 in the morning after a bout of sectarian violence.

TOP-10 reasons for being ITALIAN:
1. In-depth knowledge of bizarre pasta shapes.
2. Unembarrassed to wear fur.
3. No need to worry about tax returns.
4. Glorious military history prior to 400BC.
5. Can wear sunglasses inside.
6. Political stability.
7. Flexible working hours.
8. Live near the Pope.
9. Can spend hours braiding girlfriend's armpit hair.
10. Country run by Sicilian murderers.

TOP-10 reasons for being SPANISH:
1. Glorious history of killing South American tribes.
2. The rest of Europe thinks Africa begins at the Pyrenees.
3. You get your beaches invaded by Germans, Danes, Brits, etc.
4. Moroccans already invaded the rest of your country.
5. Everybody else makes crap paella and claims it's the real thing.
6. Honesty.
7. Only sure way of bedding a woman is to dress up in stupid, tight clothes and risk your life in front of bulls.
8. You get to eat bull's testicles.
9. Gibraltar.
10. Supported Argentina in Falklands War.

TOP-10 reasons for being GREEK:
1. You get to shout about your culture although the only real culture most Greeks have is what is growing between their toes.
2. The police are even more corrupt than the criminals they are supposed to be chasing.
3. You can blow your nose in the street by pinching it between the thumb and forefinger and trumpeting forth without everyone around retching their stomach contents up at the sight.
4. Old women can sport moustaches.
5. Young women can sport moustaches.
6. Men can be hairier than the average grizzly bear and not get put in a zoo.
7. You get to call the bouzouki a musical instrument when the rest of the world sees it as an instrument of torture.
8. You are the only nation to have lost its marbles and still wants to let everyone else around the world know about it.
9. Ridiculous bureaucracy.
10. Nana Mouskouri and Demis Roussos.

TOP-10 reasons for being NORWEGIAN:
1. You get to pay the highest taxes in the world.
2. You can kill baby seals and eat Rudolf the Reindeer.
3. You live in total freezing darkness half the year and get 24-hour ozone-hole radiation the other half.
4. You can get capital punishment for smoking dope.
5. You can go skiing in your knickers.
6. You get to hate the Swedes and beat the Brazilians in football.
7. You have to be a woman to get anywhere.
8. You don't need to worry about land prices rocketing - its fairly spacious.
9. When abroad you can impress people you meet with stories about killing polar bears and shagging penguins - and they believe you.
10. You can actually get bored with blondes.

TOP-10 reasons for being AMERICAN:
1. You can have a woman president without electing her.
2. You can spell color wrong and get away with it.
3. You can call Budweiser beer.
4. You can be a crook and still be president.
5. If you've got enough money you can get elected to do anything.
6. If you can breathe you can get a gun.
7. You get to be really obese.
8. You can play golf in the most hideous clothes ever made and nobody seems to care.
9. You get to call everyone you've never met " buddy ".
10. You can think you're the greatest nation on earth.

TOP-10 reasons for being CANADIAN:
1. It beats being an American.
2. Only country to successfully invade the US and burn its capital to the ground.
3. You can play ice hockey 12 months a year, outdoors.
4. Only country to successfully invade the US and burn its capital to the ground.
5. Where else can you travel 1000 miles over fresh water in a canoe?
6. A political leader can admit to smoking pot and his/her popularity ratings will rise.
7. Only country to successfully invade the US and burn its capital to the ground.
8. Kill Grizzly bears with huge shotguns and cover your house in their skins.
9. Own-an-Eskimo scheme.
10. Only country to successfully invade the US and burn its capital to the ground.

TOP-10 reasons for being INDIAN:
1. Chicken Madras.
2. Lamb Passanda.
3. Onion Bhaji.
4. Bombay Potato.
5. Chicken Tikka Masala.
6. Rogan Josh.
7. Popadoms.
8. Chicken Dopiaza.
9. Kingfisher lager.
10. Aggravate everyone else by shaking your head when talking.

TOP-10 reasons for being AUSTRALIAN:
1. Know your great grand dad was a murdering bar steward that no civilized nation on earth wanted.
2. Fosters Lager.
3. Dispossess Aborigines who have lived in your country for 40,000 years because you think it belongs to you.
4. Cricket captain not afraid to cry live on TV.
5. Tact and sensitivity.
6. Bondi Beach.
7. Other beaches.
8. Liberated attitude to homosexuals.
9. Drinking cold lager on the beach.
10. Having a bit of a swim and then drink some more cold lager on the beach.