6.6.14

Αλλαγή πολιτικής χρειάζεται πρώτα η χώρα!

Αλλαγή πολιτικής χρειάζεται πρώτα η χώρα, όχι αλλαγή προσώπων.

Το πρωτεύον πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι τα πρόσωπα, είναι η ψηφισμένη πολιτική της, της υπερφορολόγησης των πάντων, και η εφαρμογή της κατ'αντίθεση με τον νομικό μας πολιτισμό, δηλαδή η θεώρηση πως όλοι οι Έλληνες είναι ένοχοι και πρέπει να πληρώνουν ακόμα και για να διεκδικήσουν το δικαίωμα να αποδείξουν την αθωότητα τους.

Η απομάκρυνση Θεοχάρη δεν αλλάζει κάτι όσο στην κυβέρνηση αυτή (αλλά και στην επόμενη, που περιμένει στον προθάλαμο) παραμένουν και επικρατούν οι πολιτικές νοοτροπίες υπερφορολόγησης και δήμευσης περιουσιών.

Η ανάπτυξη δεν έρχεται με τέτοιες πολιτικές, πρέπει θαρραλέα να το αναγνωρίσουμε και να περάσουμε στην επόμενη μέρα, σε μια πραγματικά φιλελεύθερη πολιτική, με λιγότερους και δικαιότερους φόρους, μικρότερο και λειτουργικό κράτος και περισσότερο τόπο στους παραγωγικούς πολίτες να δημιουργήσουν.

Οι σύγχρονες κοινωνίες χτίζονται με νέα εργαλεία, όχι με εξωραϊσμό των παλαιών.

10.5.14

Μια ευχή για την Ευρώπη...

Χθες, 9 Μαΐου, γιορτάσαμε την Ημέρα της Ευρώπης! Όσοι βέβαια από τους εγκαταβιούντες στο μικρό, ταπεινό μας σοβιέτ νιώθουμε Ευρωπαίοι και ασχοληθήκαμε με το γεγονός.

Δεν ξέρω αν είμαστε πολλοί, ξέρω όμως πως μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες: να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση πιο γρήγορα σε πραγματική ομοσπονδία, να προχωρήσει η Ελλάδα σε μεταρρυθμίσεις ουσίας που θα την βοηθήσουν να γίνει σύγχρονη Ευρωπαϊκή χώρα, ξεπερνώντας την υπανάπτυξη και την παρακμή στην οποία την καταδίκασαν δεκαετίες κρατισμού και κομματισμού.

19.4.14

Εν αναμονή να «είδωμεν το (Άγιον) Φως το Αληθινόν»...



Το Άγιο Φως αφίχθη (τιμαίς και δόξαις) στις 20:00 στο Ελ. Βενιζέλος και θα έχει φτάσει στις εκκλησίες ανά το Πανελλήνιον ως τις 23:30. Όλα γίνονται λοιπόν, όταν δεν σε νοιάζει το κόστος και το πληρώνει κι άλλος. Το πρόβλημα είναι πως οι μόνες αγορές που πληρούν τις προδιαγραφές για να εξάγουμε την τεχνογνωσία του «τζάμπα εις βάρος των άλλων» είναι η Βόρεια Κορέα και τα σοβιέτ της Λατινικής Αμερικής (Βενεζουέλα κλπ) όπου προνομιακή πρόσβαση διαχρονικά έχει σύμπασα η εδώδιμος αριστερά και οι ηγεσίες της οι οποίες όμως δεν έχουν και δεν θέλουν να έχουν άλλη σχέση με το Άγιο Φως και τα λοιπά των θρησκειών πέραν της ψηφοθηρικής. Τόμπολα...

Ας μη μείνουμε όμως στα παραπάνω γλαφυρά, περισσεύουν άλλωστε σήμερα οι αντίστοιχες εκφράσεις ακόμα και από ανθρώπους την σκέψη των οποίων εκτιμώ. Αφήνω επίσης κατά μέρος το ότι πλείστοι όσοι πνευματικοί συμβολισμοί εξελίσσονται -συν τω χρόνω και πτωχοτέρα τη παιδεία ημών- σε εκδηλώσεις ειδωλολατρίας, αφήνω κατά μέρος και το τριτοκοσμικό θέαμα ενός κοσμικού και ανεξίθρησκου κράτους να υποτάσσεται μονίμως στις βουλές της μίας μόνης θρησκείας και να περιορίζει παντοιοτρόπως ακόμα και τα βασικά δικαιώματα των υπολοίπων που λατρεύονται στο έδαφος του.

Προτιμώ να σκέφτομαι μια πραγματικότητα λιγότερο γνωστή: πως με την χρηματοδότηση θρησκευτικών παραστάσεων όπως η σημερινή «αγοράζουμε έδαφος» σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, και μάλιστα «έδαφος» σε μέρη «παράξενα», ένα εργαλείο εξωτερικής πολιτικής που ακόμα κι αν δεν ξέρουμε καλά να διαχειριστούμε σήμερα, καλό είναι να το έχουμε για τις επόμενες γενιές μήπως και μάθουν εκείνες.
[σημείωση: για όσους δεν γνωρίζουν, σε μια εποχή που η Τουρκία εκμεταλλεύεται ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής (μεταξύ άλλων) το Ορθόδοξο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης η δε Ρωσία συχνά πυκνά φροντίζει να διεκδικεί ρόλο πρωτοκαθεδρίας στο Άγιο Όρος, ετέρα κοιτίδα της Ορθοδοξίας, για να εξυπηρετήσει δικές της γεωπολιτικές επιδιώξεις, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων που ιστορικά ανάγει την ύπαρξή του στην αρχαιότερη χριστιανική Εκκλησία της Ιερουσαλήμ, αναφέρεται επισήμως ως Ελληνορθόδοξο και παραμένει χώρος μίξης και τριβής πολιτισμών και όχι μόνο θρησκειών και δογμάτων. Με ότι κι αν σημαίνει αυτό...]
Κάτι ακόμα, που έχει άμεση σχέση με το θέαμα που ζήσαμε και φέτος και με την εμπορική προοπτική που περιέγραψα εισαγωγικά: δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στην Ελλάδα η από αιώνων γειτνίαση μας με την Ανατολή, μας έχει κληροδοτήσει διαχρονικά τον μαξιμαλισμό και τα κουσούρια του και αυτό δεν ξέρουμε, δεν μάθαμε ποτέ να το διαχειριζόμαστε, μόνο ζούμε αιώνες τώρα στο δίλημμα του που ανήκωμεν, «εις την δύσην» ή «εις την ανατολήν».

Όσο δεν αποφασίζουμε θαρραλέα επί αυτού, ο δρόμος μας είναι μόνο προς τα κάτω. Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά υπάρχει κι εκείνος ο όρκος των αρχαίων Αθηναίων εφήβων, το «τήν πατρίδα οὐκ ἐλάσσω παραδώσω», που μας στοιχειώνει, γιατί εμείς την δική μας πατρίδα (όχι τόσο την γη της, όσο την ιδέα της και την δύναμη της) ολοένα και την μικραίνουμε, συνειδητά.

Άσε που, σημειολογικά, η ελληνική ιστορία πάντα ήταν συνδεδεμένη με κάποια φλόγα που θέλαμε να πιστεύουμε πως άναβε με τρόπο θεϊκό από την ώρα που ο μυθικός Προμηθέας απέσπασε το «θείο δώρο» της φωτιάς από τους θεούς της εποχής του. Ενδιαφέρουσα όσο και απλοϊκή σημειολογία, που εξηγεί εν μέρει και την «αντίληψη» των θρησκευομένων εξ ημών περί επιστήμης στο πέρασμα των αιώνων...

Αυτά, εν αναμονή να «είδωμεν το (Άγιο) Φως το Αληθινόν», το οποίο βέβαια κατά τους διαφωτιστές της θρησκείας είναι το πνευματικό φως του θρησκευτικού προσηλυτισμού και ουδόλως σχετίζεται με το εξ Ιερουσαλήμ ετησίως μεταφερόμενο. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους πολλούς καθώς -συν τω χρόνω και πτωχοτέρα τη παιδεία ημών- οι συμβολισμοί πρέπει να αποκτούν και απτή μορφή για να εξακολουθούν να πείθουν. Καλό Πάσχα λοιπόν σε όλους, θρησκευόμενους και μη!

Η μαγεία του «συν»...

Γη, νερό κι αέρας, τρία στοιχεία με την ιδιαιτερότητα του το καθένα, με τη δική του δύναμη, με τη δική του ομορφιά και χάρη, τρία στοιχεία τόσο αυτόνομα κι όμως τόσο συμπληρωματικά.

Κι από κοντά ο άνθρωπος κι άλλες μορφές ζωής που υπάρχουν γιατί συνυπάρχουν και συνυπάρχουν γιατί σέβονται εαυτόν και αλλήλους.

Συνυπάρχουν για να μην πάψουν να υπάρχουν. Και όπου συνυπάρχουν συνθέτουν, εικονες όμορφες, δυναμικές, ζωντανές και κάθε στιγμή διαφορετικές. Εικονες συνύπαρξης, συνεργασίας, σύνθεσης, συνοδείας, συνδρομής, συμπλήρωσης.

Τελικά αυτό το «συν» κρύβει μέσα του μαγεία. Τέτοια μαγεία που αξίζει όχι μόνο να την συγγράψεις αλλά επιβάλλεται και να την ανακαλύψεις...